Liber Psalmorum, 13
1. in finem psalmus David dixit insipiens in corde suo non est Deus corrupti sunt et abominabiles facti sunt in studiis suis non est qui faciat bonum non est usque ad unum
1. Al maestro del coro. Salmo. Di Davide.
2. Dominus de cælo prospexit super filios hominum ut videat si est intellegens aut requirens Deum
2. Fino a quando, Signore, continuerai a dimenticarmi? Fino a quando mi nasconderai il tuo volto?
3. omnes declinaverunt simul inutiles facti sunt non est qui faciat bonum non est usque ad unum sepulchrum patens est guttur eorum linguis suis dolose agebant venenum aspidum sub labiis eorum quorum os maledictione et amaritudine plenum est veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem contritio et infelicitas in viis eorum et viam pacis non cognoverunt non est timor Dei ante oculos eorum
3. Fino a quando nell'anima mia addenserò pensieri, tristezza nel mio cuore tutto il giorno? Fino a quando su di me prevarrà il mio nemico?
4. nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem qui devorant plebem meam sicut escam panis
4. Guarda, rispondimi, Signore, mio Dio, conserva la luce ai miei occhi, perché non mi sorprenda il sonno della morte,
5. Dominum non invocaverunt illic trepidaverunt timore ubi non erat timor
5. perché il mio nemico non dica: "L'ho vinto!" e non esultino i miei avversari se io vacillo.
6. quoniam Deus in generatione justa consilium inopis confudistis quoniam Dominus spes ejus est
6. Ma io nella tua fedeltà ho confidato; esulterà il mio cuore nella tua salvezza, canterò al Signore, che mi ha beneficato.
7. quis dabit ex Sion salutare Israël cum averterit Dominus captivitatem plebis suæ exultabit Jacob et lætabitur Israël
7.