Liber Psalmorum, 63
1. in finem psalmus David
1. Salmo. Di Davide, quando era nel deserto di Giuda.
2. exaudi Deus orationem meam cum deprecor a timore inimici eripe animam meam
2. O Dio, tu sei il mio Dio, dall'aurora io ti cerco, ha sete di te l'anima mia, desidera te la mia carne in terra arida, assetata, senz'acqua.
3. protexisti me a conventu malignantium a multitudine operantium iniquitatem
3. Così nel santuario ti ho contemplato, guardando la tua potenza e la tua gloria.
4. quia exacuerunt ut gladium linguas suas intenderunt arcum rem amaram
4. Poiché il tuo amore vale più della vita, le mie labbra canteranno la tua lode.
5. ut sagittent in occultis inmaculatum
5. Così ti benedirò per tutta la vita: nel tuo nome alzerò le mie mani.
6. subito sagittabunt eum et non timebunt firmaverunt sibi sermonem nequam narraverunt ut absconderent laqueos dixerunt quis videbit eos
6. Come saziato dai cibi migliori, con labbra gioiose ti loderà la mia bocca.
7. scrutati sunt iniquitates defecerunt scrutantes scrutinio accedet homo et cor altum
7. Quando nel mio letto di te mi ricordo e penso a te nelle veglie notturne,
8. et exaltabitur Deus sagittæ parvulorum factæ sunt plagæ eorum
8. a te che sei stato il mio aiuto, esulto di gioia all'ombra delle tue ali.
9. et infirmatæ sunt contra eos linguæ eorum conturbati sunt omnes qui videbant eos
9. A te si stringe l'anima mia: la tua destra mi sostiene.
10. et timuit omnis homo et adnuntiaverunt opera Dei et facta ejus intellexerunt
10. Ma quelli che cercano di rovinarmi sprofondino sotto terra,
11. lætabitur justus in Domino et sperabit in eo et laudabuntur omnes recti corde
11. siano consegnati in mano alla spada, divengano preda di sciacalli.
12.
12. Il re troverà in Dio la sua gioia; si glorierà chi giura per lui, perché ai mentitori verrà chiusa la bocca.