Mosaico decorativo

1. kai egeneto meta tauta kai ephrwthsen dauid en kuriw legwn ei anabw eiV mian twn polewn iouda kai eipen kurioV proV auton anabhqi kai eipen dauid pou anabw kai eipen eiV cebrwn

1. Depois disso, Davi consultou o Senhor: “Devo subir a alguma das cidades de Judá? – perguntou ele –. “Vai – respondeu o Senhor. Davi retomou: “Aonde irei?”. “A Hebron.”

2. kai anebh ekei dauid eiV cebrwn kai amfoterai ai gunaikeV autou acinoom h iezrahlitiV kai abigaia h gunh nabal tou karmhliou

2. Davi subiu a Hebron com suas duas mulheres, Aquinoam de Jezrael e Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo.

3. kai oi andreV oi met' autou ekastoV kai o oikoV autou kai katwkoun en taiV polesin cebrwn

3. Levou também Davi os homens de sua tropa com suas famílias e fixaram-se nas cidades de Hebron.

4. kai ercontai andreV thV ioudaiaV kai criousin ton dauid ekei tou basileuein epi ton oikon iouda kai aphggeilan tw dauid legonteV oti oi andreV iabiV thV galaaditidoV eqayan ton saoul

4. Os homens de Judá foram ali e ungiram Davi como rei da casa de Judá. Foi anunciado ao rei que os homens de Jabes em Galaad haviam sepultado Saul.

5. kai apesteilen dauid aggelouV proV touV hgoumenouV iabiV thV galaaditidoV kai eipen proV autouV euloghmenoi umeiV tw kuriw oti pepoihkate to eleoV touto epi ton kurion umwn epi saoul ton criston kuriou kai eqayate auton kai iwnaqan ton uion autou

5. Davi mandou-lhes mensageiros, dizendo: “Benditos sejais pelo Senhor, por terdes feito esta obra de misericórdia para com o vosso senhor Saul, sepultando-o!

6. kai nun poihsai kurioV meq' umwn eleoV kai alhqeian kai ge egw poihsw meq' umwn ta agaqa tauta oti epoihsate to rhma touto

6. Que o Senhor, por sua vez, se mostre bom e fiel para convosco. E eu também vos beneficiarei por essa ação que fizestes.

7. kai nun krataiousqwsan ai ceireV umwn kai ginesqe eiV uiouV dunatouV oti teqnhken o kurioV umwn saoul kai ge eme kecriken o oikoV iouda ef' eautouV eiV basilea

7. Coragem! Sede homens valentes! Vosso senhor Saul morreu e a casa de Judá me ungiu por seu rei”.

8. kai abennhr uioV nhr arcistrathgoV tou saoul elaben ton iebosqe uion saoul kai anebibasen auton ek thV parembolhV eiV manaem

8. Entretanto, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou Isbaal, filho de Saul e levou-o a Maanaim,

9. kai ebasileusen auton epi thn galaaditin kai epi ton qasiri kai epi ton iezrael kai epi ton efraim kai epi ton beniamin kai epi panta israhl

9. onde o declarou rei sobre Galaad, sobre os assuritas, sobre Jezrael, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.

10. tessarakonta etwn iebosqe uioV saoul ote ebasileusen epi ton israhl kai duo eth ebasileusen plhn tou oikou iouda oi hsan opisw dauid

10. Isbaal, filho de Saul, tinha quarenta anos quando se tornou rei de Israel e reinou durante dois anos. Só a casa de Judá seguiu Davi.

11. kai egenonto ai hmerai aV dauid ebasileusen en cebrwn epi ton oikon iouda epta eth kai ex mhnaV

11. Sete anos e meio reinou Davi sobre a casa de Judá em Hebron.

12. kai exhlqen abennhr uioV nhr kai oi paideV iebosqe uiou saoul ek manaem eiV gabawn

12. Abner, filho de Ner e os homens de Isbaal, filho de Saul, saíram de Maanaim para Gabaon.

13. kai iwab uioV sarouiaV kai oi paideV dauid exhlqosan ek cebrwn kai sunantwsin autoiV epi thn krhnhn thn gabawn epi to auto kai ekaqisan outoi epi thn krhnhn thn gabawn enteuqen kai outoi epi thn krhnhn enteuqen

13. Joab, filho de Sárvia, e a gente de Davi, puseram-se também em marcha e encontraram-nos perto da piscina de Gabaon, acampando uns de um lado da piscina e outros de outro.

14. kai eipen abenner proV iwab anasthtwsan dh ta paidaria kai paixatwsan enwpion hmwn kai eipen iwab anasthtwsan

14. Abner disse a Joab: “Aproximem-se os jovens para lutar em nossa presença”. “Vamos!” – respondeu Joab.

15. kai anesthsan kai parhlqon en ariqmw twn paidwn beniamin dwdeka twn iebosqe uiou saoul kai dwdeka ek twn paidwn dauid

15. Apresentaram-se, pois, doze homens de Benja­mim, da parte de Isbaal, filho de Saul, e doze da gente de Davi.

16. kai ekrathsan ekastoV th ceiri thn kefalhn tou plhsion autou kai macaira autou eiV pleuran tou plhsion autou kai piptousin kata to auto kai eklhqh to onoma tou topou ekeinou meriV twn epiboulwn h estin en gabawn

16. Tomando cada um a cabeça do seu adversário, mergulhou-lhe a espada no flanco, de tal modo que caíram ambos ao mesmo tempo. Deu-se a esse lugar o nome Helcat Hassurim, em Gabaon.*

17. kai egeneto o polemoV sklhroV wste lian en th hmera ekeinh kai eptaisen abennhr kai andreV israhl enwpion paidwn dauid

17. Travou-se uma violenta batalha naquele dia, tendo Abner e os homens de Israel cedido diante dos homens de Davi.

18. kai egenonto ekei treiV uioi sarouiaV iwab kai abessa kai asahl kai asahl koufoV toiV posin autou wsei mia dorkaV en agrw

18. Estavam ali os três filhos de Sárvia: Joab, AbJessé e Asael. Este tinha os pés ligeiros como uma gazela selvagem.

19. kai katediwxen asahl opisw abennhr kai ouk exeklinen tou poreuesqai eiV dexia oude eiV aristera katopisqen abennhr

19. Pôs-se a perseguir Abner, sem se desviar nem para a direita, nem para a esquerda.

20. kai epebleyen abennhr eiV ta opisw autou kai eipen ei su ei autoV asahl kai eipen egw eimi

20. “És tu, Asael?” – disse-lhe Abner, voltando-se –. “Sim” –.

21. kai eipen autw abennhr ekklinon su eiV ta dexia h eiV ta aristera kai katasce sautw en twn paidariwn kai labe seautw thn panoplian autou kai ouk hqelhsen asahl ekklinai ek twn opisqen autou

21. “Volta-te à direita ou à esquerda, ataca um desses homens e leva-lhe os despojos” –. Mas Asael não quis deixá-lo.

22. kai proseqeto eti abennhr legwn tw asahl aposthqi ap' emou ina mh pataxw se eiV thn ghn kai pwV arw to proswpon mou proV iwab kai pou estin tauta epistrefe proV iwab ton adelfon sou

22. Abner disse-lhe novamente: “Deixa-me. Queres que eu te fira e te deite por terra? Como poderia eu depois aparecer diante do teu irmão Joab?”.

23. kai ouk ebouleto tou aposthnai kai tuptei auton abennhr en tw opisw tou doratoV epi thn yoan kai diexhlqen to doru ek twn opisw autou kai piptei ekei kai apoqnhskei upokatw autou kai egeneto paV o ercomenoV ewV tou topou ou epesen ekei asahl kai apeqanen kai ufistato

23. Mas como ele se recusasse a abandoná-lo, Abner feriu-o no ventre com a ponta de sua lança. A lança saiu-lhe pelas costas e Asael caiu, morrendo ali mesmo. Todos os que chegavam ao lugar onde ele jazia morto se detinham.

24. kai katediwxen iwab kai abessa opisw abennhr kai o hlioV edunen kai autoi eishlqon ewV tou bounou amman o estin epi proswpou gai odon erhmon gabawn

24. Joab e AbJessé continuaram a perseguir Abner. O sol se punha quando chegaram à colina de Ama, ao oriente de Gaia, no caminho para o deserto de Gabaon.

25. kai sunaqroizontai uioi beniamin oi opisw abennhr kai egenhqhsan eiV sunanthsin mian kai esthsan epi kefalhn bounou enoV

25. Então os benjaminitas, que se tinham ajuntado atrás de Abner, formaram-se numa tropa e fizeram alto no cimo de uma colina.

26. kai ekalesen abennhr iwab kai eipen mh eiV nikoV katafagetai h romfaia h ouk oidaV oti pikra estai eiV ta escata kai ewV pote ou mh eiphV tw law anastrefein apo opisqen twn adelfwn hmwn

26. Abner chamou Joab e disse-lhe: “Não cessará a espada de devorar? Não sabes porventura que isso acabará mal? Que esperas para ordenar a esses homens que cessem de perseguir seus irmãos?”.

27. kai eipen iwab zh kurioV oti ei mh elalhsaV dioti tote ek prwiqen anebh o laoV ekastoV katopisqen tou adelfou autou

27. Joab respondeu: “Pela vida de Deus! Se nada tivesses dito, esses homens não teriam cessado de perseguir seus irmãos antes de amanhã”.

28. kai esalpisen iwab th salpiggi kai apesthsan paV o laoV kai ou katediwxan opisw tou israhl kai ou proseqento eti tou polemein

28. Joab tocou a trombeta. Toda a tropa parou de perseguir os israelitas e o combate terminou.

29. kai abennhr kai oi andreV autou aphlqon eiV dusmaV olhn thn nukta ekeinhn kai diebainan ton iordanhn kai eporeuqhsan olhn thn parateinousan kai ercontai eiV thn parembolhn

29. Abner e sua gente caminharam toda a noite na planície. Passaram o Jordão, seguiram todo o desfiladeiro e atingiram Maa­naim.

30. kai iwab anestreyen opisqen apo tou abennhr kai sunhqroisen panta ton laon kai epeskephsan twn paidwn dauid enneakaideka andreV kai asahl

30. Joab, tendo parado de perseguir Abner, juntou todo o seu povo: faltavam deze­nove homens da gente de Davi, sem contar Asael.

31. kai oi paideV dauid epataxan twn uiwn beniamin twn andrwn abennhr triakosiouV exhkonta andraV par' autou

31. Mas os homens de Davi tinham matado trezentos e sessenta homens entre os benjaminitas e os de Abner.

32. kai airousin ton asahl kai qaptousin auton en tw tafw tou patroV autou en baiqleem kai eporeuqh iwab kai oi andreV oi met' autou olhn thn nukta kai diefausen autoiV en cebrwn

32. Levaram Asael e sepultaram-no no tú­mulo de seu pai, em Belém. Joab e seus homens caminharam durante toda a noite. Chegaram a Hebron, ao despontar da aurora.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.