Mosaico decorativo

1. en taiV hmeraiV ekeinaiV ouk hn basileuV en israhl kai en taiV hmeraiV ekeinaiV ezhtei h fulh tou dan eauth klhronomian tou katoikein oti ouk epesen auth ewV twn hmerwn ekeinwn en mesw fulwn israhl klhronomia

1. Naquele tempo, não havia rei em Israel. Por essa mesma época, a tribo de Dã buscava uma possessão para habitar nela, porque até então nada tinha recebido entre as tribos de Israel.*

2. kai exapesteilan oi uioi dan ek twn suggeneiwn autwn pente andraV apo merouV autwn uiouV dunamewV ek saraa kai esqaol tou kataskeyasqai thn ghn kai exicniasai authn kai eipan proV autouV poreuesqe kai exeraunhsate thn ghn kai paregenonto eiV oroV efraim ewV oikou mica kai katepausan ekei

2. Os danitas enviaram cinco dos seus, cinco homens valorosos escolhidos dentre as suas famílias de Saraá e de Estaol, para explorarem cuidadosamente a terra: “Ide – disseram-lhes – e examinai bem a terra”. Foram e chegaram à montanha de Efraim e entraram na casa de Micas, onde passaram a noite.

3. autwn ontwn para tw oikw mica kai autoi epegnwsan thn fwnhn tou paidariou tou newterou tou leuitou kai exeklinan ekei kai eipan autw tiV hgagen se wde kai ti poieiV entauqa kai ti soi estin wde

3. Perto da casa de Micas, ouviram a voz do jovem levita e, aproximando-se dele, disseram-lhe: “Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? Por que te encontras neste lugar?”.

4. kai eipen proV autouV outwV kai outwV epoihsen moi mica kai emisqwsato me kai egenhqhn autw eiV ierea

4. Respondeu-lhes o jovem: “Micas fez-me isso e isso; deu-me um salário e eu sirvo-lhe de sacerdote”.

5. kai eipan autw eperwthson dh en tw qew kai gnwsomeqa ei kateuodoi h odoV hmwn hn hmeiV poreuomeqa ep' authn

5. “Consulta então – replicaram-lhe – o teu deus, a fim de saber se nossa viagem será bem sucedida.”

6. kai eipen autoiV o iereuV poreuesqe eiV eirhnhn enwpion kuriou h odoV umwn kaq' hn umeiV poreuesqe en auth

6. O sacerdote respondeu: “Ide em paz. A vossa viagem está sob o olhar de Deus”.

7. kai eporeuqhsan oi pente andreV kai paregenonto eiV laisa kai eidon ton laon ton katoikounta en auth kaqhmenon en elpidi kata thn sugkrisin twn sidwniwn hsucazontaV en elpidi kai mh dunamenouV lalhsai rhma oti makran eisin apo sidwnoV kai logoV ouk hn autoiV meta suriaV

7. Os cinco homens puseram-se a caminho e foram até Lais. Viram ali um povo que habitava seguro, pacífico e tranquilo, segundo o costume dos sidônios. Não havia naquela terra nenhum rei que dominasse sobre os seus habitantes ou que os molestasse em coisa alguma. Viviam longe dos sidônios e não tinham relações com ninguém.

8. kai paregenonto oi pente andreV proV touV adelfouV autwn eiV saraa kai esqaol kai elegon autoiV oi adelfoi autwn ti umeiV kaqhsqe

8. Voltando para seus irmãos em Saraá e Estaol, estes disseram: “Que pudestes fazer?”.

9. kai eipan anasthte kai anabwmen ep' autouV oti eishlqamen kai eneperiepathsamen en th gh ewV laisa kai eidomen ton laon ton katoikounta en auth en elpidi kata to sugkrima twn sidwniwn kai makran apeconteV ek sidwnoV kai logoV ouk hn autoiV meta suriaV alla anasthte kai anabwmen ep' autouV oti eurhkamen thn ghn kai idou agaqh sfodra kai umeiV siwpate mh oknhshte tou poreuqhnai tou elqein kai kataklhronomhsai thn ghn

9. Eles responderam: “Vamos, subamos contra eles. Vimos a sua terra que é excelente. Por que ficais aí sem nada dizer? Não demoreis a pôr-vos em marcha para tomar posse dessa terra.

10. hnika an eiselqhte hxete proV laon pepoiqota kai h gh eurucwroV oti paredwken authn o qeoV en ceiri umwn topoV ou ouk estin ekei usterhma pantoV rhmatoV osa en th gh

10. Quando ali entrardes, encon­trareis um povo que vive em segurança e uma terra espaçosa que Deus vos entregará nas mãos, uma região onde nada falta daquilo que a terra produz”.

11. kai aphran ek suggeneiaV tou dan ek saraa kai esqaol exakosioi andreV periezwsmenoi skeuh polemika

11. Seiscentos homens da família de Dã partiram, pois, de Saraá e de Estaol, munidos com armas de guerra

12. kai anebhsan kai parenebalosan en kariaqiarim en iouda dia touto eklhqh tw topw ekeinw parembolh dan ewV thV hmeraV tauthV idou katopisqen kariaqiarim

12. e acamparam em Cariatarim, em Judá. Por isso, deu-se àquele lugar o nome de Maané-Dã, o qual assim se chama ainda hoje e está situado ao ocidente de Cariatarim.*

13. parhlqan ekeiqen kai hlqan ewV tou orouV efraim kai hlqon ewV oikou mica

13. Dali passaram às montanhas de Efraim e chegaram à casa de Micas.

14. kai apekriqhsan oi pente andreV oi poreuomenoi kataskeyasqai thn ghn kai eipan proV touV adelfouV autwn ei oidate oti en toiV oikoiV toutoiV efoud kai qerafin kai glupton kai cwneuton kai nun gnwte ti poihsete

14. E os cinco homens que tinham sido enviados a explorar a terra de Lais disseram aos seus irmãos: “Sabeis que há nessa casa um efod, um terafim e um ídolo fundido? Considerai agora o que tendes a fazer”.

15. kai exeklinan ekei kai eishlqosan eiV ton oikon tou paidariou tou leuitou eiV ton oikon mica kai hspasanto auton

15. Dirigiram-se para lá e entraram na casa do jovem levita, em casa de Micas, para saudá-lo e informar-se de como ia passando.

16. kai oi exakosioi andreV periezwsmenoi skeuh polemika esthlwmenoi para thn quran tou pulwnoV oi ek twn uiwn dan

16. Entretanto, os seiscentos danitas, armados como estavam, ficaram à porta.

17. kai anebhsan oi pente andreV oi poreuomenoi kataskeyasqai thn ghn epelqonteV ekei elabon to glupton kai to efoud kai to qerafin kai to cwneuton kai o iereuV esthlwmenoV para th qura tou pulwnoV kai oi exakosioi andreV oi periezwsmenoi skeuh polemika

17. Os cinco exploradores penetraram (sozinhos) na capela e tomaram o ídolo com o efod e o terafim, enquanto o sacerdote se achava com os seiscentos homens armados à entrada da porta.

18. kai outoi eishlqon eiV oikon mica kai elabon to glupton kai to efoud kai to qerafin kai to cwneuton kai eipen proV autouV o iereuV ti umeiV poieite

18. Tiraram, pois, da casa de Micas, o ídolo, o efod e os terafim. O sacerdote disse-lhes: “Que fazeis vós?”.

19. kai eipan proV auton kwfeuson epiqeV thn ceira sou epi to stoma sou kai elqe meq' hmwn kai esh hmin eiV patera kai eiV ierea mh beltion einai se ierea oikou androV enoV h ginesqai se ierea fulhV kai suggeneiaV en israhl

19. “Cala-te – responderam-lhe –: “Põe a mão na boca, vem conos­co e tu nos servirás de pai e de sacerdote. O que é melhor para ti: ser sacerdote na casa de um particular, ou numa tribo e numa família de Israel?”.

20. kai hgaqunqh h kardia tou ierewV kai elaben to efoud kai to qerafin kai to glupton kai to cwneuton kai eishlqen en mesw tou laou

20. Alegrou-se o coração do sacerdote, e ele, tomando o efod, o terafim e o ídolo, foi com a tropa.

21. kai epestreyan kai aphlqan kai etaxan thn panoikian kai thn kthsin autou thn endoxon emprosqen autwn

21. Puseram-se de novo a caminho, precedidos das crianças, do gado e das bagagens.

22. autwn de memakrugkotwn apo tou oikou mica kai idou mica kai oi andreV oi sun tw oikw meta mica ekrazon katopisw uiwn dan

22. Estando eles já longe da casa de Micas, os vizinhos deste ajuntaram-se e perseguiram os danitas.

23. kai epestreyan oi uioi dan ta proswpa autwn kai eipan proV mica ti estin soi oti ekraxaV

23. Interrogados, os filhos de Dã voltaram-se e disseram a Micas: “Que queres tu e por que trazes toda essa gente?”.

24. kai eipen mica oti to glupton mou o epoihsa emautw elabete kai ton ierea kai aphlqate kai ti emoi eti kai ti touto legete moi ti touto krazeiV

24. Ele respondeu: “Tirastes os meus deuses que fiz para mim, tomastes o sacerdote e partis­tes. Que me resta agora? E como podeis perguntar o que quero?”.

25. kai eipon proV auton oi uioi dan mh akousqhtw dh h fwnh sou meq' hmwn mhpote apanthswsin umin andreV katwdunoi yuch kai prosqhseiV thn yuchn sou kai thn yuchn tou oikou sou

25. Os danitas replicaram: “Nem mais uma palavra diante de nós! Não suceda que alguns se impacientem contra vós e percais a vida, tu e tua família!”.

26. kai eporeuqhsan oi uioi dan eiV thn odon autwn kai eiden mica oti iscuroteroi eisin autou kai exeneusen kai anestreyen eiV ton oikon autou

26. E os danitas continuaram o seu caminho. Micas, vendo que aqueles homens eram mais fortes que ele, voltou para a sua casa.

27. kai autoi elabon osa epoihsen mica kai ton ierea oV hn autw kai hlqon ewV laisa epi laon hsucazonta kai pepoiqota kai epataxan autouV en stomati romfaiaV kai thn polin eneprhsan

27. Desse modo, tomaram os danitas a obra que Micas tinha feito, juntamente com o seu sacerdote. Atacaram então Lais, um povo pacífico e seguro, passaram-no a fio de espada e queimaram a cidade.

28. kai ouk estin exairoumenoV oti makran estin apo sidwniwn kai logoV ouk estin autoiV meta anqrwpwn kai auth en koiladi h estin tou oikou rowb kai wkodomhsan thn polin kai katwkhsan en auth

28. Não houve quem a salvasse, porque estava longe de Sidon e não tinham relações com ninguém. Essa cidade estava situada no vale pertencente a Bet-Roob. Os danitas reedificaram a cidade e habitaram nele,

29. kai ekalesan to onoma thV polewV dan kata to onoma tou patroV autwn oV egenhqh tw israhl kai hn laiV onoma th polei to proteron

29. chamando-a de Dã, nome de seu pai, filho de Israel. Anteriormente, a cidade chamava-se Lais.

30. kai anesthsan eautoiV oi uioi tou dan to glupton mica kai iwnaqan uioV ghrswm uiou mwush autoV kai oi uioi autou hsan iereiV th fulh dan ewV thV hmeraV thV metoikesiaV thV ghV

30. E erigiram em seguida o ídolo. Jônatas, filho de Gérson, filho de Moisés, e seus descendentes foram sacerdotes na tribo de Dã até o dia de sua deportação.

31. kai etaxan eautoiV to glupton mica o epoihsen pasaV taV hmeraV osaV hn o oikoV tou qeou en shlw

31. O ídolo de Micas foi conservado entre eles durante todo o tempo que o santuário de Deus ficou em Silo.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.