Mosaico decorativo

1. kai egeneto en tw krinein touV kritaV kai egeneto limoV en th gh kai eporeuqh anhr apo baiqleem thV iouda tou paroikhsai en agrw mwab autoV kai h gunh autou kai oi uioi autou

1. No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.

2. kai onoma tw andri abimelec kai onoma th gunaiki autou nwemin kai onoma toiV dusin uioiV autou maalwn kai celaiwn efraqaioi ek baiqleem thV iouda kai hlqosan eiV agron mwab kai hsan ekei

2. Chamava-se Elimelec e sua mulher Noemi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efra­teus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.

3. kai apeqanen abimelec o anhr thV nwemin kai kateleifqh auth kai oi duo uioi authV

3. Elimelec, marido de Noemi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.

4. kai elabosan eautoiV gunaikaV mwabitidaV onoma th mia orfa kai onoma th deutera rouq kai katwkhsan ekei wV deka eth

4. Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.

5. kai apeqanon kai ge amfoteroi maalwn kai celaiwn kai kateleifqh h gunh apo tou androV authV kai apo twn duo uiwn authV

5. Maalon e Quelion morreram ficando Noemi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.

6. kai anesth auth kai ai duo numfai authV kai apestreyan ex agrou mwab oti hkousan en agrw mwab oti epeskeptai kurioV ton laon autou dounai autoiV artouV

6. Então, levantou-se Noemi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.

7. kai exhlqen ek tou topou ou hn ekei kai ai duo numfai authV met' authV kai eporeuonto en th odw tou epistreyai eiV thn ghn iouda

7. Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.

8. kai eipen nwemin taiV numfaiV authV poreuesqe dh apostrafhte ekasth eiV oikon mhtroV authV poihsai kurioV meq' umwn eleoV kaqwV epoihsate meta twn teqnhkotwn kai met' emou

8. “Ide, voltai para a casa de vossa mãe – disse ela às suas noras –. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!

9. dwh kurioV umin kai euroite anapausin ekasth en oikw androV authV kai katefilhsen autaV kai ephran thn fwnhn autwn kai eklausan

9. Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido!” E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:

10. kai eipan auth meta sou epistrefomen eiV ton laon sou

10. “Nós iremos contigo para o teu povo – disseram elas.

11. kai eipen nwemin epistrafhte dh qugatereV mou kai ina ti poreuesqe met' emou mh eti moi uioi en th koilia mou kai esontai umin eiV andraV

11. “Ide, minhas filhas – replicou Noemi –. Por que haveis de vir comigo? Porventura, tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?

12. epistrafhte dh qugatereV mou dioti geghraka tou mh einai andri oti eipa oti estin moi upostasiV tou genhqhnai me andri kai texomai uiouV

12. Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido e viesse a gerar filhos,

13. mh autouV prosdexesqe ewV ou adrunqwsin h autoiV katasceqhsesqe tou mh genesqai andri mh dh qugatereV mou oti epikranqh moi uper umaV oti exhlqen en emoi ceir kuriou

13. haveríeis de esperá-los crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim”.

14. kai ephran thn fwnhn autwn kai eklausan eti kai katefilhsen orfa thn penqeran authV kai epestreyen eiV ton laon authV rouq de hkolouqhsen auth

14. Então, elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.

15. kai eipen nwemin proV rouq idou anestreyen h sunnumfoV sou proV laon authV kai proV touV qeouV authV epistrafhti dh kai su opisw thV sunnumfou sou

15. “Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses – disse-lhe Noemi –. “Vai com ela!”

16. eipen de rouq mh apanthsai emoi tou katalipein se h apostreyai opisqen sou oti su opou ean poreuqhV poreusomai kai ou ean aulisqhV aulisqhsomai o laoV sou laoV mou kai o qeoV sou qeoV mou

16. “Não insistas comigo – respondeu Rute – para que eu te dei­xe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; onde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo e o teu Deus, meu Deus.

17. kai ou ean apoqanhV apoqanoumai kakei tafhsomai tade poihsai moi kurioV kai tade prosqeih oti qanatoV diastelei ana meson emou kai sou

17. Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!”

18. idousa de nwemin oti krataioutai auth tou poreuesqai met' authV ekopasen tou lalhsai proV authn eti

18. Ante tal resolução, Noemi não insistiu mais.

19. eporeuqhsan de amfoterai ewV tou paragenesqai autaV eiV baiqleem kai hchsen pasa h poliV ep' autaiV kai eipon auth estin nwemin

19. Seguiram juntas o seu caminho até Belém. Ali chegando, comoveu-se toda a cidade e as mulheres diziam: “Eis aí Noe­mi!”.

20. kai eipen proV autaV mh dh kaleite me nwemin kalesate me pikran oti epikranqh en emoi o ikanoV sfodra

20. “Não me chameis mais Noemi – replicou ela –, mas chamai-me Mara, porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.

21. egw plhrhV eporeuqhn kai kenhn apestreyen me o kurioV kai ina ti kaleite me nwemin kai kurioV etapeinwsen me kai o ikanoV ekakwsen me

21. Parti com as mãos cheias e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noemi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?”.

22. kai epestreyen nwemin kai rouq h mwabitiV h numfh authV epistrefousa ex agrou mwab autai de paregenhqhsan eiV baiqleem en arch qerismou kriqwn

22. Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noemi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém, quando começava a colheita da cevada.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.