Números, 9
1. kai elalhsen kurioV proV mwushn en th erhmw sina en tw etei tw deuterw exelqontwn autwn ek ghV aiguptou en tw mhni tw prwtw legwn
1. No primeiro mês, do segundo ano após a saída do Egito, o Senhor falou a Moisés, no deserto do Sinai.
2. eipon kai poieitwsan oi uioi israhl to pasca kaq' wran autou
2. Disse-lhe: “Celebrem os israelitas a Páscoa no tempo fixado.
3. th tessareskaidekath hmera tou mhnoV tou prwtou proV esperan poihseiV auto kata kairouV kata ton nomon autou kai kata thn sugkrisin autou poihseiV auto
3. Vós a celebrareis no décimo quarto dia deste mês, conforme foi marcado, entre as duas tardes, e fareis essa festa segundo todas as leis e prescrições que lhes são próprias”.
4. kai elalhsen mwushV toiV uioiV israhl poihsai to pasca
4. Moisés mandou que os israelitas celebrassem a Páscoa.
5. enarcomenou th tessareskaidekath hmera tou mhnoV en th erhmw tou sina kaqa sunetaxen kurioV tw mwush outwV epoihsan oi uioi israhl
5. Celebraram-na no décimo quarto dia do primeiro mês, entre as duas tardes, no deserto do Sinai. Os israelitas fizeram tudo o que o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6. kai paregenonto oi andreV oi hsan akaqartoi epi yuch anqrwpou kai ouk hdunanto poihsai to pasca en th hmera ekeinh kai proshlqon enantion mwush kai aarwn en ekeinh th hmera
6. Ora, alguns homens, não podendo fazer a Páscoa naquele dia, pois se tinham manchado tocando em um cadáver, apresentaram-se a Moisés e Aarão naquele dia,
7. kai eipan oi andreV ekeinoi proV auton hmeiV akaqartoi epi yuch anqrwpou mh oun usterhswmen prosenegkai to dwron kuriw kata kairon autou en mesw uiwn israhl
7. e disseram-lhe: “Estamos impuros, porque tocamos em um cadáver; vamos por isso ser privados de apresentar com os outros israelitas a oferta do Senhor no dia fixado?”.
8. kai eipen proV autouV mwushV sthte autou kai akousomai ti enteleitai kurioV peri umwn
8. “Esperai” – respondeu Moisés – “vou consultar o Senhor, para saber o que ordena a vosso respeito”.
9. kai elalhsen kurioV proV mwushn legwn
9. Então o Senhor disse a Moisés:
10. lalhson toiV uioiV israhl legwn anqrwpoV anqrwpoV oV ean genhtai akaqartoV epi yuch anqrwpou h en odw makran umin h en taiV geneaiV umwn kai poihsei to pasca kuriw
10. “Dize aos israelitas o seguinte: Se um de vós ou de vossos descendentes estiver impuro por haver tocado em um morto, ou se achar em viagem longe de vós, não deixará de celebrar a Páscoa em honra do Senhor.
11. en tw mhni tw deuterw en th tessareskaidekath hmera to proV esperan poihsousin auto ep' azumwn kai pikridwn fagontai auto
11. Eles a celebrarão aos catorze dias do segundo mês, entre as duas tardes. Deverão comê-la com pães sem fermento e ervas amargas.*
12. ou kataleiyousin ap' autou eiV to prwi kai ostoun ou suntriyousin ap' autou kata ton nomon tou pasca poihsousin auto
12. Nada deixarão dela para o dia seguinte, não quebrarão nenhum de seus ossos, e farão essa festa segundo todas as prescrições relativas à Páscoa.
13. kai anqrwpoV oV ean kaqaroV h kai en odw makra ouk estin kai usterhsh poihsai to pasca exoleqreuqhsetai h yuch ekeinh ek tou laou authV oti to dwron kuriw ou proshnegken kata ton kairon autou amartian autou lhmyetai o anqrwpoV ekeinoV
13. Mas se alguém, estando puro, não se encontrar em viagem e, todavia, não fizer a Páscoa, será cortado do seu povo, porque não apresentou a oferta do Senhor no tempo estabelecido; este levará a pena do seu pecado.
14. ean de proselqh proV umaV proshlutoV en th gh umwn kai poihsei to pasca kuriw kata ton nomon tou pasca kai kata thn suntaxin autou poihsei auto nomoV eiV estai umin kai tw proshlutw kai tw autocqoni thV ghV
14. Se o estrangeiro que mora no meio de vós fizer a Páscoa do Senhor, terá de se conformar às leis e às prescrições relativas à Páscoa. Haverá uma só lei, que será a mesma para vós, para o estrangeiro e para o natural”.
15. kai th hmera h estaqh h skhnh ekaluyen h nefelh thn skhnhn ton oikon tou marturiou kai to esperaV hn epi thV skhnhV wV eidoV puroV ewV prwi
15. No dia em que o tabernáculo foi levantado, a nuvem o cobriu. E sobre o tabernáculo, isto é, na tenda do testemunho, desde a tarde até pela manhã, apareceu como uma espécie de fogo.
16. outwV egineto dia pantoV h nefelh ekalupten authn hmeraV kai eidoV puroV thn nukta
16. Assim acontecia continuamente: a nuvem cobria o tabernáculo e à noite assemelhava-se ao fogo.
17. kai hnika anebh h nefelh apo thV skhnhV kai meta tauta aphran oi uioi israhl kai en tw topw ou an esth h nefelh ekei parenebalon oi uioi israhl
17. Quando se levantava a nuvem sobre a tenda, os israelitas punham-se em marcha; no lugar onde a nuvem parava, aí acampavam.
18. dia prostagmatoV kuriou parembalousin oi uioi israhl kai dia prostagmatoV kuriou aparousin pasaV taV hmeraV en aiV skiazei h nefelh epi thV skhnhV parembalousin oi uioi israhl
18. À ordem do Senhor levantavam o acampamento, e à sua ordem o assentavam de novo; e ficavam no acampamento enquanto a nuvem permanecesse sobre o tabernáculo.
19. kai otan efelkhtai h nefelh epi thV skhnhV hmeraV pleiouV kai fulaxontai oi uioi israhl thn fulakhn tou qeou kai ou mh exarwsin
19. Mesmo quando ela se detinha muito tempo sobre ele, os israelitas não partiam, e aguardavam a ordem do Senhor.
20. kai estai otan skepash h nefelh hmeraV ariqmw epi thV skhnhV dia fwnhV kuriou parembalousin kai dia prostagmatoV kuriou aparousin
20. E se acontecia de a nuvem ficar poucos dias sobre o tabernáculo, então, à ordem do Senhor, permaneciam acampados e, à ordem do Senhor, se punham em marcha.
21. kai estai otan genhtai h nefelh af' esperaV ewV prwi kai anabh h nefelh to prwi kai aparousin hmeraV h nuktoV
21. Se a nuvem se detinha desde a tarde até pela manhã, e chegada a manhã se levantava, eles partiam; se depois de um dia e uma noite a nuvem se levantava, desmanchavam o acampamento.
22. mhnoV hmeraV pleonazoushV thV nefelhV skiazoushV ep' authV parembalousin oi uioi israhl kai ou mh aparwsin
22. Mas se a nuvem se detinha sobre o tabernáculo vários dias, um mês ou mesmo um ano, os israelitas permaneciam acampados e não partiam; só partiam quando se levantava a nuvem.
23. oti dia prostagmatoV kuriou aparousin thn fulakhn kuriou efulaxanto dia prostagmatoV kuriou en ceiri mwush
23. Levantavam e desmanchavam o acampamento segundo a ordem do Senhor. E observavam o mandamento do Senhor, como este lhes tinha ordenado por Moisés.*