Mosaico decorativo

1. kai meta tauta eishlqen mwushV kai aarwn proV faraw kai eipan autw tade legei kurioV o qeoV israhl exaposteilon ton laon mou ina moi eortaswsin en th erhmw

1. Depois disso, Moisés e Aarão dirigiram-se ao faraó e disseram-lhe: “Assim fala o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me faça uma festa no deserto”.

2. kai eipen faraw tiV estin ou eisakousomai thV fwnhV autou wste exaposteilai touV uiouV israhl ouk oida ton kurion kai ton israhl ouk exapostellw

2. O faraó respondeu: “Quem é esse Senhor, para que eu lhe deva obedecer, deixando partir Israel? Não conheço o Senhor, e não deixarei partir Israel”.

3. kai legousin autw o qeoV twn ebraiwn proskeklhtai hmaV poreusomeqa oun odon triwn hmerwn eiV thn erhmon opwV quswmen tw qew hmwn mhpote sunanthsh hmin qanatoV h fonoV

3. Eles prosseguiram: “O Deus dos hebreus nos apareceu. Deixa-nos ir ao deserto, a três dias de caminho, para oferecer sa­crifícios ao Senhor, para que não nos fira ele pela peste ou pela espada”.

4. kai eipen autoiV o basileuV aiguptou ina ti mwush kai aarwn diastrefete ton laon mou apo twn ergwn apelqate ekastoV umwn proV ta erga autou

4. O rei do Egito disse-lhes: “Moisés e Aarão, por que quereis desviar o povo do seu trabalho? Ide às vossas ocupações”.

5. kai eipen faraw idou nun poluplhqei o laoV mh oun katapauswmen autouV apo twn ergwn

5. E ajuntou: “O povo é, atualmente, numeroso, e vós o faríeis interromper seus trabalhos!”.

6. sunetaxen de faraw toiV ergodiwktaiV tou laou kai toiV grammateusin legwn

6. Naquele mesmo dia, deu o faraó ao inspetor do povo e aos vigias esta ordem:

7. ouketi prosteqhsetai didonai acuron tw law eiV thn plinqourgian kaqaper ecqeV kai trithn hmeran autoi poreuesqwsan kai sunagagetwsan eautoiV acura

7. “Não fornecereis mais, como dantes, a palha ao povo para fazer os tijolos: irão eles mesmos procurá-la.

8. kai thn suntaxin thV plinqeiaV hV autoi poiousin kaq' ekasthn hmeran epibaleiV autoiV ouk afeleiV ouden scolazousin gar dia touto kekragasin legonteV poreuqwmen kai quswmen tw qew hmwn

8. Entretanto, exigi deles a mesma quantidade de tijolos que antes, sem nada diminuir. São uns preguiçosos. É por isso que clamam: queremos ir oferecer sacrifícios ao nosso Deus.

9. barunesqw ta erga twn anqrwpwn toutwn kai merimnatwsan tauta kai mh merimnatwsan en logoiV kenoiV

9. Que sejam sobrecarregados de trabalhos; ocupem-se eles de suas tarefas e não deem ouvidos às mentiras que se lhes contam!”.

10. katespeudon de autouV oi ergodiwktai kai oi grammateiV kai elegon proV ton laon legonteV tade legei faraw ouketi didwmi umin acura

10. Os inspetores e os vigias do povo foram dizer-lhes:

11. autoi umeiV poreuomenoi sullegete eautoiV acura oqen ean eurhte ou gar afaireitai apo thV suntaxewV umwn ouqen

11. “O faraó manda-vos dizer que já não vos fornecerá palha; e que vós mesmos devereis procurá-la onde houver, mas nada se diminuirá de vosso trabalho”.

12. kai diesparh o laoV en olh aiguptw sunagagein kalamhn eiV acura

12. Espalhou-se, pois, o povo por todo o Egito para ajuntar restolho e transformá-lo em palha.

13. oi de ergodiwktai katespeudon autouV legonteV sunteleite ta erga ta kaqhkonta kaq' hmeran kaqaper kai ote to acuron edidoto umin

13. Os inspetores instavam com eles, dizendo: “Aprontai vossa tarefa diária, como quando se vos fornecia palha”.

14. kai emastigwqhsan oi grammateiV tou genouV twn uiwn israhl oi katastaqenteV ep' autouV upo twn epistatwn tou faraw legonteV dia ti ou sunetelesate taV suntaxeiV umwn thV plinqeiaV kaqaper ecqeV kai trithn hmeran kai to thV shmeron

14. Açoitavam até os vigias israelitas que os inspetores do faraó tinham estabelecido sobre eles. Diziam-lhes: “Por que não terminastes, ontem e hoje, como antes, o que se vos havia fixado de tijolos a fazer?”.

15. eiselqonteV de oi grammateiV twn uiwn israhl katebohsan proV faraw legonteV ina ti outwV poieiV toiV soiV oiketaiV

15. Os vigias israe­litas foram queixar-se ao faraó: “Por que – perguntaram eles – procedes desse modo com os teus servos?

16. acuron ou didotai toiV oiketaiV sou kai thn plinqon hmin legousin poiein kai idou oi paideV sou memastigwntai adikhseiV oun ton laon sou

16. Não se nos fornece mais a palha e se nos diz: fazei tijolos. E chegam até a nos açoitar (como se) teu povo estivesse em falta”.

17. kai eipen autoiV scolazete scolastai este dia touto legete poreuqwmen quswmen tw qew hmwn

17. O faraó respondeu: “Vós sois uns preguiçosos, sim, uns preguiçosos! É por isso que dizeis: queremos ir oferecer sacrifícios ao Senhor.

18. nun oun poreuqenteV ergazesqe to gar acuron ou doqhsetai umin kai thn suntaxin thV plinqeiaV apodwsete

18. E agora, ao trabalho! Não se vos fornecerá a palha, mas deveis entregar a mesma quantidade de tijolos”.

19. ewrwn de oi grammateiV twn uiwn israhl eautouV en kakoiV legonteV ouk apoleiyete thV plinqeiaV to kaqhkon th hmera

19. Os vigias israelitas, aos quais di­ziam: “Nada diminuireis da entrega diária de tijolos”, viram-se em um cruel embaraço.

20. sunhnthsan de mwush kai aarwn ercomenoiV eiV sunanthsin autoiV ekporeuomenwn autwn apo faraw

20. Saindo da casa do faraó, encontraram Moisés e Aarão que os esperavam.

21. kai eipan autoiV idoi o qeoV umaV kai krinai oti ebdeluxate thn osmhn hmwn enantion faraw kai enantion twn qerapontwn autou dounai romfaian eiV taV ceiraV autou apokteinai hmaV

21. Disseram-lhes: “Que o Senhor vos veja e vos julgue, vós, que atraístes sobre nós a aversão do faraó e de sua gente, e pusestes em suas mãos a espada para nos matar”.

22. epestreyen de mwushV proV kurion kai eipen kurie dia ti ekakwsaV ton laon touton kai ina ti apestalkaV me

22. Moisés voltou-se de novo para o Senhor: “Ó Senhor – disse-lhe ele – por que fizestes mal a este povo? Por que me enviastes?

23. kai af' ou peporeumai proV faraw lalhsai epi tw sw onomati ekakwsen ton laon touton kai ouk errusw ton laon sou

23. Desde que fui falar ao faraó em vosso nome, ele maltrata o povo, e vós não o livrastes de maneira alguma”.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.