Liber Ecclesiasticus, 50
1. Simon Onii filius sacerdos magnus qui in vita sua suffulsit domum et in diebus suis corroboravit
1. Simon, Oniae filius, sacerdos magnus, qui in vita sua suffulsit domum et in diebus suis corroboravit templum.
2. templi etiam altitudo ab ipso fundata est duplex ædificatio excelsa parietis templi
2. Templi etiam altitudo ab ipso fundata est, substructura elata parietis templi.
3. in diebus ipsius remanaverunt putei aquarum et quasi mare adimpleti sunt supra modum
3. In diebus ipsius excisa est piscina aquarum, lacus, quasi maris superficies eius.
4. qui curavit gentem suam et liberavit illam a pernicie
4. Qui curavit gentem suam a latrone et firmavit eam ab obsidione.
5. qui prævaluit amplificare civitatem qui adeptus est gloriam in conversatione gentis et ingressum domus et atrii amplificatus est
5. Quam gloriosus apparuit, cum prospiceret e tabernaculo in egressu domus velamenti!
6. quasi stella matutina in medio nebulæ et quasi luna plena in diebus suis lucet
6. Quasi stella matutina in medio nebulae et quasi luna plena in diebus festi
7. et quasi sol refulgens sic ille effulsit in templo Dei
7. et quasi sol refulgens super templum Dei.
8. quasi arcus effulgens in nebulam gloriæ et quasi flos rosarum in diebus veris quasi lilia quæ sunt in transitu aquæ et quasi tus redolens in diebus æstatis
8. Quasi arcus refulgens inter nebulas gloriae et quasi flos rosarum in diebus vernis et quasi lilia, quae sunt in transitu aquae, et quasi flos Libani in diebus aestatis;
9. quasi ignis effulgens et tus ardens in igni
9. quasi ignis effulgens et tus ardens in igne,
10. quasi vas auri solidum ornatum omni lapide pretioso
10. quasi vas auri solidum ornatum omni lapide pretioso,
11. quasi oliva pullulans et gyrus in altitudinem se tollens in accipiendo ipsum stolam gloriæ et vestiri eum consummatione virtutis
11. quasi oliva pullulans fructibus et cupressus in nubes se extollens, in accipiendo ipsum stolam gloriae et vestiri eum in consummationem magnificentiae.
12. in ascensu altarii sancti gloriam dedit sanctitatis amictum
12. In ascensu altaris sancti, cum gloriam daret peribolo sanctuarii
13. in accipiendo autem partes de manu sacerdotum et ipse stans juxta aram circa illum corona fratrum quasi plantatio cedri in monte Libano
13. et acciperet partes de manu sacerdotum, et ipse stans iuxta aram, et circa illum corona fratrum, quasi plantatio cedri in monte Libano,
14. sic circa illum steterunt quasi rami in palma et omnes filii Aaron in gloria sua
14. sic circa illum steterunt quasi rami palmae omnes filii Aaron in gloria sua.
15. oblatio autem Domini in manibus ipsorum coram omni synagoga Israël et consummationem fungens in ara amplificare oblationem excelsi Regis
15. Oblatio autem Domini in manibus ipsorum coram omni synagoga Israel, et consummatione fungens in ara, ordinans oblationem Omnipotentis.
16. porrexit manum suam in libatione et libavit de sanguine uvæ
16. Porrexit manum suam in libatione et libavit de sanguine uvae;
17. et fudit in fundamenta altarii odorem divinum excelso Principi
17. effudit in fundamento altaris odorem divinum excelso Principi.
18. tunc exclamaverunt filii Aaron in tubis productilibus sonaverunt et auditam fecerunt magnam vocem in memoriam coram Deo
18. Tunc exclamaverunt filii Aaron, in tubis productilibus sonuerunt et auditam fecerunt vocem magnam in memoriam coram Deo altissimo.
19. tunc omnis populus simul properaverunt et ceciderunt in faciem super terram adorare Dominum suum et dare preces Deo omnipotenti excelso
19. Tunc omnis populus simul properaverunt et ceciderunt in faciem super terram adorare Dominum Deum suum et dare preces omnipotenti Deo excelso.
20. et amplificaverunt psallentes in vocibus suis et in magna domo auctus est sonus suavitate plenus
20. Et laudaverunt psallentes in vocibus suis, et magnus resonabat cantus suavitatis plenus.
21. et rogavit populus Dominum excelsum in prece usque dum perfectus est honor Domini et munus suum perfecerunt
21. Et rogavit populus Dominum excelsum in prece coram Misericorde, usque dum perfectus est honor Domini; et munus suum perfecerunt.
22. tunc descendens extulit manus suas in omnem congregationem filiorum Israël dare gloriam Deo a labiis suis et in nomine ipsius gloriari
22. Tunc descendens manus suas extulit in omnem congregationem filiorum Israel dare benedictionem Domini in labiis suis et in nomine ipsius gloriari;
23. et iteravit orationem suam volens ostendere virtutem Dei
23. et iteraverunt adorationem suam, ut acciperent benedictionem Altissimi.
24. et nunc orate Dominum omnium qui magna fecit in omni terra qui auxit dies nostros a ventre matris nostræ et fecit nobiscum secundum suam misericordiam
24. Et nunc benedicite Deum omnium, qui magna facit in omni terra, exaltans dies nostros a ventre matris nostrae et faciens nobiscum secundum suam misericordiam.
25. det nobis jucunditatem cordis et fieri pacem in diebus nostris in Israël per dies sempiternos
25. Det nobis iucunditatem cordis et fieri pacem in diebus nostris in Israel per dies sempiternos;
26. credere Israël nobiscum esse misericordiam Dei ut sanet vos in diebus suis
26. credere Israel nobiscum esse Dei misericordiam, ut liberet nos in diebus nostris.
27. duas gentes odit anima mea tertia autem non est gens quam oderim
27. Duas gentes odit anima mea, tertia autem non est quidem gens:
28. qui sedent in monte Seir et Philisthim et stultus populus qui habitat in Sicimis
28. qui sedent in monte Seir et Philisthim et stultus populus, qui habitat in Sichimis.
29. doctrinam sapientiæ et disciplinæ scripsi in codice isto Jesus filius Sirach Hierosolymita qui renovavit sapientiam de corde suo
29. Doctrinam sapientiae et disciplinae scripsit in codice isto Iesus filius Sirach, Ierosolymita, qui effudit sapientiam de corde suo.
30. beatus qui in istis versatur bonis qui ponit illa in corde suo sapiens erit semper
30. Beatus, qui in istis versatur sermonibus; qui ponit illa in corde suo, sapiens erit semper.
31. si enim hæc fecerit ad omnia valebit quia lux Dei vestigium ejus est
31. Si enim haec fecerit, ad omnia valebit, quia timor Domini vestigium eius est.
