Mosaico decorativo

1. tote sunekalesen ihsouV touV uiouV roubhn kai touV uiouV gad kai to hmisu fulhV manassh

1. Josué convocou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manas­sés:

2. kai eipen autoiV umeiV akhkoate panta osa eneteilato umin mwushV o paiV kuriou kai ephkousate thV fwnhV mou kata panta osa eneteilamhn umin

2. “Observastes – disse-lhes ele – tudo o que vos ordenou Moisés, servo do Senhor, e obedecestes a todos os mandamentos que vos dei.

3. ouk egkataleloipate touV adelfouV umwn tautaV taV hmeraV kai pleiouV ewV thV shmeron hmeraV efulaxasqe thn entolhn kuriou tou qeou umwn

3. Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, não abando­nastes vossos irmãos, observando fielmente o mandamento do Senhor, vosso Deus.

4. nun de katepausen kurioV o qeoV hmwn touV adelfouV hmwn on tropon eipen autoiV nun oun apostrafenteV apelqate eiV touV oikouV umwn kai eiV thn ghn thV katascesewV umwn hn edwken umin mwushV en tw peran tou iordanou

4. Agora que o Senhor, vosso Deus, deu aos vossos irmãos o descanso que ele havia prometido, retomai o caminho de vossas tendas na terra que vos pertence, e que Moisés, servo do Senhor, vos deu além do Jordão.

5. alla fulaxasqe poiein sfodra taV entolaV kai ton nomon on eneteilato hmin poiein mwushV o paiV kuriou agapan kurion ton qeon umwn poreuesqai pasaiV taiV odoiV autou fulaxasqai taV entolaV autou kai proskeisqai autw kai latreuein autw ex olhV thV dianoiaV umwn kai ex olhV thV yuchV umwn

5. Tende muito cuidado, no entanto, de pôr em prática os mandamentos e as leis que vos prescreveu Moisés, servo do Senhor: amar o Senhor, vosso Deus, andar em todos os seus caminhos, guardar os seus mandamentos e unir-vos a ele, servindo de todo o vosso coração e de toda a vossa alma”.

6. kai huloghsen autouV ihsouV kai exapesteilen autouV kai eporeuqhsan eiV touV oikouV autwn

6. Josué abençoou-os e os despediu, e eles voltaram para as suas tendas.

7. kai tw hmisei fulhV manassh edwken mwushV en th basanitidi kai tw hmisei edwken ihsouV meta twn adelfwn autou en tw peran tou iordanou para qalassan kai hnika exapesteilen autouV ihsouV eiV touV oikouV autwn kai euloghsen autouV

7. Ora, Moisés tinha dado a uma meia tribo de Manassés uma parte em Basã; por isso, Josué deu à outra meia tribo uma parte entre seus irmãos ao ocidente, aquém do Jordão. Despedindo-os para as suas tendas, Josué deu-lhes esta bênção:

8. kai en crhmasin polloiV aphlqosan eiV touV oikouV autwn kai kthnh polla sfodra kai argurion kai crusion kai sidhron kai imatismon polun kai dieilanto thn pronomhn twn ecqrwn meta twn adelfwn autwn

8. “Voltais para vossas tendas com grandes riquezas – numerosos rebanhos, prata e ouro, bronze e ferro, e vestidos em grande quantidade – e reparti com vossos irmãos os despojos de vossos inimigos”.

9. kai eporeuqhsan oi uioi roubhn kai oi uioi gad kai to hmisu fulhV uiwn manassh apo twn uiwn israhl ek shlw en gh canaan apelqein eiV ghn galaad eiV ghn katascesewV autwn hn eklhronomhsan authn dia prostagmatoV kuriou en ceiri mwush

9. Os filhos de Rúben, de Gad e da meia tribo de Manassés separaram-se dos israe­litas em Silo, na terra de Canaã, e retomaram o caminho da terra de Galaad, terra cuja propriedade tinha recebido por mandamento do Senhor, transmitido a Moisés.

10. kai hlqon eiV galgala tou iordanou h estin en gh canaan kai wkodomhsan oi uioi gad kai oi uioi roubhn kai to hmisu fulhV manassh ekei bwmon epi tou iordanou bwmon megan tou idein

10. E, tendo chegado aos distritos do Jordão, que pertencem à terra de Canaã, os filhos de Rúben, de Gad, da meia tribo de Manassés levantaram, ali junto ao Jordão, um enorme altar, que se podia ver de longe.

11. kai hkousan oi uioi israhl legontwn idou wkodomhsan oi uioi gad kai oi uioi roubhn kai to hmisu fulhV manassh bwmon ef' oriwn ghV canaan epi tou galaad tou iordanou en tw peran uiwn israhl

11. Os israelitas, tendo ouvido que os filhos de Rúben, de Gad e da meia tribo de Manassés tinham levantado um altar defronte da terra de Canaã, na região do Jordão do lado dos israelitas,

12. kai sunhqroisqhsan panteV oi uioi israhl eiV shlw wste anabanteV ekpolemhsai autouV

12. reuniram-se todos em Silo para irem combater contra eles.

13. kai apesteilan oi uioi israhl proV touV uiouV roubhn kai proV touV uiouV gad kai proV to hmisu fulhV manassh eiV ghn galaad ton te fineeV uion eleazar uiou aarwn tou arcierewV

13. Enviaram aos filhos de Rúben, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, o sacerdote Fineias, filho de Eleazar,

14. kai deka twn arcontwn met' autou arcwn eiV apo oikou patriaV apo paswn fulwn israhl arconteV oikwn patriwn eisin ciliarcoi israhl

14. juntamente com dez príncipes, chefes de casas patriarcais, um chefe por tribo, sendo todos chefes de casas patriarcais entre os milhares de Israel.

15. kai paregenonto proV touV uiouV gad kai proV touV uiouV roubhn kai proV touV hmiseiV fulhV manassh eiV ghn galaad kai elalhsan proV autouV legonteV

15. Estes, chegando junto aos filhos de Rúben, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, disseram-lhes:

16. tade legei pasa h sunagwgh kuriou tiV h plhmmeleia auth hn eplhmmelhsate enantion tou qeou israhl apostrafhnai shmeron apo kuriou oikodomhsanteV umin eautoiV bwmon apostataV umaV genesqai apo kuriou

16. “Eis a mensagem da assembleia do Senhor: Que infidelidade é essa que cometeis contra o Deus de Israel, desviando-vos hoje do Senhor e levantando um altar, o que é presentemente um ato de revolta contra ele?

17. mh mikron hmin to amarthma fogwr oti ouk ekaqarisqhmen ap' autou ewV thV hmeraV tauthV kai egenhqh plhgh en th sunagwgh kuriou

17. Porven­tura não nos basta o pecado de Fegor, do qual ainda hoje não estamos purificados, apesar do castigo que feriu a assembleia do Senhor? E vós vos desviais hoje do Senhor!

18. kai umeiV apostrafhsesqe shmeron apo kuriou kai estai ean aposthte shmeron apo kuriou kai aurion epi panta israhl estai h orgh

18. Se vos revoltais hoje contra o Senhor, amanhã sua cólera se inflamará contra toda a assembleia de Israel.

19. kai nun ei mikra umin h gh thV katascesewV umwn diabhte eiV thn ghn thV katascesewV kuriou ou kataskhnoi ekei h skhnh kuriou kai kataklhronomhsate en hmin kai mh apostatai apo qeou genhqhte kai mh aposthte apo kuriou dia to oikodomhsai umaV bwmon exw tou qusiasthriou kuriou tou qeou hmwn

19. Se julgais que a terra de vossa herança é impura, passai para a terra que é a propriedade do Senhor, onde se acha sua morada, e instalai-vos no meio de nós; mas não vos revolteis contra o Senhor, nem contra nós, construindo outro altar além do altar do Senhor, nosso Deus.

20. ouk idou acar o tou zara plhmmeleia eplhmmelhsen apo tou anaqematoV kai epi pasan sunagwghn israhl egenhqh orgh kai outoV eiV monoV hn mh monoV outoV apeqanen th eautou amartia

20. Não houve uma explosão de cólera do Senhor contra toda a assembleia de Israel quando Acã, filho de Zaré, pecou contra o que estava votado ao interdito? E não foi só ele que pereceu por causa de seu crime”.

21. kai apekriqhsan oi uioi roubhn kai oi uioi gad kai to hmisu fulhV manassh kai elalhsan toiV ciliarcoiV israhl legonteV

21. Os filhos de Rúben, de Gad e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos milhares de Israel:

22. o qeoV qeoV estin kurioV kai o qeoV qeoV kurioV autoV oiden kai israhl autoV gnwsetai ei en apostasia eplhmmelhsamen enanti tou kuriou mh rusaito hmaV en tauth

22. “Deus Todo-poderoso, o Senhor Deus Todo-poderoso, o Senhor sabe, e Israel o saiba: se foi por espírito de revolta e por infidelidade para com o Senhor, que ele não nos poupe neste dia!...

23. kai ei wkodomhsamen autoiV bwmon wste aposthnai apo kuriou tou qeou hmwn wste anabibasai ep' auton qusian olokautwmatwn h wste poihsai ep' autou qusian swthriou kurioV ekzhthsei

23. Se foi para desviar-nos do Senhor que levantamos um altar, e se foi para oferecermos sobre ele holo­caustos, oblações e sacrifícios de ações de graças, o Senhor mesmo nos peça conta disso!

24. all' eneken eulabeiaV rhmatoV epoihsamen touto legonteV ina mh eipwsin aurion ta tekna umwn toiV teknoiV hmwn ti umin kuriw tw qew israhl

24. Se o fizemos, foi antes por temor de que vossos filhos digam um dia aos nossos: “Que tendes vós em comum com o Senhor, Deus de Israel?

25. kai oria eqhken kurioV ana meson hmwn kai umwn ton iordanhn kai ouk estin umin meriV kuriou kai apallotriwsousin oi uioi umwn touV uiouV hmwn ina mh sebwntai kurion

25. O Senhor pôs o rio Jordão como fronteira entre nós e vós, ó filhos de Rúben e de Gad: não tendes parte com o Senhor. E, desse modo, vossos filhos poderiam afastar os nossos do culto do Senhor.

26. kai eipamen poihsai outwV tou oikodomhsai ton bwmon touton ouc eneken karpwmatwn oude eneken qusiwn

26. Por isso, combinamos entre nós: construamos um altar, não para holocaustos e sacrifícios,

27. all' ina h touto marturion ana meson hmwn kai umwn kai ana meson twn genewn hmwn meq' hmaV tou latreuein latreian kuriw enantion autou en toiV karpwmasin hmwn kai en taiV qusiaiV hmwn kai en taiV qusiaiV twn swthriwn hmwn kai ouk erousin ta tekna umwn toiV teknoiV hmwn aurion ouk estin umin meriV kuriou

27. mas para que seja um testemunho entre nós e vós, entre os nossos filhos e os vossos, de que prestamos culto ao Senhor em sua presença, oferecendo-lhe nossos holocaustos, nossos sacrifícios e nossas ações de graças, e para que os vossos filhos não digam amanhã aos nossos: vós não tendes parte com o Senhor.

28. kai eipamen ean genhtai pote kai lalhswsin proV hmaV kai taiV geneaiV hmwn aurion kai erousin idete omoiwma tou qusiasthriou kuriou o epoihsan oi patereV hmwn ouc eneken karpwmatwn oude eneken qusiwn alla marturion estin ana meson umwn kai ana meson hmwn kai ana meson twn uiwn hmwn

28. Se, pois, amanhã eles nos falassem assim, a nós ou aos nossos descendentes, poderíamos responder-lhes: vede a forma do altar do Senhor que nossos pais construíram, não para holocaustos e sacrifícios, mas para servir de testemunho entre nós e vós.

29. mh genoito oun hmaV apostrafhnai apo kuriou en taiV shmeron hmeraiV aposthnai apo kuriou wste oikodomhsai hmaV qusiasthrion toiV karpwmasin kai taiV qusiaiV salamin kai th qusia tou swthriou plhn tou qusiasthriou kuriou o estin enantion thV skhnhV autou

29. Longe de nós o pensamento de querer revoltar-nos contra o Senhor, desviando-nos hoje dele por termos construído um altar para holocaustos, oblações e sacrifícios, fora do altar que está diante da morada do Senhor, nosso Deus!”.

30. kai akousaV fineeV o iereuV kai panteV oi arconteV thV sunagwghV israhl oi hsan met' autou touV logouV ouV elalhsan oi uioi roubhn kai oi uioi gad kai to hmisu fulhV manassh kai hresen autoiV

30. Tendo ouvido as palavras dos filhos de Rúben, de Gad e da meia tribo de Manassés, o sacerdote Fineias e os príncipes da assembleia, chefes dos milhares de Israel que o acompanhavam, deram-se por satisfeitos.

31. kai eipen fineeV o iereuV toiV uioiV roubhn kai toiV uioiV gad kai tw hmisei fulhV manassh shmeron egnwkamen oti meq' hmwn kurioV dioti ouk eplhmmelhsate enantion kuriou plhmmeleian kai oti errusasqe touV uiouV israhl ek ceiroV kuriou

31. Então o sacerdote Fineias, filho de Eleazar, disse aos filhos de Rúben, de Gad e de Manassés: “Reconhecemos hoje que o Senhor está no meio de nós, visto que não cometestes esse pecado contra ele, e salvastes assim os israelitas da mão do Senhor!”.

32. kai apestreyen fineeV o iereuV kai oi arconteV apo twn uiwn roubhn kai apo twn uiwn gad kai apo tou hmisouV fulhV manassh ek ghV galaad eiV ghn canaan proV touV uiouV israhl kai apekriqhsan autoiV touV logouV

32. O sacerdote Fineias, filho de Eleazar, deixando os filhos de Rúben e de Gad, voltou com os príncipes da terra de Galaad para a terra de Canaã, para junto dos israelitas, e fez-lhes um relatório de tudo.

33. kai hresen toiV uioiV israhl kai elalhsan proV touV uiouV israhl kai euloghsan ton qeon uiwn israhl kai eipan mhketi anabhnai proV autouV eiV polemon exoleqreusai thn ghn twn uiwn roubhn kai twn uiwn gad kai tou hmisouV fulhV manassh kai katwkhsan ep' authV

33. Alegraram-se com isso, bendisseram a Deus e não pensaram mais em sair contra eles para devastar a terra habitada pelos filhos de Rúben e de Gad.

34. kai epwnomasen ihsouV ton bwmon twn roubhn kai twn gad kai tou hmisouV fulhV manassh kai eipen oti marturion estin ana meson autwn oti kurioV o qeoV autwn estin

34. Por isso, os filhos de Rúben e de Gad chamaram ao altar que tinham construído Ed, porque, disseram eles, “ele é testemunho entre nós de que o Senhor é o verdadeiro Deus”.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.