Provérbios, 9
1. h sofia wkodomhsen eauth oikon kai uphreisen stulouV epta
1. sapientia ædificavit sibi domum excidit columnas septem
2. esfaxen ta eauthV qumata ekerasen eiV krathra ton eauthV oinon kai htoimasato thn eauthV trapezan
2. immolavit victimas suas miscuit vinum et proposuit mensam suam
3. apesteilen touV eauthV doulouV sugkalousa meta uyhlou khrugmatoV epi krathra legousa
3. misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis
4. oV estin afrwn ekklinatw proV me kai toiV endeesi frenwn eipen
4. si quis est parvulus veniat ad me et insipientibus locuta est
5. elqate fagete twn emwn artwn kai piete oinon on ekerasa umin
5. venite comedite panem meum et bibite vinum quod miscui vobis
6. apoleipete afrosunhn kai zhsesqe kai zhthsate fronhsin ina biwshte kai katorqwsate en gnwsei sunesin
6. relinquite infantiam et vivite et ambulate per vias prudentiæ
7. o paideuwn kakouV lhmyetai eautw atimian elegcwn de ton asebh mwmhsetai eauton
7. qui erudit derisorem ipse sibi facit iniuriam et qui arguit impium generat maculam sibi
8. mh elegce kakouV ina mh miswsin se elegce sofon kai agaphsei se
8. noli arguere derisorem ne oderit te argue sapientem et diliget te
9. didou sofw aformhn kai sofwteroV estai gnwrize dikaiw kai prosqhsei tou decesqai
9. da sapienti et addetur ei sapientia doce justum et festinabit accipere
10. arch sofiaV foboV kuriou kai boulh agiwn sunesiV [10a] to gar gnwnai nomon dianoiaV estin agaqhV
10. principium sapientiæ timor Domini et scientia sanctorum prudentia
11. toutw gar tw tropw polun zhseiV cronon kai prosteqhsetai soi eth zwhV sou
11. per me enim multiplicabuntur dies tui et addentur tibi anni vitæ
12. uie ean sofoV genh seautw sofoV esh kai toiV plhsion ean de kakoV apobhV monoV anantlhseiV kaka [12a] oV ereidetai epi yeudesin outoV poimanei anemouV o d' autoV diwxetai ornea petomena [12b] apelipen gar odouV tou eautou ampelwnoV touV de axonaV tou idiou gewrgiou peplanhtai [12c] diaporeuetai de di' anudrou erhmou kai ghn diatetagmenhn en diywdesin sunagei de cersin akarpian
12. si sapiens fueris tibimet ipsi eris si inlusor solus portabis malum
13. gunh afrwn kai qraseia endehV ywmou ginetai h ouk epistatai aiscunhn
13. mulier stulta et clamosa plenaque inlecebris et nihil omnino sciens
14. ekaqisen epi quraiV tou eauthV oikou epi difrou emfanwV en plateiaiV
14. sedit in foribus domus suæ super sellam in excelso urbis loco
15. proskaloumenh touV pariontaV kai kateuqunontaV en taiV odoiV autwn
15. ut vocaret transeuntes viam et pergentes itinere suo
16. oV estin umwn afronestatoV ekklinatw proV me endeesi de fronhsewV parakeleuomai legousa
16. quis est parvulus declinet ad me et vecordi locuta est
17. artwn krufiwn hdewV ayasqe kai udatoV klophV glukerou
17. aquæ furtivæ dulciores sunt et panis absconditus suavior
18. o de ouk oiden oti ghgeneiV par' auth olluntai kai epi peteuron adou sunanta [18a] alla apophdhson mh egcronishV en tw topw mhde episthshV to son omma proV authn [18b] outwV gar diabhsh udwr allotrion kai uperbhsh potamon allotrion [18c] apo de udatoV allotriou aposcou kai apo phghV allotriaV mh pihV [18d] ina polun zhshV cronon prosteqh de soi eth zwhV
18. et ignoravit quod gigantes ibi sint et in profundis inferni convivæ ejus