Jó, 36
1. prosqeiV de eliouV eti legei
1. Depois Eliú prosseguiu nestes termos:
2. meinon me mikron eti ina didaxw se eti gar en emoi estin lexiV
2. “Espera um pouco e te instruirei. Tenho ainda palavras em defesa de Deus.
3. analabwn thn episthmhn mou makran ergoiV de mou dikaia erw
3. Vou buscar longe a minha ciência, para justificar aquele que me criou.
4. ep' alhqeiaV kai ouk adika rhmata adikwV sunieiV
4. Pois minhas palavras não são certamente mentirosas e estás tratando com um homem de ciência sólida.
5. gignwske de oti o kurioV ou mh apopoihshtai ton akakon dunatoV iscui kardiaV
5. Deus é poderoso, mas não é arrogante, é poderoso por sua ciência.
6. asebh ou mh zwopoihsei kai krima ptwcwn dwsei
6. Não deixa o ímpio viver, mas faz justiça aos oprimidos.
7. ouk afelei apo dikaiou ofqalmouV autou kai meta basilewn eiV qronon kai kaqiei autouV eiV neikoV kai uywqhsontai
7. Não tira seus olhos do justo e os faz assentar no trono com os reis, numa glória eterna.
8. kai ei pepedhmenoi en ceiropedaiV susceqhsontai en scoinioiV peniaV
8. Se forem presos em grilhões e atados com os laços da pobreza,
9. kai anaggelei autoiV ta erga autwn kai ta paraptwmata autwn oti iscusousin
9. ele lhes fará conhecer as suas obras e as faltas que cometeram por orgulho.
10. alla tou dikaiou eisakousetai kai eipen oti epistrafhsontai ex adikiaV
10. Abre-lhes os ouvidos para corrigi-los e diz-lhes que renunciem à iniquidade.
11. ean akouswsin kai douleuswsin suntelesousin taV hmeraV autwn en agaqoiV kai ta eth autwn en euprepeiaiV
11. Se escutarem e obedecerem, terminarão seus dias na felicidade e seus anos em delícias.
12. asebeiV de ou diaswzei para to mh boulesqai eidenai autouV ton kurion kai dioti nouqetoumenoi anhkooi hsan
12. Mas se não o escutarem, morrerão de um golpe e expirarão por falta de sabedoria.
13. kai upokritai kardia taxousin qumon ou bohsontai oti edhsen autouV
13. Os ímpios de coração são entregues à cólera e não clamam a Deus quando ele os aprisiona.
14. apoqanoi toinun en neothti h yuch autwn h de zwh autwn titrwskomenh upo aggelwn
14. Por isso morrem em plena mocidade e sua vida passa como a dos efeminados.*
15. anq' wn eqliyan asqenh kai adunaton krima de praewn ekqhsei
15. Mas Deus salvará o pobre pela sua miséria e o instrui pelo sofrimento.
16. kai proseti hpathsen se ek stomatoV ecqrou abussoV katacusiV upokatw authV kai katebh trapeza sou plhrhV piothtoV
16. A ti também ele retirará das fauces a angústia, numa larga liberdade e no repouso de uma mesa bem guarnecida.*
17. ouc usterhsei de apo dikaiwn krima
17. Mas tu te comportas como um malvado, com o risco de incorrer em sentença e penalidade.
18. qumoV de ep' asebeiV estai di' asebeian dwrwn wn edeconto ep' adikiaiV
18. Toma cuidado para que a cólera não te inflija um castigo e que o tamanho do resgate não te perca.
19. mh se ekklinatw ekwn o nouV dehsewV en anagkh ontwn adunatwn kai pantaV touV krataiountaV iscun
19. Acaso levará ele em conta teu grito na aflição e todos os esforços do vigor?
20. mh exelkushV thn nukta tou anabhnai laouV ant' autwn
20. Não suspires pela noite da morte, que arrebata os povos de seu lugar!
21. alla fulaxai mh praxhV atopa epi touton gar exeilw apo ptwceiaV
21. Guarda-te de declinar para a iniquidade, e de preferir a injustiça ao sofrimento.
22. idou o iscuroV krataiwsei en iscui autou tiV gar estin kat' auton dunasthV
22. Vê, Deus é sublime em seu poder! Que senhor lhe é comparável?
23. tiV de estin o etazwn autou ta erga h tiV o eipaV epraxen adika
23. Quem lhe fixou seus caminhos? Quem pode dizer-lhe: ‘Fizeste mal?’.
24. mnhsqhti oti megala estin autou ta erga wn hrxan andreV
24. Antes lembra-te de glorificar sua obra, que a humanidade celebra em seus cânticos.
25. paV anqrwpoV eiden en eautw osoi titrwskomenoi eisin brotoi
25. Todos os homens a contemplam, mas cada um a considera de longe.
26. idou o iscuroV poluV kai ou gnwsomeqa ariqmoV etwn autou kai aperantoV
26. Deus é grande demais para que o possamos conhecer; o número de seus anos é incalculável.
27. ariqmhtai de autw stagoneV uetou kai epicuqhsontai uetw eiV nefelhn
27. Atrai as gotinhas de água para transformá-las em chuva no nevoeiro.
28. ruhsontai palaiwmata eskiasen de nefh epi amuqhtwn brotwn [8a] wran eqeto kthnesin oidasin de koithV taxin [8b] epi toutoiV pasin ouk existatai sou h dianoia oude diallassetai sou h kardia apo swmatoV
28. As nuvens espalham essas águas e as destilam sobre a multidão humana.
29. kai ean sunh apektaseiV nefelhV isothta skhnhV autou
29. Quem pode compreender como se expandem as nuvens e o estrépito que sai de sua tenda?*
30. idou ekteinei ep' auton hdw kai rizwmata thV qalasshV ekaluyen
30. Espalha à sua volta sua luz e encobre as profundezas do mar.
31. en gar autoiV krinei laouV dwsei trofhn tw iscuonti
31. É por esse meio que governa os povos e fornece-lhes abundante alimento.
32. epi ceirwn ekaluyen fwV kai eneteilato peri authV en apantwnti
32. Nas suas mãos esconde o raio e fixa-lhe o alvo a atingir.
33. anaggelei peri autou filon autou kthsiV kai peri adikiaV
33. O seu estrondo o anuncia e o rebanho também pressente aquele que se aproxima.