Josué, 7
1. kai eplhmmelhsan oi uioi israhl plhmmeleian megalhn kai enosfisanto apo tou anaqematoV kai elaben acar uioV carmi uiou zambri uiou zara ek thV fulhV iouda apo tou anaqematoV kai equmwqh orgh kurioV toiV uioiV israhl
1. Os israelitas cometeram uma infidelidade a respeito do interdito. Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zara, da tribo de Judá, reteve para si algumas coisas condenadas, e a cólera do Senhor inflamou-se contra os israelitas.
2. kai apesteilen ihsouV andraV eiV gai h estin kata baiqhl legwn kataskeyasqe thn gai kai anebhsan oi andreV kai kateskeyanto thn gai
2. Josué enviou de Jericó homens a Hai, situada junto de Bet-Áven, ao oriente de Betel: “Subi – disse-lhes ele – e explorai a terra”. Eles subiram e exploraram Hai.
3. kai anestreyan proV ihsoun kai eipan proV auton mh anabhtw paV o laoV all' wV discilioi h triscilioi andreV anabhtwsan kai ekpoliorkhsatwsan thn polin mh anagaghV ekei ton laon panta oligoi gar eisin
3. Voltando para junto de Josué, disseram-lhe: “É inútil o povo todo subir, mas vão só dois ou três mil homens e apoderem-se da cidade. Não se fatigue todo o povo, porque a população da cidade é muito reduzida”.
4. kai anebhsan wsei triscilioi andreV kai efugon apo proswpou twn andrwn gai
4. Três mil homens aproximadamente se puseram a caminho, mas foram batidos pela gente de Hai, 5 caindo mortos trinta e seis homens; os inimigos perseguiram-nos desde a porta da cidade até Sabarim, ainda quando fugiam pela encosta. O povo ficou consternado com isso e perdeu toda a coragem.
5. kai apekteinan ap' autwn andreV gai eiV triakonta kai ex andraV kai katediwxan autouV apo thV pulhV kai sunetriyan autouV epi tou kataferouV kai eptohqh h kardia tou laou kai egeneto wsper udwr
5.
6. kai dierrhxen ihsouV ta imatia autou kai epesen ihsouV epi thn ghn epi proswpon enantion kuriou ewV esperaV autoV kai oi presbuteroi israhl kai epebalonto coun epi taV kefalaV autwn
6. Josué rasgou suas vestes e prostrou-se com a face por terra até a tarde diante da arca do Senhor, tanto ele como os anciãos de Israel, e cobriram de pó as suas cabeças.
7. kai eipen ihsouV deomai kurie ina ti diebibasen o paiV sou ton laon touton ton iordanhn paradounai auton tw amorraiw apolesai hmaV kai ei katemeinamen kai katwkisqhmen para ton iordanhn
7. “Ah, Senhor –, clamou Josué – por que fizestes este povo passar o Jordão, para nos entregardes nas mãos dos amorreus que nos destruirão? Oxalá tivéssemos ficado do outro lado do rio!
8. kai ti erw epei metebalen israhl aucena apenanti tou ecqrou autou
8. Que direi eu, Senhor, vendo Israel voltar as costas aos seus inimigos?
9. kai akousaV o cananaioV kai panteV oi katoikounteV thn ghn perikuklwsousin hmaV kai ektriyousin hmaV apo thV ghV kai ti poihseiV to onoma sou to mega
9. Os cananeus e todos os habitantes da terra vão sabê-lo, e nos cercarão e farão desaparecer o nosso nome da face da terra. E que fareis vós ao vosso grande nome?”
10. kai eipen kurioV proV ihsoun anasthqi ina ti touto su peptwkaV epi proswpon sou
10. Então o Senhor disse a Josué: “Levanta-te! Por que estás assim prostrado com a face por terra?
11. hmarthken o laoV kai parebh thn diaqhkhn hn dieqemhn proV autouV kai kleyanteV apo tou anaqematoV enebalon eiV ta skeuh autwn
11. Israel pecou, a ponto de violar a aliança que eu lhe tinha prescrito, e a ponto de tomar as coisas votadas ao interdito, roubá-las, ocultá-las, escondê-las entre as bagagens.
12. ou mh dunwntai oi uioi israhl uposthnai kata proswpon twn ecqrwn autwn aucena epistreyousin enanti twn ecqrwn autwn oti egenhqhsan anaqema ou prosqhsw eti einai meq' umwn ean mh exarhte to anaqema ex umwn autwn
12. Eis por que os israelitas não puderam resistir aos seus inimigos, mas voltaram-lhes as costas, pois caíram sob o interdito. Se não tirardes o interdito do meio de vós, não estarei mais convosco de ora em diante.
13. anastaV agiason ton laon kai eipon agiasqhnai eiV aurion tade legei kurioV o qeoV israhl to anaqema en umin estin ou dunhsesqe antisthnai apenanti twn ecqrwn umwn ewV an exarhte to anaqema ex umwn
13. Vai santificar o povo. Dize-lhe: ‘Purificai-vos para amanhã, porque eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: O interdito está no meio de ti, Israel. Não poderás resistir aos teus inimigos, enquanto não tiveres tirado o interdito que está no meio de vós’.
14. kai sunacqhsesqe panteV to prwi kata fulaV kai estai h fulh hn an deixh kurioV prosaxete kata dhmouV kai ton dhmon on ean deixh kurioV prosaxete kat' oikon kai ton oikon on ean deixh kurioV prosaxete kat' andra
14. Vireis amanhã, tribo por tribo; a tribo que for designada pelo Senhor se apresentará família por família; e a família marcada se apresentará por suas casas; e a casa indicada pelo Senhor se apresentará por pessoas.
15. kai oV an endeicqh katakauqhsetai en puri kai panta osa estin autw oti parebh thn diaqhkhn kuriou kai epoihsen anomhma en israhl
15. Aquele que for designado como possuidor do interdito será queimado, ele e tudo o que lhe pertence, porque violou o pacto do Senhor e cometeu uma infâmia em Israel”.
16. kai wrqrisen ihsouV kai proshgagen ton laon kata fulaV kai enedeicqh h fulh iouda
16. No dia seguinte pela manhã, Josué mandou vir o povo, tribo por tribo, e a sorte caiu sobre a tribo de Judá.
17. kai proshcqh kata dhmouV kai enedeicqh dhmoV o zarai kai proshcqh kata andra
17. Em seguida, aproximando-se as famílias de Judá, a sorte indicou a família de Zara. Mandou que se aproximasse a família de Zara por casas, e a sorte caiu sobre a de Zabdi,
18. kai enedeicqh acar uioV zambri uiou zara
18. a qual se apresentou por pessoas; a sorte caiu sobre Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zara, da tribo de Judá.
19. kai eipen ihsouV tw acar doV doxan shmeron tw kuriw qew israhl kai doV thn exomologhsin kai anaggeilon moi ti epoihsaV kai mh kruyhV ap' emou
19. Josué disse-lhe: “Meu filho, dá glória e homenagem ao Senhor, Deus de Israel; confessa-me o que fizeste, sem nada ocultar”.
20. kai apekriqh acar tw ihsoi kai eipen alhqwV hmarton enantion kuriou qeou israhl outwV kai outwV epoihsa
20. Acã respondeu a Josué: “Sim, fui eu que pequei contra o Senhor, Deus de Israel. Eis o que fiz:
21. eidon en th pronomh yilhn poikilhn kalhn kai diakosia didracma arguriou kai glwssan mian crushn penthkonta didracmwn kai enqumhqeiV autwn elabon kai idou auta egkekruptai en th gh en th skhnh mou kai to argurion kekruptai upokatw autwn
21. Vi no meio dos despojos um belo manto de Senaar, duzentos siclos de prata e uma barra de ouro de cinquenta siclos e, cobiçando, tomei-os. Tudo isso se acha escondido na terra no meio de minha tenda e a prata debaixo do manto”.*
22. kai apesteilen ihsouV aggelouV kai edramon eiV thn skhnhn eiV thn parembolhn kai tauta hn egkekrummena eiV thn skhnhn kai to argurion upokatw autwn
22. Josué mandou alguns homens que investigassem a tenda, e estes viram que os objetos estavam lá ocultos, e a prata debaixo.
23. kai exhnegkan auta ek thV skhnhV kai hnegkan proV ihsoun kai touV presbuterouV israhl kai eqhkan auta enanti kuriou
23. Tomaram-nos e trouxeram-nos a Josué e a todos os israelitas e puseram-nos diante do Senhor.
24. kai elaben ihsouV ton acar uion zara kai anhgagen auton eiV faragga acwr kai touV uiouV autou kai taV qugateraV autou kai touV moscouV autou kai ta upozugia autou kai panta ta probata autou kai thn skhnhn autou kai panta ta uparconta autou kai paV o laoV met' autou kai anhgagen autouV eiV emekacwr
24. Então Josué, em presença de todo o Israel, pegando em Acã, filho de Zara, com a prata, o manto, a barra de ouro, os filhos e as filhas de Acã, seus bois, seus jumentos, suas ovelhas, sua tenda e tudo o que lhe pertencia, levou-os ao vale de Acor.
25. kai eipen ihsouV tw acar ti wleqreusaV hmaV exoleqreusai se kurioV kaqa kai shmeron kai eliqobolhsan auton liqoiV paV israhl
25. Chegando ali, Josué disse: “Por que nos confundiste? O Senhor te confunda hoje!”. Todos os israelitas o apedrejaram. E foram queimados no fogo depois de terem sido apedrejados.
26. kai epesthsan autw swron liqwn megan kai epausato kurioV tou qumou thV orghV dia touto epwnomasen auto emekacwr ewV thV hmeraV tauthV
26. E juntaram sobre Acã um grande monte de pedras, o qual subsiste ainda hoje. Com isso, aplacou-se o furor do Senhor. É por esse motivo que o lugar traz ainda agora o nome de vale de Acor.*