Mosaico decorativo

1. in finem pro his qui commutabuntur David

1. Ao mestre de canto. Segundo a melodia: “Os lírios”.*

2. salvum me fac Deus quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam

2. Salvai-me, ó Deus, porque as águas me vão submergir.

3. infixus sum in limum profundi et non est substantia veni in altitudines maris et tempestas demersit me

3. Estou imerso num abismo de lodo, no qual não há onde firmar o pé. Vim a dar em águas profundas, encobrem-me as ondas.

4. laboravi clamans raucæ factæ sunt fauces meæ defecerunt oculi mei dum spero in Deum meum

4. Já cansado de tanto gritar, enrouqueceu-me a garganta. Enfraqueceram-se meus olhos, enquanto espero meu Deus.

5. multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei iniuste quæ non rapui tunc exsolvebam

5. Mais numerosos que os cabelos de minha cabeça são os que me detestam sem razão. São mais fortes que meus ossos os meus injustos inimigos.* Porventura posso restituir o que não roubei?

6. Deus tu scis insipientiam meam et delicta mea a te non sunt abscondita

6. Vós conheceis, ó Deus, a minha insipiência, e minhas faltas não vos são ocultas.

7. non erubescant in me qui expectant te Domine Domine virtutum non confundantur super me qui quærunt te Deus Israël

7. Os que esperam em vós, ó Senhor, Senhor dos exércitos, por minha causa não sejam confundidos. Que os que vos procuram, ó Deus de Israel, não tenham de que se envergonhar por minha causa,*

8. quoniam propter te sustinui obprobrium operuit confusio faciem meam

8. pois foi por vós que eu sofri afrontas, cobrindo-se meu o rosto de confusão.

9. extraneus factus sum fratribus meis et peregrinus filiis matris meæ

9. Tornei-me um estranho para meus irmãos, um desconhecido para os filhos de minha mãe.

10. quoniam zelus domus tuæ comedit me et obprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me

10. É que o zelo de vossa casa me consumiu, e os insultos dos que vos ultrajam caíram sobre mim.*

11. et operui in jejunio animam meam et factum est in obprobrium mihi

11. Por mortificar minha alma com jejuns, só recebi ultrajes.

12. et posui vestimentum meum cilicium et factus sum illis in parabolam

12. Por trocar minhas roupas por um saco, tornei-me zombaria deles.

13. adversum me exercebantur qui sedebant in porta et in me psallebant qui bibebant vinum

13. Falam de mim os que se assentam às portas da cidade, escarnecem-me os que bebem vinho.*

14. ego vero orationem meam ad te Domine tempus beneplaciti Deus in multitudine misericordiæ tuæ exaudi me in veritate salutis tuæ

14. Minha oração, porém, sobe até vós, Senhor, na hora de vossa misericórdia, ó Deus. Na vossa imensa bondade, escutai-me, segundo a fidelidade de vosso socorro.

15. eripe me de luto ut non infigar liberer ab his qui oderunt me et de profundis aquarum

15. Tirai-me do lodo, para que não me afunde. Livrai-me dos que me detestam, salvai-me das águas profundas.

16. non me demergat tempestas aquæ neque absorbeat me profundum neque urgeat super me puteus os suum

16. Não me deixeis submergir nas muitas águas, nem me devore o abismo. Nem se feche sobre mim a boca do poço.

17. exaudi me Domine quoniam benigna est misericordia tua secundum multitudinem miserationum tuarum respice me

17. Ouvi-me, Senhor, pois que vossa bondade é compassiva; em nome de vossa misericórdia, voltai-vos para mim.

18. et ne avertas faciem tuam a puero tuo quoniam tribulor velociter exaudi me

18. Não escondais ao vosso servo a vista de vossa face; atendei-me depressa, pois estou muito atormentado.

19. intende animæ meæ et libera eam propter inimicos meos eripe me

19. Aproximai-vos de minha alma, livrai-me de meus inimigos.

20. tu scis inproperium meum et confusionem et reverentiam meam

20. Bem vedes minha vergonha, confusão e ignomínia. Ante vossos olhos estão os que me perseguem:

21. in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me inproperium expectavit cor meum et miseriam et sustinui qui simul contristaretur et non fuit et qui consolaretur et non inveni

21. seus ultrajes abateram meu coração e desfaleci. Esperei em vão quem tivesse compaixão de mim, quem me consolasse, e não encontrei.

22. et dederunt in escam meam fel et in siti mea potaverunt me aceto

22. Puseram fel no meu alimento, na minha sede deram-me vinagre para beber.*

23. fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum et in retributiones et in scandalum

23. Torne-se a sua mesa um laço para eles, e uma armadilha para os seus amigos.

24. obscurentur oculi eorum ne videant et dorsum eorum semper incurva

24. Que seus olhos se escureçam para não mais ver, que seus passos sejam sempre vacilantes.*

25. effunde super eos iram tuam et furor iræ tuæ conprehendat eos

25. Despejai sobre eles a vossa cólera, e os atinja o fogo de vossa ira.

26. fiat habitatio eorum deserta et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet

26. Seja devastada a sua morada, não haja quem habite em suas tendas,*

27. quoniam quem tu percussisti persecuti sunt et super dolorem vulnerum meorum addiderunt

27. porque perseguiram aquele a quem atingistes, e aumentaram a dor daquele a quem feristes.

28. adpone iniquitatem super iniquitatem eorum et non intrent in justitia tua

28. Deixai-os acumular falta sobre falta, e jamais sejam por vós reconhecidos como justos.

29. deleantur de libro viventium et cum justis non scribantur

29. Sejam riscados do livro dos vivos, e não se inscrevam os seus nomes entre os justos.

30. ego sum pauper et dolens salus tua Deus suscepit me

30. Eu, porém, miserável e sofredor, seja protegido, ó Deus, pelo vosso auxílio.

31. laudabo nomen Dei cum cantico magnificabo eum in laude

31. Cantarei um cântico de louvor ao nome do Senhor, e o glorificarei com um hino de gratidão.

32. et placebit Deo super vitulum novellum cornua producentem et ungulas

32. E isso a Deus será mais agradável que um touro, do que um novilho com chifres e unhas.

33. videant pauperes et lætentur quærite Deum et vivet anima vestra

33. Ó vós, humildes, olhai e alegrai-vos; vós que buscais a Deus, reanime-se o vosso coração,

34. quoniam exaudivit pauperes Dominus et vinctos suos non despexit

34. porque o Senhor ouve os necessitados, e seu povo cativo não despreza.

35. laudent illum cæli et terra mare et omnia reptilia in eis

35. Louvem-no os céus e a terra, os mares e tudo o que neles se move.

36. quoniam Deus salvam faciet Sion et ædificabuntur civitates Judææ et inhabitabunt ibi et hereditate adquirent eam

36. Sim, Deus salvará Sião e reconstruirá as cidades de Judá. Para aí hão de voltar e a possuirão.

37. et semen servorum ejus possidebunt eam et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea

37. A linhagem de seus servos a receberá em herança, e os que amam o seu nome aí fixarão sua morada.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.