Eclesiastes, 6
1. estin ponhria hn eidon upo ton hlion kai pollh estin epi ton anqrwpon
1. Hay otro mal que observo bajo el sol, y que pesa sobre el hombre:
2. anhr w dwsei autw o qeoV plouton kai uparconta kai doxan kai ouk estin usterwn th yuch autou apo pantwn wn epiqumhsei kai ouk exousiasei autw o qeoV tou fagein ap' autou oti anhr xenoV fagetai auton touto mataiothV kai arrwstia ponhra estin
2. Un hombre a quien Dios da riquezas, tesoros y honores; nada le falta de lo que desea, pero Dios no le deja disfrutar de ello, porque un extraño lo disfruta. Esto es vanidad y gran desgracia.
3. ean gennhsh anhr ekaton kai eth polla zhsetai kai plhqoV o ti esontai hmerai etwn autou kai yuch autou ouk emplhsqhsetai apo thV agaqwsunhV kai ge tafh ouk egeneto autw eipa agaqon uper auton to ektrwma
3. Si alguno que tiene cien hijos y vive muchos años, y por muchos que sean sus años, no se sacia su alma de felicidad y ni siquiera halla sepultura, entonces yo digo: Más feliz es un aborto,
4. oti en mataiothti hlqen kai en skotei poreuetai kai en skotei onoma autou kalufqhsetai
4. pues, entre vanidades vino y en la oscuridad se va; mientras su nombre queda oculto en las tinieblas.
5. kai ge hlion ouk eiden kai ouk egnw anapausiV toutw uper touton
5. No ha visto el sol, no lo ha conocido, y ha tenido más descanso que el otro.
6. kai ei ezhsen ciliwn etwn kaqodouV kai agaqwsunhn ouk eiden mh ouk eiV topon ena ta panta poreuetai
6. Y aunque hubiera vivido por dos veces mil años, pero sin gustar la felicidad, ¿no caminan acaso todos al mismo lugar?
7. paV mocqoV tou anqrwpou eiV stoma autou kai ge h yuch ou plhrwqhsetai
7. Todo el mundo se fatiga para comer, y a pesar de todo nunca se harta.
8. oti tiV perisseia tw sofw uper ton afrona dioti o penhV oiden poreuqhnai katenanti thV zwhV
8. ¿En qué supera el sabio al necio? ¿En qué, al pobre que sabe vivir su vida?
9. agaqon orama ofqalmwn uper poreuomenon yuch kai ge touto mataiothV kai proairesiV pneumatoV
9. Mejor es lo que los ojos ven que lo que el alma desea. También esto es vanidad y atrapar vientos.
10. ei ti egeneto hdh keklhtai onoma autou kai egnwsqh o estin anqrwpoV kai ou dunhsetai tou kriqhnai meta tou iscurou uper auton
10. De lo que existe, ya se anunció su nombre, y se sabe lo que es un hombre: no puede litigar con quien es más fuerte que él.
11. oti eisin logoi polloi plhqunonteV mataiothta ti perisson tw anqrwpw
11. A más palabras, más vanidades. ¿Qué provecho saca el hombre?
12. oti tiV oiden ti agaqon tw anqrwpw en th zwh ariqmon hmerwn zwhV mataiothtoV autou kai epoihsen autaV en skia oti tiV apaggelei tw anqrwpw ti estai opisw autou upo ton hlion
12. Porque, ¿quién sabe lo que conviene al hombre en su vida, durante los días contados de su vano vivir, que él los vive como una sombra? Pues ¿quién indicará al hombre lo que sucederá después de él bajo el sol?