1. ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων
2. ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ λαλήσεις πρὸς ἄνδρας Ιουδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ
3. καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἀκούσεται τῶν λόγων τῆς διαθήκης ταύτης
4. ἧς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ ᾗ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐκ καμίνου τῆς σιδηρᾶς λέγων ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου καὶ ποιήσατε πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαι ὑμῖν καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς θεόν
5. ὅπως στήσω τὸν ὅρκον μου ὃν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν τοῦ δοῦναι αὐτοῖς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι καθὼς ἡ ἡμέρα αὕτη καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα γένοιτο κύριε
6. καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους ἐν πόλεσιν Ιουδα καὶ ἔξωθεν Ιερουσαλημ λέγων ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ ποιήσατε αὐτούς
7. []
8. καὶ οὐκ ἐποίησαν
9. καὶ εἶπεν κύριος πρός με εὑρέθη σύνδεσμος ἐν ἀνδράσιν Ιουδα καὶ ἐν τοῖς κατοικοῦσιν Ιερουσαλημ
10. ἐπεστράφησαν ἐπὶ τὰς ἀδικίας τῶν πατέρων αὐτῶν τῶν πρότερον οἳ οὐκ ἤθελον εἰσακοῦσαι τῶν λόγων μου καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ βαδίζουσιν ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς καὶ διεσκέδασαν οἶκος Ισραηλ καὶ οἶκος Ιουδα τὴν διαθήκην μου ἣν διεθέμην πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν
11. διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά ἐξ ὧν οὐ δυνήσονται ἐξελθεῖν ἐξ αὐτῶν καὶ κεκράξονται πρός με καὶ οὐκ εἰσακούσομαι αὐτῶν
12. καὶ πορεύσονται πόλεις Ιουδα καὶ οἱ κατοικοῦντες Ιερουσαλημ καὶ κεκράξονται πρὸς τοὺς θεούς οἷς αὐτοὶ θυμιῶσιν αὐτοῖς μὴ σώσουσιν αὐτοὺς ἐν καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν
13. ὅτι κατ’ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου Ιουδα καὶ κατ’ ἀριθμὸν ἐξόδων τῆς Ιερουσαλημ ἐτάξατε βωμοὺς θυμιᾶν τῇ Βααλ
14. καὶ σὺ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξίου περὶ αὐτῶν ἐν δεήσει καὶ προσευχῇ ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι ἐν τῷ καιρῷ ἐν ᾧ ἐπικαλοῦνταί με ἐν καιρῷ κακώσεως αὐτῶν
15. τί ἡ ἠγαπημένη ἐν τῷ οἴκῳ μου ἐποίησεν βδέλυγμα μὴ εὐχαὶ καὶ κρέα ἅγια ἀφελοῦσιν ἀπὸ σοῦ τὰς κακίας σου ἢ τούτοις διαφεύξῃ
16. ἐλαίαν ὡραίαν εὔσκιον τῷ εἴδει ἐκάλεσεν κύριος τὸ ὄνομά σου εἰς φωνὴν περιτομῆς αὐτῆς ἀνήφθη πῦρ ἐπ’ αὐτήν μεγάλη ἡ θλῖψις ἐπὶ σέ ἠχρεώθησαν οἱ κλάδοι αὐτῆς
17. καὶ κύριος ὁ καταφυτεύσας σε ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακὰ ἀντὶ τῆς κακίας οἴκου Ισραηλ καὶ οἴκου Ιουδα ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοῖς τοῦ παροργίσαι με ἐν τῷ θυμιᾶν αὐτοὺς τῇ Βααλ
18. κύριε γνώρισόν μοι καὶ γνώσομαι τότε εἶδον τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν
19. ἐγὼ δὲ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων ἐπ’ ἐμὲ ἐλογίσαντο λογισμὸν πονηρὸν λέγοντες δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς τὸν ἄρτον αὐτοῦ καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γῆς ζώντων καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῇ ἔτι
20. κύριε κρίνων δίκαια δοκιμάζων νεφροὺς καὶ καρδίας ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐξ αὐτῶν ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὸ δικαίωμά μου
21. διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ἐπὶ τοὺς ἄνδρας Αναθωθ τοὺς ζητοῦντας τὴν ψυχήν μου τοὺς λέγοντας οὐ μὴ προφητεύσῃς ἐπὶ τῷ ὀνόματι κυρίου εἰ δὲ μή ἀποθανῇ ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν
22. ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπ’ αὐτούς οἱ νεανίσκοι αὐτῶν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν τελευτήσουσιν ἐν λιμῷ
23. καὶ ἐγκατάλειμμα οὐκ ἔσται αὐτῶν ὅτι ἐπάξω κακὰ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν Αναθωθ ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν
Przypisy:
11:1-5 - Bóg nakazuje Jeremiaszowi ogłosić przymierze z ludem Izraela. Posłuszeństwo Bogu jest podkreślone jako podstawa Bożego błogosławieństwa i ochrony. Przymierze zawarte z patriarchami zostaje potwierdzone, co dowodzi wierności Boga Jego obietnicom (zob. także Wj 19,5-6 i Pwt 7,9).
11:6-8 - Naród izraelski łamie przymierze z Bogiem, co prowadzi do gniewu Bożego. Nieposłuszeństwo jest traktowane jako akt niewierności pociągający za sobą konsekwencje. Podkreśla się wagę posłuszeństwa Bogu, aby uniknąć sądu (zob. także Pwt 28,15-20 i 1 Sm 12,14-15).
11:9-13 - Bóg objawia, że przywódcy i lud dopuszczają się praktyk bałwochwalczych. Bałwochwalstwo jest opisane jako poważne naruszenie przymierza z Bogiem, skutkujące rychłym sądem nad Izraelem (zob. także Izajasz 44:9-20 i Ozeasz 4:12).
11:14-17 - Jeremiaszowi nakazano, aby nie modlił się za lud, ponieważ odwrócił się od Boga. Bałwochwalstwo i niewierność są postrzegane jako powody, dla których Bóg odmawia wysłuchiwania modlitw za Izrael (zob. także Izajasza 1:15 i Przysłów 1:28).
11:18-23 - Ujawniony zostaje spisek ludu przeciwko Jeremiaszowi. Nawet w obliczu sprzeciwu, Jeremiasz pozostaje wierny swojej misji proroczej. To uwypukla Boży opór wobec tych, którzy dążą do zniszczenia posłańców Bożych (zob. także Mt 23,37 i Dz 7,52).
Wersety związane z Jeremias, 11:
Jeremiasz w rozdziale 11 wspomina zerwane przymierze. Jak Bóg reaguje na niewierność swego ludu? Ten uroczysty tekst przypomina warunki przymierza mojżeszowego i potępia uporczywe nieposłuszeństwo Judy. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak konsekwencje zerwania przymierza, prorocze wstawiennictwo i spisek przeciwko Jeremiaszowi. Księga Jeremiasza 11 ukazuje także złamane serce Boga po odrzuceniu Jego ludu. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na trwałe zasady tego przesłania przymierza.
Galacjan 3:10: "Wszyscy, którzy polegają na przestrzeganiu Prawa, są pod przekleństwem, gdyż jest napisane: Przeklęty każdy, kto nie czyni dalej wszystkiego, co jest napisane w Księdze Prawa." - Paweł, podobnie jak Jeremiasz w 11:3-5, podkreśla konsekwencje złamania przymierza.
Hebrajczyków 8:9: "Nie będzie to przymierze, które zawarłem z waszymi przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, aby wyprowadzić ich z Egiptu; ponieważ nie dochowali wierności mojemu przymierzu, odwróciłem się od nich, mówi Pan." - Autor Listu do Hebrajczyków cytuje Jeremiasza (31:32), aby przeciwstawić stare i nowe przymierze, temat obecny również w Jeremiaszu 11.
Ozeasza 6:7: "Podobnie jak Adam, złamali przymierze; Tam byli mi niewierni." - Ozeasz, podobnie jak Jeremiasz w 11:10, mówi o złamaniu przez lud przymierza.
Ezechiela 20:8: "Ale oni zbuntowali się przeciwko mnie i nie chcieli mnie słuchać. Żaden z nich nie pozbył się podłych bożków, które fascynowały ich oczy, ani nie porzucił bożków egipskich. Pomyślałem więc, żeby wylać na nich swój gniew i dać upust swemu oburzeniem na nich w Egipcie." - Ezechiel, podobnie jak Jeremiasz w 11:9-11, opisuje bunt ludu i wynikający z niego sąd Boży.
Psalmy 78:36-37: "Ale potem oszukali go swoimi ustami; językiem swoim okłamali go. Ich serca nie były wobec niego lojalne i nie byli wierni jego przymierzu." - Psalm ten, podobnie jak Jeremiasz w 11:9-10, opisuje niewierność ludu przymierzu.
FAQ:
Jakie złamane przymierze jest wspomniane w Księdze Jeremiasza 11?
Bóg przypomina Izraelowi i Judzie o przymierzu, które zawarli ze swoimi przodkami, ale oni je złamali, podążając za innymi bogami. W rezultacie Bóg ogłasza sąd nad ludem. (Jeremiasz 11:3-10)
Dlaczego Bóg odrzuca modlitwy za ludzi w Księdze Jeremiasza 11?
Bóg odrzuca modlitwy, ponieważ ludzie trwali w bałwochwalstwie i nie okazali skruchy. Nawet gdyby wołać, nie wysłuchałby ich. (Jeremiasz 11:11-14)
Kto próbował zabić Jeremiasza i dlaczego?
Mieszkańcy Anatot, jego ojczyzny, sprzysięgli się, aby go zabić, ponieważ prorokował przeciwko Judzie i potępiał ich grzechy. (Jeremiasz 11:18-21)
Co mówi Bóg o karze wymierzonej mieszkańcom Anatot?
Bóg zapowiada, że sprowadzi na nich sąd i że zginą od miecza i głodu, ponieważ usiłowali zabić Jeremiasza. (Jeremiasz 11:22-23)
Jak Jeremiasz reaguje na prześladowania, których doświadcza?
Jeremiasz powierza swoją sprawę Bogu, prosząc o sprawiedliwość wobec tych, którzy spiskują przeciwko niemu. Porównuje swoją sytuację do baranka prowadzonego na rzeź. (Jeremiasz 11:18-20)
