Mosaico decorativo

1. kai hn anhr ex uiwn beniamin kai onoma autw kiV uioV abihl uiou sared uiou bacir uiou afek uiou androV ieminaiou anhr dunatoV

1. Havia um homem de Benjamim, chamado Cis, filho de Abiel, filho de Seror, filho de Becorat, filho de Afia, de família benjaminita, que era um homem valente.

2. kai toutw uioV kai onoma autw saoul eumegeqhV anhr agaqoV kai ouk hn en uioiV israhl agaqoV uper auton uper wmian kai epanw uyhloV uper pasan thn ghn

2. Tinha um filho chamado Saul, que era jovem e belo. Não havia em Israel outro mais belo do que ele; dos ombros para cima sobressaía a todo o povo.

3. kai apwlonto ai onoi kiV patroV saoul kai eipen kiV proV saoul ton uion autou labe meta seautou en twn paidariwn kai anasthte kai poreuqhte kai zhthsate taV onouV

3. Tendo-se perdido as jumentas de Cis, pai de Saul, disse aquele ao seu filho: “Toma um servo contigo e vai procurar as jumentas”.

4. kai dihlqon di' orouV efraim kai dihlqon dia thV ghV selca kai ouc euron kai dihlqon dia thV ghV easakem kai ouk hn kai dihlqon dia thV ghV iakim kai ouc euron

4. Saul atravessou a montanha de Efraim e entrou na terra de Salisa, sem nada encontrar; percorreu a terra de Salim, mas em vão. Na terra de Benjamim não as encontrou tampouco.

5. autwn elqontwn eiV thn sif kai saoul eipen tw paidariw autou tw met' autou deuro kai anastreywmen mh aneiV o pathr mou taV onouV frontizh peri hmwn

5. Tendo chegado à terra de Suf, Saul disse ao seu servo: “Vem, voltemos. Meu pai poderia não mais pensar nas jumentas e ficar com cuidados por nós”.

6. kai eipen autw to paidarion idou dh anqrwpoV tou qeou en th polei tauth kai o anqrwpoV endoxoV pan o ean lalhsh paraginomenon parestai kai nun poreuqwmen opwV apaggeilh hmin thn odon hmwn ef' hn eporeuqhmen ep' authn

6. “Nesta cidade – disse-lhe o servo – há um homem de Deus, varão muito considerado; tudo o que ele prediz se cumpre. Vamos lá; talvez ele nos mostrará o caminho que devemos tomar.”

7. kai eipen saoul tw paidariw autou tw met' autou kai idou poreusomeqa kai ti oisomen tw anqrwpw tou qeou oti oi artoi ekleloipasin ek twn aggeiwn hmwn kai pleion ouk estin meq' hmwn eisenegkein tw anqrwpw tou qeou to uparcon hmin

7. Saul respondeu: “Está bem, vamos; mas o que havemos de oferecer-lhe? Nossos alforjes estão vazios e não temos presente algum para dar ao homem de Deus. O que nos resta?”.

8. kai proseqeto to paidarion apokriqhnai tw saoul kai eipen idou eurhtai en th ceiri mou tetarton siklou arguriou kai dwseiV tw anqrwpw tou qeou kai apaggelei hmin thn odon hmwn

8. “Tenho aqui um quarto de siclo de prata – respondeu o servo –. Vou dá-lo ao homem de Deus para que ele nos mostre o caminho”.

9. kai emprosqen en israhl tade elegen ekastoV en tw poreuesqai eperwtan ton qeon deuro poreuqwmen proV ton bleponta oti ton profhthn ekalei o laoV emprosqen o blepwn

9. (Antigamente, em Israel, todo o que ia consultar a Deus, dizia: “Vinde, vamos ao vidente”. Chamava-se então vidente ao que hoje se chama profeta.)

10. kai eipen saoul proV to paidarion autou agaqon to rhma deuro kai poreuqwmen kai eporeuqhsan eiV thn polin ou hn ekei o anqrwpoV tou qeou

10. Saul disse ao seu servo: “Tens razão. Anda, vamos”. E foram à cidade onde estava o homem de Deus.

11. autwn anabainontwn thn anabasin thV polewV kai autoi euriskousin ta korasia exelhluqota udreusasqai udwr kai legousin autaiV ei estin entauqa o blepwn

11. Subindo eles a encosta da cidade, encontraram umas moças que saíam a buscar água. “Há um vidente aqui?”– perguntaram-lhes.

12. kai apekriqh ta korasia autoiV kai legousin autoiV estin idou kata proswpon umwn nun dia thn hmeran hkei eiV thn polin oti qusia shmeron tw law en bama

12. “Sim – responderam elas –; ali diante de ti. Apressa-te; ele veio hoje à cidade, porque o povo oferece um sacrifício no lugar alto.

13. wV an eiselqhte thn polin outwV eurhsete auton en th polei prin anabhnai auton eiV bama tou fagein oti ou mh fagh o laoV ewV tou eiselqein auton oti outoV eulogei thn qusian kai meta tauta esqiousin oi xenoi kai nun anabhte oti dia thn hmeran eurhsete auton

13. Ao entrar na cidade, o encontrareis, seguramente antes que suba ao lugar alto para o festim. O povo não comerá antes que ele chegue, pois ele deverá abençoar o sacrifício; os convidados só comerão depois. Subi, pois; hoje o encontrareis.”

14. kai anabainousin thn polin autwn eisporeuomenwn eiV meson thV polewV kai idou samouhl exhlqen eiV apanthsin autwn tou anabhnai eiV bama

14. Subiram à cidade. No momento em que entravam, encontraram Samuel que saía para subir ao lugar alto.

15. kai kurioV apekaluyen to wtion samouhl hmera mia emprosqen tou elqein proV auton saoul legwn

15. Ora, na véspera da chegada de Saul, o Senhor tinha revelado a Samuel:

16. wV o kairoV aurion apostelw proV se andra ek ghV beniamin kai criseiV auton eiV arconta epi ton laon mou israhl kai swsei ton laon mou ek ceiroV allofulwn oti epebleya epi thn tapeinwsin tou laou mou oti hlqen boh autwn proV me

16. “Amanhã a esta mesma hora, te mandarei um homem da terra de Benjamim e tu o ungirás para chefe do meu povo de Israel, para que ele livre o povo das mãos dos filisteus. Porque voltei os meus olhos para o meu povo e o seu clamor chegou até a mim”.

17. kai samouhl eiden ton saoul kai kurioV apekriqh autw idou o anqrwpoV on eipa soi outoV arxei en tw law mou

17. Quando Samuel viu Saul, Deus disse-lhe: “Eis o homem de quem te falei: este reinará sobre o meu povo”.

18. kai proshgagen saoul proV samouhl eiV meson thV polewV kai eipen apaggeilon dh poioV o oikoV tou blepontoV

18. Saul aproximou-se de Samuel à porta da cidade e disse-lhe: “Rogo-te que me digas onde é a casa do vidente”.

19. kai apekriqh samouhl tw saoul kai eipen egw eimi autoV anabhqi emprosqen mou eiV bama kai fage met' emou shmeron kai exapostelw se prwi kai panta ta en th kardia sou apaggelw soi

19. “Sou eu mesmo o vidente – respondeu Samuel –; sobe na minha frente ao lugar alto; comereis hoje comigo. Amanhã te deixarei partir, depois de ter revelado a ti tudo o que tens no coração.

20. kai peri twn onwn sou twn apolwluiwn shmeron tritaiwn mh qhV thn kardian sou autaiV oti eurhntai kai tini ta wraia tou israhl ou soi kai tw oikw tou patroV sou

20. Quanto às jumentas perdidas há dois ou três dias, não te inquietes por isso, porque já foram encontradas. E de quem será toda a beleza de Israel? Não é, porventura, tua e de toda a casa de teu pai?”

21. kai apekriqh saoul kai eipen ouci androV uioV ieminaiou egw eimi tou mikrou skhptrou fulhV israhl kai thV fulhV thV elacisthV ex olou skhptrou beniamin kai ina ti elalhsaV proV eme kata to rhma touto

21. Saul respondeu: “Eu sou um benjaminita, filho da menor tribo de Israel; e minha família é a menor de todas as famílias de Benjamim. Por que, pois, me falas assim?”.

22. kai elaben samouhl ton saoul kai to paidarion autou kai eishgagen autouV eiV to kataluma kai eqeto autoiV topon en prwtoiV twn keklhmenwn wsei ebdomhkonta andrwn

22. Samuel, tomando Saul e o seu servo, levou-os para a sala do festim e deu-lhes o primeiro lugar entre os convidados, que eram em número de aproximadamente trinta pessoas.

23. kai eipen samouhl tw mageirw doV moi thn merida hn edwka soi hn eipa soi qeinai authn para soi

23. Samuel disse ao cozinheiro: “Serve a porção que te dei e que te mandei pôr à parte”.

24. kai uywsen o mageiroV thn kwlean kai pareqhken authn enwpion saoul kai eipen samouhl tw saoul idou upoleimma paraqeV auto enwpion sou kai fage oti eiV marturion teqeitai soi para touV allouV apoknize kai efagen saoul meta samouhl en th hmera ekeinh

24. Tomou, pois, o cozinheiro a espádua com o que nela havia e a serviu a Saul. Samuel disse: “Eis diante de ti a porção que te foi reservada. Come-a; reservei-a para este momento quando convidei o povo”. Saul e Samuel comeram juntos naquele dia.*

25. kai katebh ek thV bama en th polei kai diestrwsan tw saoul epi tw dwmati

25. Do lugar alto desceram para a cidade e prepararam uma cama para Saul no terraço

26. kai ekoimhqh kai egeneto wV anebainen o orqroV kai ekalesen samouhl ton saoul epi tw dwmati legwn anasta kai exapostelw se kai anesth saoul kai exhlqen autoV kai samouhl ewV exw

26. e ele foi dormir. No dia seguinte, ao romper da aurora, Samuel chamou Saul ao terraço e disse-lhe: “Levanta-te e te deixarei partir”. Saul levantou-se e saíram os dois juntos.

27. autwn katabainontwn eiV meroV thV polewV kai samouhl eipen tw saoul eipon tw neaniskw kai dielqetw emprosqen hmwn kai su sthqi wV shmeron kai akouson rhma qeou

27. Quando chegaram aos limites da cidade, Samuel disse a Saul: “Dize ao teu servo que passe e vá adiante de nós – e o servo passou adiante –; mas tu detém-te aqui para que eu te comunique uma palavra de Deus”.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.