1. παῦλος καὶ σιλουανὸς καὶ τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ θεσσαλονικέων ἐν θεῶ πατρὶ καὶ κυρίῳ ἰησοῦ χριστῶ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη.
2. εὐχαριστοῦμεν τῶ θεῶ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν, μνείαν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν, ἀδιαλείπτως
3. μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ κυρίου ἡμῶν ἰησοῦ χριστοῦ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν,
4. εἰδότες, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ [τοῦ] θεοῦ, τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν,
5. ὅτι τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει καὶ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ [ἐν] πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν [ἐν] ὑμῖν δι᾽ ὑμᾶς.
6. καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ κυρίου, δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς πνεύματος ἁγίου,
7. ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπον πᾶσιν τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ ἀχαΐᾳ.
8. ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ κυρίου οὐ μόνον ἐν τῇ μακεδονίᾳ καὶ [ἐν τῇ] ἀχαΐᾳ, ἀλλ᾽ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἔχειν ἡμᾶς λαλεῖν τι·
9. αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων δουλεύειν θεῶ ζῶντι καὶ ἀληθινῶ,
10. καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ [τῶν] νεκρῶν, ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἐκ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης.
Przypisy:
1:1-2 - Paweł pozdrawia Tesaloniczan, podkreślając wagę nieustannej modlitwy. Docenia wiarę, miłość i nadzieję Kościoła, ukazując witalność ich chrześcijańskiego życia (zob. także Kolosan 1:3 i 1 Koryntian 1:4).
1:4-5 - Paweł przypomina nam, że Tesaloniczanie zostali wybrani przez Boga, a ewangelia dotarła do nich nie tylko słowem, ale także mocą, w Duchu Świętym i z pełnym przekonaniem. Prawdziwa wiara prowadzi do przemiany (zob. także Efezjan 1:4 i 1 Piotra 1:12).
1:6-7 - Kościół w Tesalonice poszedł w ślady Pawła i Sylasa, stawiając czoła uciskom z radością w Duchu Świętym. Stali się wzorem dla wierzących w całej Macedonii i Achai (zob. także 1 Koryntian 4:16 i Filipian 3:17).
1:8-10 - Świadectwo Tesaloniczan rozprzestrzeniło się, gdy porzucili bożki, aby służyć Bogu żywemu. Odzwierciedla to moc autentycznego nawrócenia, które inspiruje innych do szukania prawdy w Chrystusie (zob. także 1 P 2,9 i Ef 5,8).
01:10 - Paweł podkreśla, że Tesaloniczanie z nadzieją oczekują powrotu Jezusa, który wybawi ich od nadchodzącego gniewu. Nadzieja na Drugie Przyjście jest fundamentalna dla wiary chrześcijańskiej (zob. także Tt 2,13 i Ap 22,20).
Wersety związane z I Tessalonicenses, 1:
1 Tesaloniczan Rozdział 1 rozpoczyna list Pawła do kościoła w Tesalonice. W jaki sposób apostoł zachęca ten młody zbór? Ten tekst wprowadzający wyraża wdzięczność za duchowy wzrost Tesaloniczan, podkreślając ich wiarę, miłość i nadzieję. Paweł chwali sposób, w jaki przyjęli ewangelię i stali się przykładami dla innych wierzących. Rozdział ten kładzie nacisk na takie tematy, jak skuteczność ewangelii, przemiana życia i oczekiwanie na powrót Chrystusa. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podstawowe zasady tego inspirującego rozdziału.
Dzieje Apostolskie 17:1-4: "Przechodząc przez Amfipolis i Apolonię dotarli do Tesaloniki, gdzie znajdowała się synagoga żydowska. Paweł zgodnie ze swoim zwyczajem udał się do synagogi i przez trzy szabaty spierał się z nimi na podstawie Pisma Świętego, wyjaśniając i udowadniając, że Chrystus musi cierpieć i zmartwychwstać. „Ten Jezus, którego wam głoszę, jest Chrystusem” – powiedział. Część Żydów dała się przekonać i przyłączyła się do Pawła i Sylasa, podobnie jak duża liczba bogobojnych Greków i nieliczne ważne kobiety." - Ten fragment przedstawia kontekst historyczny założenia kościoła w Tesalonice, do którego Paweł nawiązuje w swoim liście.
Rzymian 1:8: "Przede wszystkim jestem wdzięczny mojemu Bogu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, ponieważ wasza wiara jest głoszona na całym świecie." - Tak jak Paweł wychwala wiarę Rzymian, tak samo wychwala wiarę Tesaloniczan w 1 Tesaloniczan 1:8, pokazując wzór w swoich listach.
1 Koryntian 11:1: "Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa." - Werset ten nawiązuje do tematu z 1 Tesaloniczan 1:6, gdzie Paweł chwali Tesaloniczan za naśladowanie jego i Pana.
Galacjan 4:9: "Ale teraz, znając Boga, a raczej będąc przez Niego poznanym, jak powrócić do tych słabych i nędznych elementarnych zasad? Czy chcesz znowu dać się im zniewolić?" - Werset ten kontrastuje z sytuacją Tesaloniczan z 1 Tesaloniczan 1:9, którzy odwrócili się od bożków do żywego i prawdziwego Boga.
Kolosan 1:4-5: "Słyszeliśmy bowiem o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o waszej miłości do wszystkich świętych ze względu na nadzieję zachowaną dla was w niebie, którą usłyszeliście przez słowo prawdy, ewangelię" - Paweł wyraża podobne uczucia w stosunku do Kolosan, powtarzając swoją pochwałę dla Tesaloniczan w 1 Tesaloniczan 1:3.
FAQ:
Jaką reputację miał kościół w Tesalonice?
Kościół w Tesalonice słynął ze swojej wiary i potężnego świadectwa, dając przykład innym wierzącym w Macedonii i Achai (1 Tesaloniczan 1:7-8).
Jak Paweł opisuje nawrócenie Tesaloniczan?
Odwrócili się od bożków, aby służyć Bogu żywemu i prawdziwemu, z utęsknieniem oczekując powrotu Jezusa Chrystusa. (1 Tesaloniczan 1:9-10)
Dlaczego Paweł dziękuje Bogu za kościół w Tesalonice?
Wiara, miłość i nadzieja Tesaloniczan były widoczne i dowodziły ich przemiany pod wpływem ewangelii. (1 Tesaloniczan 1:2-3)
Co Paweł podkreśla, jeśli chodzi o moc ewangelii?
Ewangelia przyszła do nich nie tylko w słowie, ale w mocy, w Duchu Świętym i z pełnym przekonaniem. (1 Tesaloniczan 1:5)
Jak Tesaloniczanie przyjęli ewangelię?
Przyjęli orędzie z radością, pomimo prób, stając się naśladowcami Pawła i Pana. (1 Tesaloniczan 1:6)
