Mosaico decorativo

1. tote hsen mwushV kai oi uioi israhl thn wdhn tauthn tw qew kai eipan legonteV aswmen tw kuriw endoxwV gar dedoxastai ippon kai anabathn erriyen eiV qalassan

1. Então Moisés e os israelitas entoaram em honra do Senhor o seguinte cântico: “Cantarei ao Senhor, porque ele manifestou sua glória. Precipitou no mar cavalos e cavaleiros.

2. bohqoV kai skepasthV egeneto moi eiV swthrian outoV mou qeoV kai doxasw auton qeoV tou patroV mou kai uywsw auton

2. O Senhor é a minha força e o objeto do meu cântico; foi ele quem me salvou. Ele é o meu Deus – eu o celebrarei; o Deus de meu pai – eu o exaltarei.

3. kurioV suntribwn polemouV kurioV onoma autw

3. O Senhor é o herói dos combates, seu nome é Javé.

4. armata faraw kai thn dunamin autou erriyen eiV qalassan epilektouV anabataV tristataV katepontisen en eruqra qalassh

4. Lançou no mar os carros do faraó e o seu exército; a elite de seus combatentes afogou-se no mar Vermelho;

5. pontw ekaluyen autouV katedusan eiV buqon wsei liqoV

5. o abismo os cobriu; afundaram-se nas águas como pedra.

6. h dexia sou kurie dedoxastai en iscui h dexia sou ceir kurie eqrausen ecqrouV

6. A vossa (mão) direita, ó Senhor, manifestou sua força. Vossa direita aniquilou o inimigo.

7. kai tw plhqei thV doxhV sou sunetriyaV touV upenantiouV apesteilaV thn orghn sou kai katefagen autouV wV kalamhn

7. Por vossa soberana majestade derrotais vossos adversários; desencadeais vossa cólera, e ela os consome como palha.

8. kai dia pneumatoV tou qumou sou diesth to udwr epagh wsei teicoV ta udata epagh ta kumata en mesw thV qalasshV

8. Ao sopro de vosso furor amontoaram-se as águas; levantaram-se as ondas como muralha, solidificaram-se as vagas no coração do mar.

9. eipen o ecqroV diwxaV katalhmyomai meriw skula emplhsw yuchn mou anelw th macairh mou kurieusei h ceir mou

9. Dizia o inimigo: perseguirei, alcançarei, repartirei o despojo, satisfarei meu desejo de vingança, desembainharei a espada, minha mão os destruirá.

10. apesteilaV to pneuma sou ekaluyen autouV qalassa edusan wsei moliboV en udati sfodrw

10. Ao sopro de vosso hálito o mar os sepultou; submergiram como chumbo na vastidão das águas.

11. tiV omoioV soi en qeoiV kurie tiV omoioV soi dedoxasmenoV en agioiV qaumastoV en doxaiV poiwn terata

11. Quem entre os deuses é semelhante a vós, Senhor? Quem é semelhante a vós, glorioso por vossa santidade, temível por vossos feitos dignos de louvor, e que operais prodígios?

12. exeteinaV thn dexian sou katepien autouV gh

12. Apenas estendestes a mão, e a terra os tragou.

13. wdhghsaV th dikaiosunh sou ton laon sou touton on elutrwsw parekalesaV th iscui sou eiV kataluma agion sou

13. Conduzistes com bondade esse povo, que libertastes; e com vosso poder o guiastes à vossa morada santa.

14. hkousan eqnh kai wrgisqhsan wdineV elabon katoikountaV fulistiim

14. Ao ouvir isso, estremeceram os povos. Um pavor imenso apoderou-se dos filisteus;

15. tote espeusan hgemoneV edwm kai arconteV mwabitwn elaben autouV tromoV etakhsan panteV oi katoikounteV canaan

15. os chefes de Edom ficaram aterrados; a angústia tomou conta dos valentes de Moab; tremeram de medo todos os habitantes de Canaã.

16. epipesoi ep' autouV foboV kai tromoV megeqei bracionoV sou apoliqwqhtwsan ewV an parelqh o laoV sou kurie ewV an parelqh o laoV sou outoV on ekthsw

16. Caíram sobre eles o terror e a angústia, o poder do vosso braço os petrificou, até que tivesse passado o vosso povo, Senhor, até que tivesse passado o povo que adquiristes para vós.

17. eisagagwn katafuteuson autouV eiV oroV klhronomiaV sou eiV etoimon katoikhthrion sou o kateirgasw kurie agiasma kurie o htoimasan ai ceireV sou

17. Vós o conduzireis e o plantareis na montanha que vos pertence, no lugar que preparastes para vossa habitação, Senhor, no santuário, Senhor, que vossas mãos fundaram.

18. kurioV basileuwn ton aiwna kai ep' aiwna kai eti

18. O Senhor é rei para sempre, sem fim!”.

19. oti eishlqen ippoV faraw sun armasin kai anabataiV eiV qalassan kai ephgagen ep' autouV kurioV to udwr thV qalasshV oi de uioi israhl eporeuqhsan dia xhraV en mesw thV qalasshV

19. Os cavalos do faraó, com efeito, entraram no mar com seus carros e seus cavaleiros, e o Senhor os envolveu nas águas, enquanto os israelitas passaram a pé enxuto o leito do mar.

20. labousa de mariam h profhtiV h adelfh aarwn to tumpanon en th ceiri authV kai exhlqosan pasai ai gunaikeV opisw authV meta tumpanwn kai corwn

20. A profetisa Maria, irmã de Aarão, tomou seu tamborim na mão, e todas as mulheres seguiram-na dançando com tamborins.

21. exhrcen de autwn mariam legousa aswmen tw kuriw endoxwV gar dedoxastai ippon kai anabathn erriyen eiV qalassan

21. Maria as acompanhava entoando: “Cantai ao Senhor, porque fez brilhar a sua glória, precipitou no mar cavalos e cavaleiros!”.

22. exhren de mwushV touV uiouV israhl apo qalasshV eruqraV kai hgagen autouV eiV thn erhmon sour kai eporeuonto treiV hmeraV en th erhmw kai ouc huriskon udwr wste piein

22. Moisés fez partir os israelitas do mar Vermelho e os dirigiu para o deserto de Sur. Caminharam três dias no deserto, sem encontrar água.

23. hlqon de eiV merra kai ouk hdunanto piein ek merraV pikron gar hn dia touto epwnomasqh to onoma tou topou ekeinou pikria

23. Chegaram a Mara, onde não puderam beber de sua água, porque era amarga, de onde o nome de Mara que deram a esse lugar.

24. kai diegogguzen o laoV epi mwushn legonteV ti piomeqa

24. Então o povo murmurou contra Moisés: “Que havemos de beber?”.

25. ebohsen de mwushV proV kurion kai edeixen autw kurioV xulon kai enebalen auto eiV to udwr kai eglukanqh to udwr ekei eqeto autw dikaiwmata kai kriseiV kai ekei epeirasen auton

25. Moisés clamou ao Senhor, e o Senhor indicou-lhe um madeiro que ele jogou na água. E esta tornou-se doce. Foi nesse lugar que o Senhor deu ao povo preceitos e leis, e ali o provou.

26. kai eipen ean akoh akoushV thV fwnhV kuriou tou qeou sou kai ta aresta enantion autou poihshV kai enwtish taiV entolaiV autou kai fulaxhV panta ta dikaiwmata autou pasan noson hn ephgagon toiV aiguptioiV ouk epaxw epi se egw gar eimi kurioV o iwmenoV se

26. Disse-lhe: “Se ouvires a voz do Senhor, teu Deus, e fizeres o que é reto aos seus olhos, se inclinares os ouvidos às suas ordens e observares todas as suas leis, não mandarei sobre ti nenhum dos males com que acabrunhei o Egito, porque eu sou o Senhor que te cura”.

27. kai hlqosan eiV ailim kai hsan ekei dwdeka phgai udatwn kai ebdomhkonta stelech foinikwn parenebalon de ekei para ta udata

27. E chegaram a Elim, onde havia doze fontes de água e setenta palmeiras; e ali acamparam junto das águas.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.