II Samuel, 20
1. kai ekei epikaloumenoV uioV paranomoV kai onoma autw sabee uioV bocori anhr o iemeni kai esalpisen en th keratinh kai eipen ouk estin hmin meriV en dauid oude klhronomia hmin en tw uiw iessai anhr eiV ta skhnwmata sou israhl
1. Encontrava-se ali um homem perverso chamado Sebá, filho de Bocri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a trombeta e exclamou: “Nada temos a ver com Davi. Nada temos de comum com o filho de Jessé! Volte cada qual para a sua tenda, Israel!”.
2. kai anebh paV anhr israhl apo opisqen dauid opisw sabee uiou bocori kai anhr iouda ekollhqh tw basilei autwn apo tou iordanou kai ewV ierousalhm
2. Todos os homens de Israel abandonaram Davi e seguiram Sebá, filho de Bocri, enquanto que os filhos de Judá escoltaram o rei desde o Jordão até Jerusalém.
3. kai eishlqen dauid eiV ton oikon autou eiV ierousalhm kai elaben o basileuV taV deka gunaikaV taV pallakaV autou aV afhken fulassein ton oikon kai edwken autaV en oikw fulakhV kai dieqreyen autaV kai proV autaV ouk eishlqen kai hsan sunecomenai ewV hmeraV qanatou autwn chrai zwsai
3. Davi, chegando ao seu palácio em Jerusalém, tomou as dez concubinas que tinha deixado para guardar o palácio e enclausurou-as, ordenando que fossem alimentadas, mas não se uniu mais a elas; ficaram enclausuradas, vivendo como viúvas até o dia de sua morte.
4. kai eipen o basileuV proV amessai bohson moi ton andra iouda treiV hmeraV su de autou sthqi
4. O rei disse a Amasa: “Convoca-me dentro de três dias todos os homens de Judá e apresenta-te tu também com eles”.
5. kai eporeuqh amessai tou bohsai ton ioudan kai ecronisen apo tou kairou ou etaxato autw dauid
5. Amasa partiu para convocar Judá, mas demorou-se além do prazo fixado.
6. kai eipen dauid proV abessa nun kakopoihsei hmaV sabee uioV bocori uper abessalwm kai nun su labe meta seautou touV paidaV tou kuriou sou kai katadiwxon opisw autou mhpote eautw eurh poleiV ocuraV kai skiasei touV ofqalmouV hmwn
6. Então Davi disse a Abisaí: “Sebá, filho de Bocri, vai agora tornar-se mais perigoso que Absalão. Toma contigo os servos de teu senhor e persegue-o, não aconteça que ele encontre cidades fortificadas e nos escape”.
7. kai exhlqon opisw autou oi andreV iwab kai o cereqqi kai o feleqqi kai panteV oi dunatoi kai exhlqan ex ierousalhm diwxai opisw sabee uiou bocori
7. Partiram com Abisaí os homens de Joab, os cereteus e os feleteus com todos os valentes. Saíram de Jerusalém em perseguição de Sebá, filho de Bocri.
8. kai autoi para tw liqw tw megalw tw en gabawn kai amessai eishlqen emprosqen autwn kai iwab periezwsmenoV manduan to enduma autou kai ep' autw periezwsmenoV macairan ezeugmenhn epi thV osfuoV autou en kolew authV kai h macaira exhlqen kai epesen
8. Chegando junto à grande pedra que se encontra em Gabaon, veio-lhes Amasa ao encontro. Joab trazia uma cintura por cima de sua túnica, de onde pendia uma espada embainhada, à altura dos rins. Esta desprendeu-se e caiu.*
9. kai eipen iwab tw amessai ei ugiaineiV su adelfe kai ekrathsen h ceir h dexia iwab tou pwgwnoV amessai tou katafilhsai auton
9. Joab disse a Amasa: “Como vais, meu irmão?”. Tomou-o pela barba com a mão direita para o beijar.*
10. kai amessai ouk efulaxato thn macairan thn en th ceiri iwab kai epaisen auton en auth iwab eiV thn yoan kai execuqh h koilia autou eiV thn ghn kai ouk edeuterwsen autw kai apeqanen kai iwab kai abessa o adelfoV autou ediwxen opisw sabee uiou bocori
10. Amasa, porém, não percebeu a espada na mão esquerda de Joab e este o feriu no ventre, derramando as suas entranhas por terra. Não houve necessidade de um segundo golpe, pois Amasa caiu morto. Depois disso, Joab e seu irmão Abisaí puseram-se a perseguir Sebá, filho de Bocri.
11. kai anhr esth ep' auton twn paidariwn iwab kai eipen tiV o boulomenoV iwab kai tiV tou dauid opisw iwab
11. Um dos servos de Joab se colocara junto de Amasa e disse: “Todos os que amam Joab e estão com Davi sigam a Joab!”.
12. kai amessai pefurmenoV en tw aimati en mesw thV tribou kai eiden o anhr oti eisthkei paV o laoV kai apestreyen ton amessai ek thV tribou eiV agron kai eperriyen ep' auton imation kaqoti eiden panta ton ercomenon ep' auton esthkota
12. Entretanto, Amasa estava estendido no meio do caminho, coberto de sangue. Vendo o soldado que todos se detinham para vê-lo, arrastou Amasa para fora do caminho para um campo e cobriu-o com um manto.
13. hnika de efqasen ek thV tribou parhlqen paV anhr israhl opisw iwab tou diwxai opisw sabee uiou bocori
13. Uma vez removido do caminho, todos os homens de Israel foram atrás de Joab para continuar a perseguição de Sebá, filho de Bocri.
14. kai dihlqen en pasaiV fulaiV israhl eiV abel kai eiV baiqmaca kai panteV en carri kai exekklhsiasqhsan kai hlqon katopisqen autou
14. Sebá atravessou todas as tribos de Israel, que o desprezaram e foi até Abel-Bet-Maaca, onde todos os bocritas o seguiram.
15. kai paregenhqhsan kai epoliorkoun ep' auton thn abel kai thn baiqmaca kai execean proscwma proV thn polin kai esth en tw proteicismati kai paV o laoV o meta iwab enoousan katabalein to teicoV
15. Vieram então sitiá-lo em Abel-Bet-Maaca e levantaram contra a cidade um aterro que atingiu a altura da muralha. Como todos os que estavam com Joab tentassem fazer cair a muralha,
16. kai ebohsen gunh sofh ek tou teicouV kai eipen akousate akousate eipate dh proV iwab eggison ewV wde kai lalhsw proV auton
16. uma mulher prudente se pôs a gritar do muro da cidade: “Ouvi, ouvi! Dizei a Joab que se aproxime para que eu possa falar-lhe!”.
17. kai proshggisen proV authn kai eipen h gunh ei su ei iwab o de eipen egw eipen de autw akouson touV logouV thV doulhV sou kai eipen iwab akouw egw eimi
17. Tendo ele se aproximado, disse-lhe a mulher: “És tu Joab?”. “Sou eu” – respondeu ele. Ela prosseguiu: “Ouve as palavras de tua serva”. “Estou ouvindo.” 18 “Outrora – disse ela –, costumava-se dizer: ‘Peça-se conselho a Abel e a Dã’,*
18. kai eipen legousa logon elalhsan en prwtoiV legonteV hrwthmenoV hrwthqh en th abel kai en dan ei exelipon a eqento oi pistoi tou israhl erwtwnteV eperwthsousin en abel kai outwV ei exelipon
18.
19. egw eimi eirhnika twn sthrigmatwn israhl su de zhteiV qanatwsai polin kai mhtropolin en israhl ina ti katapontizeiV klhronomian kuriou
19. para saber se desapareceram os costumes dos fiéis de Israel. Tu, porém, procuras destruir uma cidade e metrópole em Israel. Por que queres aniquilar a herança do Senhor?”
20. kai apekriqh iwab kai eipen ilewV moi ilewV moi ei katapontiw kai ei diafqerw
20. Joab respondeu: “Longe de mim, longe de mim; não quero arruinar nem destruir coisa alguma.
21. ouc outoV o logoV oti anhr ex orouV efraim sabee uioV bocori onoma autou kai ephren thn ceira autou epi ton basilea dauid dote auton moi monon kai apeleusomai apanwqen thV polewV kai eipen h gunh proV iwab idou h kefalh autou rifhsetai proV se dia tou teicouV
21. Não se trata disso; mas um homem da montanha de Efraim, chamado Sebá, filho de Bocri, levantou a mão contra o rei Davi. Entregai-nos só esse e levantarei o cerco”. A mulher disse a Joab: “A cabeça dele te será lançada por cima do muro”.
22. kai eishlqen h gunh proV panta ton laon kai elalhsen proV pasan thn polin en th sofia authV kai afeilen thn kefalhn sabee uiou bocori kai ebalen proV iwab kai esalpisen en keratinh kai diesparhsan apo thV polewV anhr eiV ta skhnwmata autou kai iwab apestreyen eiV ierousalhm proV ton basilea
22. Ela voltou à cidade e falou com discrição a todo o povo. Cortaram a cabeça de Sebá, filho de Bocri, e atiraram-na a Joab. Este tocou a trombeta e todos se retiraram da cidade, indo cada um para a sua tenda. Joab voltou para junto do rei em Jerusalém.
23. kai iwab proV pash th dunamei israhl kai banaiaV uioV iwdae epi tou cereqqi kai epi tou feleqqi
23. Joab comandava todo o exército. Banaías, filho de Joiada, estava à testa dos cereteus e dos feleteus.
24. kai adwniram epi tou forou kai iwsafat uioV acilouq anamimnhskwn
24. Adoram presidia os trabalhos. Josafá, filho de Ailud, era o cronista.
25. kai sousa grammateuV kai sadwk kai abiaqar iereiV
25. Siva era o escriba. Sadoc e Abiatar, sacerdotes;
26. kai ge iraV o iarin hn iereuV tou dauid
26. Ira, o jairita, era também sacerdote de Davi.