Mosaico decorativo

1. kai apokriqeiV o ihsouV palin eipen autoiV en parabolaiV legwn

1. Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:

2. wmoiwqh h basileia twn ouranwn anqrwpw basilei ostiV epoihsen gamouV tw uiw autou

2. “O Reino dos Céus é comparado a um rei que celebrava as bodas de seu filho.

3. kai apesteilen touV doulouV autou kalesai touV keklhmenouV eiV touV gamouV kai ouk hqelon elqein

3. Enviou seus servos para chamar os convidados, mas eles não quiseram vir.

4. palin apesteilen allouV doulouV legwn eipate toiV keklhmenoiV idou to ariston mou htoimasa oi tauroi mou kai ta sitista tequmena kai panta etoima deute eiV touV gamouV

4. Enviou outros ainda, dizendo-lhes: Dizei aos convidados que já está preparado o meu banquete; meus bois e meus animais cevados estão mortos, tudo está preparado. Vinde às bodas!

5. oi de amelhsanteV aphlqon o men eiV ton idion agron o de eiV thn emporian autou

5. Mas, sem se importarem com aquele convite, foram-se, um a seu campo e outro para seu negócio.

6. oi de loipoi krathsanteV touV doulouV autou ubrisan kai apekteinan

6. Outros lançaram mãos de seus servos, insultaram-nos e os mataram.

7. akousaV de o basileuV wrgisqh kai pemyaV ta strateumata autou apwlesen touV foneiV ekeinouV kai thn polin autwn eneprhsen

7. O rei soube e indignou-se em extremo. Enviou suas tropas, matou aqueles assassinos e incendiou-lhes a cidade.

8. tote legei toiV douloiV autou o men gamoV etoimoV estin oi de keklhmenoi ouk hsan axioi

8. Disse depois a seus servos: O festim está pronto, mas os convidados não foram dignos.

9. poreuesqe oun epi taV diexodouV twn odwn kai osouV an eurhte kalesate eiV touV gamouV

9. Ide às encruzilhadas e convidai para as bodas todos quantos achardes.

10. kai exelqonteV oi douloi ekeinoi eiV taV odouV sunhgagon pantaV osouV euron ponhrouV te kai agaqouV kai eplhsqh o gamoV anakeimenwn

10. Espalharam-se eles pelos caminhos e reuniram todos quantos acharam, maus e bons, de modo que a sala do banquete ficou repleta de convidados.

11. eiselqwn de o basileuV qeasasqai touV anakeimenouV eiden ekei anqrwpon ouk endedumenon enduma gamou

11. O rei entrou para vê-los e viu ali um homem que não trazia a veste nupcial.

12. kai legei autw etaire pwV eishlqeV wde mh ecwn enduma gamou o de efimwqh

12. Perguntou-lhe: Meu amigo, como entraste aqui, sem a veste nupcial? O homem não proferiu palavra alguma.

13. tote eipen o basileuV toiV diakonoiV dhsanteV autou podaV kai ceiraV arate auton kai ekbalete eiV to skotoV to exwteron ekei estai o klauqmoV kai o brugmoV twn odontwn

13. Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-lhe os pés e as mãos e lançai-o nas trevas exteriores. Ali haverá choro e ranger de dentes.

14. polloi gar eisin klhtoi oligoi de eklektoi

14. Porque muitos são os chamados, e poucos os escolhidos”.

15. tote poreuqenteV oi farisaioi sumboulion elabon opwV auton pagideuswsin en logw

15. Reuniram-se então os fariseus para deliberar entre si sobre a maneira de surpreender Jesus nas suas próprias palavras.

16. kai apostellousin autw touV maqhtaV autwn meta twn hrwdianwn legonteV didaskale oidamen oti alhqhV ei kai thn odon tou qeou en alhqeia didaskeiV kai ou melei soi peri oudenoV ou gar blepeiV eiV proswpon anqrwpwn

16. Enviaram seus discípulos com os herodianos, que lhe disseram: “Mestre, sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus em toda a verdade, sem te preocupares com ninguém, porque não olhas para a aparência dos homens.*

17. eipe oun hmin ti soi dokei exestin dounai khnson kaisari h ou

17. Dize-nos, pois, o que te parece: É permitido ou não pagar o imposto a César?”.

18. gnouV de o ihsouV thn ponhrian autwn eipen ti me peirazete upokritai

18. Jesus, percebendo a sua malícia, respondeu: “Por que me tentais, hipócritas?

19. epideixate moi to nomisma tou khnsou oi de proshnegkan autw dhnarion

19. Mostrai-me a moeda com que se paga o imposto!”. Apresentaram-lhe um denário.

20. kai legei autoiV tinoV h eikwn auth kai h epigrafh

20. Perguntou Jesus: “De quem é esta imagem e esta inscrição?”.

21. legousin autw kaisaroV tote legei autoiV apodote oun ta kaisaroV kaisari kai ta tou qeou tw qew

21. “De César” – responderam-lhe. Disse-lhes então Jesus: “Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus”.

22. kai akousanteV eqaumasan kai afenteV auton aphlqon

22. Esta resposta encheu-os de admiração e, deixando-o, retiraram-se.

23. en ekeinh th hmera proshlqon autw saddoukaioi oi legonteV mh einai anastasin kai ephrwthsan auton

23. Naquele mesmo dia, os saduceus, que negavam a ressurreição, interrogaram-no:*

24. legonteV didaskale mwshV eipen ean tiV apoqanh mh ecwn tekna epigambreusei o adelfoV autou thn gunaika autou kai anasthsei sperma tw adelfw autou

24. “Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer sem filhos, seu irmão case-se com a sua viúva e dê-lhe assim uma posteridade (Dt 25,5).

25. hsan de par hmin epta adelfoi kai o prwtoV gamhsaV eteleuthsen kai mh ecwn sperma afhken thn gunaika autou tw adelfw autou

25. Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não tinha filhos, deixou sua mulher ao seu irmão.

26. omoiwV kai o deuteroV kai o tritoV ewV twn epta

26. O mesmo sucedeu ao segundo, depois ao terceiro, até o sétimo.

27. usteron de pantwn apeqanen kai h gunh

27. Por sua vez, depois deles todos, morreu também a mulher.

28. en th oun anastasei tinoV twn epta estai gunh panteV gar escon authn

28. Na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, uma vez que todos a tiveram?”.

29. apokriqeiV de o ihsouV eipen autoiV planasqe mh eidoteV taV grafaV mhde thn dunamin tou qeou

29. Respondeu-lhes Jesus: “Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.

30. en gar th anastasei oute gamousin oute ekgamizontai all wV aggeloi tou qeou en ouranw eisin

30. Na ressurreição, os homens não terão mulheres nem as mulheres, maridos; mas serão como os anjos de Deus no céu.

31. peri de thV anastasewV twn nekrwn ouk anegnwte to rhqen umin upo tou qeou legontoV

31. Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:

32. egw eimi o qeoV abraam kai o qeoV isaak kai o qeoV iakwb ouk estin o qeoV qeoV nekrwn alla zwntwn

32. Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó (Ex 3,6)? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos”.*

33. kai akousanteV oi ocloi exeplhssonto epi th didach autou

33. E, ouvindo essa doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.

34. oi de farisaioi akousanteV oti efimwsen touV saddoukaiouV sunhcqhsan epi to auto

34. Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se

35. kai ephrwthsen eiV ex autwn nomikoV peirazwn auton kai legwn

35. e um deles, doutor da Lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:

36. didaskale poia entolh megalh en tw nomw

36. “Mestre, qual é o maior mandamento da Lei?”.

37. o de ihsouV eipen autw agaphseiV kurion ton qeon sou en olh th kardia sou kai en olh th yuch sou kai en olh th dianoia sou

37. Respondeu Jesus: “Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu o coração, de toda a tua alma e de todo o teu espírito (Dt 6,5).

38. auth estin prwth kai megalh entolh

38. Esse é o maior e o primeiro mandamento.

39. deutera de omoia auth agaphseiV ton plhsion sou wV seauton

39. E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo (Lv 19,18).

40. en tautaiV taiV dusin entolaiV oloV o nomoV kai oi profhtai kremantai

40. Nesses dois mandamentos se resumem toda a Lei e os Profetas”.

41. sunhgmenwn de twn farisaiwn ephrwthsen autouV o ihsouV

41. Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:

42. legwn ti umin dokei peri tou cristou tinoV uioV estin legousin autw tou dabid

42. “Que pensais vós de Cristo? De quem é filho?”. Responderam: “De Davi!”.

43. legei autoiV pwV oun dabid en pneumati kurion auton kalei legwn

43. “Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:

44. eipen o kurioV tw kuriw mou kaqou ek dexiwn mou ewV an qw touV ecqrouV sou upopodion twn podwn sou

44. O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés (Sl 109,1)?

45. ei oun dabid kalei auton kurion pwV uioV autou estin

45. Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?”

46. kai oudeiV edunato autw apokriqhnai logon oude etolmhsen tiV ap ekeinhV thV hmeraV eperwthsai auton ouketi

46. Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.