Mosaico decorativo

1. kai epoihsan oi uioi israhl to ponhron enanti kuriou kai paredwken autouV kurioV en ceiri madiam eth epta

1. Os israelitas fizeram o mal aos olhos do Senhor, e o Senhor os entregou nas mãos dos madianitas durante sete anos.

2. kai katiscusen ceir madiam epi israhl kai epoihsan eautoiV oi uioi israhl apo proswpou madiam mandraV en toiV oresin kai toiV sphlaioiV kai toiV ocurwmasin

2. A mão de Madiã pesou rudemente sobre Israel. Por medo dos madianitas, os filhos de Israel refugiaram-se nas cavernas das montanhas, em cavernas e fortificações.

3. kai egeneto otan espeiren anhr israhl kai anebainen madiam kai amalhk kai oi uioi anatolwn kai anebainon ep' auton

3. Quando Israel semeava, subia Madiã com Amalec e os filhos do orien­te, para atacá-lo.

4. kai pareneballon ep' autouV kai diefqeiran ta ekforia thV ghV ewV tou elqein eiV gazan kai ouc upeleiponto upostasin zwhV en israhl kai poimnion kai moscon kai onon

4. Acampavam defronte deles e devastavam as suas plantações até a vizinhança de Gaza, e não deixavam aos israelitas provisão alguma, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.

5. oti autoi kai ta kthnh autwn anebainon kai taV skhnaV autwn pareferon kai pareginonto wV akriV eiV plhqoV kai autoiV kai taiV kamhloiV autwn ouk hn ariqmoV kai pareginonto en th gh israhl tou diafqeirein authn

5. Subiam com todos os seus rebanhos e tendas, semelhantes a uma nuvem de gafanhotos, e essa multidão inumerável de homens e camelos subia e devastava a terra.

6. kai eptwceusen israhl sfodra apo proswpou madiam kai ekekraxan oi uioi israhl proV kurion

6. Os israelitas ficaram desse modo extenuados pelos madianitas e clamaram ao Senhor.

7. kai egeneto epei ekekraxan oi uioi israhl proV kurion dia madiam

7. E, tendo eles clamado ao Senhor, pedindo socorro contra os madianitas, o Senhor mandou-lhes um profeta,

8. kai exapesteilen kurioV andra profhthn proV touV uiouV israhl kai eipen autoiV tade legei kurioV o qeoV israhl egw eimi o anabibasaV umaV ex aiguptou kai exhgagon umaV ex oikou douleiaV

8. que lhes disse: “Eis o oráculo do Senhor, Deus de Israel: Eu vos fiz sair do Egito e vos tirei da servidão;

9. kai exeilamhn umaV ek ceiroV aiguptou kai ek ceiroV pantwn twn qlibontwn umaV kai exebalon autouV ek proswpou umwn kai edwka umin thn ghn autwn

9. livrei-vos da mão dos egípcios e de vossos opressores; expulsei-os de diante de vós e dei-vos a sua terra.

10. kai eipa umin egw kurioV o qeoV umwn ou fobhqhsesqe touV qeouV tou amorraiou en oiV umeiV enoikeite en th gh autwn kai ouk eishkousate thV fwnhV mou

10. E eu vos disse: ‘Eu sou o Senhor, vosso Deus: não adorareis os deuses dos amorreus, em cuja terra ides habitar. Mas não ouvistes a minha voz’.”

11. kai hlqen aggeloV kuriou kai ekaqisen upo thn drun thn ousan en efraqa thn tou iwaV patroV abiezri kai gedewn o uioV autou errabdizen purouV en lhnw tou ekfugein ek proswpou madiam

11. Depois veio o anjo do Senhor e sentou-se debaixo do terebinto de Efra, que pertencia a Joás, da família de Abiezer. Gedeão, seu filho, estava limpando o trigo no lagar, para escondê-lo dos madia­nitas.

12. kai wfqh autw aggeloV kuriou kai eipen proV auton kurioV meta sou dunatoV th iscui

12. O anjo do Senhor apareceu-lhe e disse-lhe: “O Senhor está contigo, valente guerreiro!”.

13. kai eipen proV auton gedewn en emoi kurie kai ei estin kurioV meq' hmwn ina ti euren hmaV panta ta kaka tauta kai pou estin panta ta qaumasia autou osa dihghsanto hmin oi patereV hmwn legonteV ouci ex aiguptou anhgagen hmaV kurioV kai nun apwsato hmaV kai paredwken hmaV en ceiri madiam

13. Gedeão respondeu: “Ah, meu senhor, se o Senhor está conos­co, por que nos vieram todos esses males? Onde estão aqueles prodígios que nos contaram nossos pais, dizendo: ‘O Senhor fez-nos verdadeiramente sair do Egito?’. Agora, o Senhor abandonou-nos e entregou-nos nas mãos dos madianitas”.

14. kai epebleyen proV auton o aggeloV kuriou kai eipen autw poreuou en th iscui sou kai swseiV ton israhl kai idou exapesteila se

14. Então o Senhor, voltando-se para ele: “Vai – disse – com essa força que tens e livra Israel dos madianitas. Porventura não sou eu que te envio?”.

15. kai eipen proV auton gedewn en emoi kurie en tini swsw ton israhl idou h ciliaV mou tapeinotera en manassh kai egw eimi mikroV en tw oikw tou patroV mou

15. “Ó Senhor – respondeu Gedeão – com que livrarei eu Israel? Minha família é a última de Manas­sés, e eu sou o menor na casa de meu pai.”

16. kai eipen proV auton o aggeloV kuriou kurioV estai meta sou kai pataxeiV thn madiam wsei andra ena

16. O Senhor replicou: “Eu estarei con­tigo e tu derrotarás os madianitas como se fossem um só homem”.

17. kai eipen proV auton gedewn kai ei euron carin en ofqalmoiV sou kai poihseiV moi shmeion oti su laleiV met' emou

17. Prosseguiu Gedeão: “Se encontrei graça aos vossos olhos, provai-me por um sinal que sois vós quem me falais.

18. mh kinhqhV enteuqen ewV tou elqein me proV se kai oisw thn qusian mou kai qhsw enwpion sou kai eipen egw eimi kaqhsomai ewV tou epistreyai se

18. Não vos afasteis daqui até que eu volte trazendo uma oferta e a ponha diante de vós”. “Esperarei – respondeu o Senhor – até que voltes.”

19. kai gedewn eishlqen kai epoihsen erifon aigwn kai oifi aleurou azuma kai ta krea epeqhken epi to kanoun kai ton zwmon eneceen eiV cutran kai exhnegken proV auton upo thn drun kai prosekunhsen

19. Gedeão entrou em sua casa, preparou um cabrito e fez pães sem fermento com um efá de farinha. Pôs a carne em um cesto e o caldo numa panela, levou tudo debaixo do terebinto e lhe ofereceu.

20. kai eipen proV auton o aggeloV kuriou labe ta krea kai touV artouV touV azumouV kai qeV proV thn petran ekeinhn kai ton zwmon ekceon kai epoihsen outwV

20. O anjo do Senhor disse-lhe: “Toma a carne e os pães sem fermento, põe-nos sobre aquela pedra e derrama por cima o caldo”. Ele assim o fez.

21. kai exeteinen o aggeloV kuriou to akron thV rabdou thV en th ceiri autou kai hyato twn krewn kai twn azumwn kai anhfqh pur ek thV petraV kai katefagen ta krea kai touV azumouV kai o aggeloV kuriou aphlqen ex ofqalmwn autou

21. Então, o anjo do Senhor estendeu a ponta da vara que tinha na mão, tocou a carne com os pães sem fermento, e imediatamente jorrou fogo da rocha que consumiu a carne e os pães sem fermento; e o anjo do Senhor desapareceu de seus olhos.

22. kai eiden gedewn oti aggeloV kuriou estin kai eipen gedewn a a kurie kurie oti eidon ton aggelon kuriou proswpon proV proswpon

22. Gedeão reconheceu que era o anjo do Senhor e exclamou: “Ai de mim, Senhor Javé, que vi o anjo do Senhor face a face”.

23. kai eipen autw kurioV eirhnh soi mh fobou mh apoqanhV

23. O Senhor disse-lhe: “Tranquiliza-te; não temas, não morrerás”.

24. kai wkodomhsen ekei gedewn qusiasthrion tw kuriw kai ekalesen auto eirhnh kuriou ewV thV hmeraV tauthV eti autou ontoV en efraqa patroV tou ezri

24. Ge­deão edificou ali um altar ao Senhor e chamou-o Javé-Shalom. Esse altar existe ainda hoje em Efra de Abiezer. *

25. kai egenhqh th nukti ekeinh kai eipen autw kurioV labe ton moscon ton siteuton tou patroV sou moscon ton eptaeth kai kaqeleiV to qusiasthrion tou baal o estin tou patroV sou kai to alsoV to ep' autw ekkoyeiV

25. Durante a noite, disse-lhe o Senhor: “Toma o novilho de teu pai e um segundo touro de sete anos; destrói o altar de Baal de teu pai e faze o mesmo com o ídolo de madeira que está junto dele.

26. kai oikodomhseiV qusiasthrion kuriw tw qew sou tw ofqenti soi epi thV korufhV tou orouV mawz toutou en th parataxei kai lhmyh ton moscon kai anoiseiV olokautwma en toiV xuloiV tou alsouV ou ekkoyeiV

26. Edificarás então um altar ao Senhor, teu Deus, em cima dessa pedra, depois de a teres preparado. Tomarás o segundo touro e o oferecerás em holocausto usando a madeira do ídolo que tiveres cortado”.

27. kai elaben gedewn treiV kai deka andraV apo twn doulwn autou kai epoihsen kaqa elalhsen proV auton kurioV kai egeneto wV efobhqh ton oikon tou patroV autou kai touV andraV thV polewV mh poihsai hmeraV kai epoihsen nuktoV

27. Gedeão escolheu dez dos seus servos e fez o que o Senhor lhe tinha ordenado. Temendo, porém, a família de seu pai e os habitantes da cidade, não o quis fazer durante o dia; executou tudo durante a noite.

28. kai wrqrisan oi andreV thV polewV to prwi kai idou kateskammenon to qusiasthrion tou baal kai to alsoV to ep' autw ekkekommenon kai o moscoV o siteutoV anhnegmenoV eiV olokautwma epi to qusiasthrion to wkodomhmenon

28. Chegada a manhã, quando os habitantes da cidade se levantaram, eis que viram o altar de Baal derrubado por terra, o ídolo vizinho cortado, e o segundo touro queimado em holocausto sobre o novo altar.

29. kai eipen anhr proV ton plhsion autou tiV epoihsen to pragma touto kai anhtazon kai exezhtoun kai eipan gedewn o uioV iwaV epoihsen to pragma touto

29. “Quem fez isto?” – perguntaram uns aos outros. Depois de haverem buscado e investigado cuidadosamente, foi-lhes dito: “Foi Gedeão, filho de Joás”.

30. kai eipan oi andreV thV polewV proV iwaV exagage ton uion sou kai apoqanetw oti kateskayen to qusiasthrion tou baal kai oti ekoyen to alsoV to ep' autw

30. Disseram então a Joás: “Faze vir aqui o teu filho, para que seja morto, porque ele derrubou o altar de Baal e cortou o ídolo de madeira que estava perto!”.

31. kai eipen iwaV proV touV andraV touV estamenouV ep' auton mh umeiV nun dikazesqe peri tou baal h umeiV swzete auton oV antedikhsen auton apoqaneitai ewV prwi ei estin qeoV autoV ekdikhsei auton oti kateskayen to qusiasthrion autou

31. Joás respondeu a todos os que o interpelavam: “Porventura sois vós que deveis tomar o partido de Baal? Sois vós que deveis socorrê-lo? Pois aquele que tomar o partido de Baal será morto hoje mesmo. Se Baal é deus, que defenda ele mesmo a sua causa, pois derrubaram o seu altar!”.

32. kai ekalesen auto en th hmera ekeinh dikasthrion tou baal oti kateskayen to qusiasthrion autou

32. Daquele dia em diante, Gedeão foi chamado Jerobaal, dizendo: “Que Baal defenda a sua causa contra ele, pois ele derrubou o seu altar!”.

33. kai pasa madiam kai amalhk kai uioi anatolwn sunhcqhsan epi to auto kai diebhsan kai parenebalon en th koiladi iezrael

33. Todos os madianitas, os amalecitas e os filhos do oriente se tinham coligado e, tendo passado o Jordão, acamparam no vale de Jezrael.

34. kai pneuma qeou enedusen ton gedewn kai esalpisen en keratinh kai ebohsen abiezer opisw autou

34. O Espírito do Senhor apoderou-se de Gedeão, o qual, tocando a trombeta, convocou os filhos de Abiezer para que o seguissem.

35. kai aggelouV exapesteilen en panti manassh kai ebohsen kai autoV opisw autou kai exapesteilen aggelouV en ashr kai en zaboulwn kai en nefqali kai anebhsan eiV sunanthsin autou

35. Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que se reuniu para segui-lo; e enviou também mensageiros às tribos de Aser, de Zabulon e de Neftali, e todos vieram juntar-se a ele.

36. kai eipen gedewn proV ton qeon ei swzeiV en th ceiri mou ton israhl on tropon elalhsaV

36. Gedeão disse a Deus: “Se quereis realmente salvar Israel por meio de minha mão, como o dissestes,

37. idou egw apereidomai ton pokon twn eriwn en tw alwni kai ean drosoV genhtai epi ton pokon monon kai epi pasan thn ghn xhrasia kai gnwsomai oti swzeiV en th ceiri mou ton israhl on tropon elalhsaV

37. eis que vou estender um velo de lã na eira: se o orvalho cair só no velo, ficando toda a terra seca, reconhecerei que é por minha mão que livrareis Israel, como o disses­tes”.

38. kai egeneto outwV kai wrqrisen gedewn th epaurion kai apepiasen ton pokon kai aperruh h drosoV ek tou pokou plhrhV lekanh udatoV

38. E assim aconteceu. Levantando-se Gedeão no dia seguinte pela manhã, espremeu a lã e encheu um copo de orvalho.

39. kai eipen gedewn proV ton qeon mh orgisqhtw o qumoV sou en emoi kai lalhsw eti apax kai peirasw eti apax en tw pokw kai genhqhtw xhrasia epi ton pokon monon epi de pasan thn ghn genhqhtw drosoV

39. Gedeão disse a Deus: “Não se acenda contra mim a vossa cólera se vos falo ainda uma vez! Só quero fazer mais uma prova com o velo: peço que só a lã fique seca e o orvalho molhe toda a terra em redor”.

40. kai epoihsen o qeoV outwV en th nukti ekeinh kai egeneto xhrasia epi ton pokon monon epi de pasan thn ghn egeneto drosoV

40. E Deus assim o fez naquela noite: só o velo ficou seco, enquanto todo o solo estava coberto de orvalho.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.