Mosaico decorativo

1. anableyaV de iakwb eiden kai idou hsau o adelfoV autou ercomenoV kai tetrakosioi andreV met' autou kai epidieilen iakwb ta paidia epi leian kai rachl kai taV duo paidiskaV

1. Jacob levantó los ojos y al ver que venía Esaú con cuatrocientos hombres, repartió a los niños entre Lía y Raquel y las dos siervas.

2. kai epoihsen taV duo paidiskaV kai touV uiouV autwn en prwtoiV kai leian kai ta paidia authV opisw kai rachl kai iwshf escatouV

2. Puso a las siervas y sus niños al frente; después a Lía y sus niños, y a Raquel y José en la zaga,

3. autoV de prohlqen emprosqen autwn kai prosekunhsen epi thn ghn eptakiV ewV tou eggisai tou adelfou autou

3. y él se les adelantó y se inclinó en tierra siete veces, hasta llegar donde su hermano.

4. kai prosedramen hsau eiV sunanthsin autw kai perilabwn auton efilhsen kai prosepesen epi ton trachlon autou kai eklausan amfoteroi

4. Esaú, a su vez, corrió a su encuentro, le abrazó, se le echó al cuello, le besó y lloró.

5. kai anableyaV eiden taV gunaikaV kai ta paidia kai eipen ti tauta soi estin o de eipen ta paidia oiV hlehsen o qeoV ton paida sou

5. Levantó luego los ojos, y al ver a las mujeres y a los niños, dijo: «¿Qué son de ti éstos?» - «Son los hijos que ha otorgado Dios a tu siervo.»

6. kai proshggisan ai paidiskai kai ta tekna autwn kai prosekunhsan

6. Entonces se acercaron las siervas con sus niños, y se inclinaron.

7. kai proshggisen leia kai ta tekna authV kai prosekunhsan kai meta tauta proshggisen rachl kai iwshf kai prosekunhsan

7. Acercóse también Lía con sus niños, y se inclinaron. Y por último se acercaron José y Raquel y se inclinaron.

8. kai eipen ti tauta soi estin pasai ai parembolai autai aiV aphnthka o de eipen ina eurh o paiV sou carin enantion sou kurie

8. Dijo Esaú: «¿Qué pretendes con toda esta caravana que acabo de encontrar?» - «Es para hallar gracias a los ojos de mi señor.»

9. eipen de hsau estin moi polla adelfe estw soi ta sa

9. Dijo Esaú: «Tengo bastante, hermano mío; sea para ti lo tuyo.»

10. eipen de iakwb ei eurhka carin enantion sou dexai ta dwra dia twn emwn ceirwn eneken toutou eidon to proswpon sou wV an tiV idoi proswpon qeou kai eudokhseiV me

10. Replicó Jacob: «De ninguna manera. Si he hallado gracias a tus ojos, toma mi regalo de mi mano, ya que he visto tu rostro como quien ve el rostro de Dios, y me has mostrado simpatía.

11. labe taV eulogiaV mou aV hnegka soi oti hlehsen me o qeoV kai estin moi panta kai ebiasato auton kai elaben

11. Acepta, pues, el obsequio que te he traído; pues Dios me ha favorecido y tengo de todo.» E instóle tanto que aceptó.

12. kai eipen aparanteV poreusomeqa ep' euqeian

12. Dijo Esaú: «Vámonos de aquí, y yo te daré escolta.»

13. eipen de autw o kurioV mou ginwskei oti ta paidia apalwtera kai ta probata kai ai boeV loceuontai ep' eme ean oun katadiwxw autouV hmeran mian apoqanountai panta ta kthnh

13. El le dijo: «Mi señor sabe que los niños son tiernos, y que tengo conmigo ovejas y vacas criando; un día de ajetreo bastaría para que muriese todo el rebaño.

14. proelqetw o kurioV mou emprosqen tou paidoV egw de eniscusw en th odw kata scolhn thV poreusewV thV enantion mou kai kata poda twn paidariwn ewV tou me elqein proV ton kurion mou eiV shir

14. Adelántese, pues, mi señor a su siervo, que yo avanzaré despacito, al paso del ganado que llevo delante, y al paso de los niños, hasta que llegue donde mi señor, a Seír.»

15. eipen de hsau kataleiyw meta sou apo tou laou tou met' emou o de eipen ina ti touto ikanon oti euron carin enantion sou kurie

15. Dijo Esaú: «Entonces voy a destacar contigo a parte de la gente que me acompaña.» - «¿Para qué tal? Con que halle yo gracia a los ojos de mi señor...»

16. apestreyen de hsau en th hmera ekeinh eiV thn odon autou eiV shir

16. Rehízo, pues, Esaú aquel mismo día su camino rumbo a Seír,

17. kai iakwb apairei eiV skhnaV kai epoihsen eautw ekei oikiaV kai toiV kthnesin autou epoihsen skhnaV dia touto ekalesen to onoma tou topou ekeinou skhnai

17. y Jacob partió para Sukkot donde edificó para sí una casa y para su ganado hizo cabañas. Por donde se llamó aquel lugar Sukkot.

18. kai hlqen iakwb eiV salhm polin sikimwn h estin en gh canaan ote hlqen ek thV mesopotamiaV suriaV kai parenebalen kata proswpon thV polewV

18. Jacob llegó sin novedad a la ciudad de Siquem, que está en el territorio cananeo, viniendo de Paddán Aram, y acampó frente a la ciudad.

19. kai ekthsato thn merida tou agrou ou esthsen ekei thn skhnhn autou para emmwr patroV sucem ekaton amnwn

19. Compró a los hijos de Jamor, padre de Siquem, por cien agnos la parcela de campo donde había desplegado su tienda,

20. kai esthsen ekei qusiasthrion kai epekalesato ton qeon israhl

20. erigió allí un altar, y lo llamó de «El», Dios de Israel.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.