Mosaico decorativo

1. kai hlqon eiV to peran thV qalasshV eiV thn cwran twn gadarhnwn

1. Y llegaron al otro lado del mar, a la región de los gerasenos.

2. kai exelqonti autw ek tou ploiou euqewV aphnthsen autw ek twn mnhmeiwn anqrwpoV en pneumati akaqartw

2. Apenas saltó de la barca, vino a su encuentro, de entre los sepulcros, un hombre con espíritu inmundo

3. oV thn katoikhsin eicen en toiV mnhmeioiV kai oute alusesin oudeiV hdunato auton dhsai

3. que moraba en los sepulcros y a quien nadie podía ya tenerle atado ni siquiera con cadenas,

4. dia to auton pollakiV pedaiV kai alusesin dedesqai kai diespasqai up autou taV aluseiV kai taV pedaV suntetrifqai kai oudeiV auton iscuen damasai

4. pues muchas veces le habían atado con grillos y cadenas, pero él había roto las cadenas y destrozado los grillos, y nadie podía dominarle.

5. kai diapantoV nuktoV kai hmeraV en toiV oresin kai en toiV mnhmasin hn krazwn kai katakoptwn eauton liqoiV

5. Y siempre, noche y día, andaba entre los sepulcros y por los montes, dando gritos e hiriéndose con piedras.

6. idwn de ton ihsoun apo makroqen edramen kai prosekunhsen autw

6. Al ver de lejos a Jesús, corrió y se postró ante él

7. kai kraxaV fwnh megalh eipen ti emoi kai soi ihsou uie tou qeou tou uyistou orkizw se ton qeon mh me basanishV

7. y gritó con gran voz: «¿Qué tengo yo contigo, Jesús, Hijo de Dios Altísimo? Te conjuro por Dios que no me atormentes.»

8. elegen gar autw exelqe to pneuma to akaqarton ek tou anqrwpou

8. Es que él le había dicho: «Espíritu inmundo, sal de este hombre.»

9. kai ephrwta auton ti soi onoma kai apekriqh legwn legewn onoma moi oti polloi esmen

9. Y le preguntó: «¿Cuál es tu nombre?» Le contesta: «Mi nombre es Legión, porque somos muchos.»

10. kai parekalei auton polla ina mh autouV aposteilh exw thV cwraV

10. Y le suplicaba con insistencia que no los echara fuera de la región.

11. hn de ekei proV ta orh agelh coirwn megalh boskomenh

11. Había allí una gran piara de puercos que pacían al pie del monte;

12. kai parekalesan auton panteV oi daimoneV legonteV pemyon hmaV eiV touV coirouV ina eiV autouV eiselqwmen

12. y le suplicaron: «Envíanos a los puercos para que entremos en ellos.»

13. kai epetreyen autoiV euqewV o ihsouV kai exelqonta ta pneumata ta akaqarta eishlqon eiV touV coirouV kai wrmhsen h agelh kata tou krhmnou eiV thn qalassan hsan de wV discilioi kai epnigonto en th qalassh

13. Y se lo permitió. Entonces los espíritus inmundos salieron y entraron en los puercos, y la piara - unos 2.0000 se arrojó al mar de lo alto del precipicio y se fueron ahogando en el mar.

14. oi de boskonteV touV coirouV efugon kai anhggeilan eiV thn polin kai eiV touV agrouV kai exhlqon idein ti estin to gegonoV

14. Los porqueros huyeron y lo contaron por la ciudad y por las aldeas; y salió la gente a ver qué era lo que había ocurrido.

15. kai ercontai proV ton ihsoun kai qewrousin ton daimonizomenon kaqhmenon kai imatismenon kai swfronounta ton eschkota ton legewna kai efobhqhsan

15. Llegan donde Jesús y ven al endemoniado, al que había tenido la Legión, sentado, vestido y en su sano juicio, y se llenaron de temor.

16. kai dihghsanto autoiV oi idonteV pwV egeneto tw daimonizomenw kai peri twn coirwn

16. Los que lo habían visto les contaron lo ocurrido al endemoniado y lo de los puercos.

17. kai hrxanto parakalein auton apelqein apo twn oriwn autwn

17. Entonces comenzaron a rogarle que se alejara de su término.

18. kai embantoV autou eiV to ploion parekalei auton o daimonisqeiV ina h met autou

18. Y al subir a la barca, el que había estado endemoniado le pedía estar con él.

19. o de ihsouV ouk afhken auton alla legei autw upage eiV ton oikon sou proV touV souV kai anaggeilon autoiV osa soi o kurioV epoihsen kai hlehsen se

19. Pero no se lo concedió, sino que le dijo: «Vete a tu casa, donde los tuyos, y cuéntales lo que el Señor ha hecho contigo y que ha tenido compasión de ti.»

20. kai aphlqen kai hrxato khrussein en th dekapolei osa epoihsen autw o ihsouV kai panteV eqaumazon

20. El se fue y empezó a proclamar por la Decápolis todo lo que Jesús había hecho con él, y todos quedaban maravillados.

21. kai diaperasantoV tou ihsou en tw ploiw palin eiV to peran sunhcqh ocloV poluV ep auton kai hn para thn qalassan

21. Jesús pasó de nuevo en la barca a la otra orilla y se aglomeró junto a él mucha gente; él estaba a la orilla del mar.

22. kai idou ercetai eiV twn arcisunagwgwn onomati iaeiroV kai idwn auton piptei proV touV podaV autou

22. Llega uno de los jefes de la sinagoga, llamado Jairo, y al verle, cae a sus pies,

23. kai parekalei auton polla legwn oti to qugatrion mou escatwV ecei ina elqwn epiqhV auth taV ceiraV opwV swqh kai zhsetai

23. y le suplica con insistencia diciendo: «Mi hija está a punto de morir; ven, impón tus manos sobre ella, para que se salve y viva.»

24. kai aphlqen met autou kai hkolouqei autw ocloV poluV kai suneqlibon auton

24. Y se fue con él. Le seguía un gran gentío que le oprimía.

25. kai gunh tiV ousa en rusei aimatoV eth dwdeka

25. Entonces, una mujer que padecía flujo de sangre desde hacía doce años,

26. kai polla paqousa upo pollwn iatrwn kai dapanhsasa ta par eauthV panta kai mhden wfelhqeisa alla mallon eiV to ceiron elqousa

26. y que había sufrido mucho con muchos médicos y había gastado todos sus bienes sin provecho alguno, antes bien, yendo a peor,

27. akousasa peri tou ihsou elqousa en tw oclw opisqen hyato tou imatiou autou

27. habiendo oído lo que se decía de Jesús, se acercó por detrás entre la gente y tocó su manto.

28. elegen gar oti kan twn imatiwn autou aywmai swqhsomai

28. Pues decía: «Si logro tocar aunque sólo sea sus vestidos, me salvaré.»

29. kai euqewV exhranqh h phgh tou aimatoV authV kai egnw tw swmati oti iatai apo thV mastigoV

29. Inmediatamente se le secó la fuente de sangre y sintió en su cuerpo que quedaba sana del mal.

30. kai euqewV o ihsouV epignouV en eautw thn ex autou dunamin exelqousan epistrafeiV en tw oclw elegen tiV mou hyato twn imatiwn

30. Al instante, Jesús, dándose cuenta de la fuerza que había salido de él, se volvió entre la gente y decía: «¿Quién me ha tocado los vestidos?»

31. kai elegon autw oi maqhtai autou blepeiV ton oclon sunqlibonta se kai legeiV tiV mou hyato

31. Sus discípulos le contestaron: «Estás viendo que la gente te oprime y preguntas: "¿Quién me ha tocado?"»

32. kai perieblepeto idein thn touto poihsasan

32. Pero él miraba a su alrededor para descubrir a la que lo había hecho.

33. h de gunh fobhqeisa kai tremousa eiduia o gegonen ep auth hlqen kai prosepesen autw kai eipen autw pasan thn alhqeian

33. Entonces, la mujer, viendo lo que le había sucedido, se acercó atemorizada y temblorosa, se postró ante él y le contó toda la verdad.

34. o de eipen auth qugater h pistiV sou seswken se upage eiV eirhnhn kai isqi ugihV apo thV mastigoV sou

34. El le dijo: «Hija, tu fe te ha salvado; vete en paz y queda curada de tu enfermedad.»

35. eti autou lalountoV ercontai apo tou arcisunagwgou legonteV oti h qugathr sou apeqanen ti eti skulleiV ton didaskalon

35. Mientras estaba hablando llegan de la casa del jefe de la sinagoga unos dicendo: «Tu hija ha muerto; ¿a qué molestar ya al Maestro?»

36. o de ihsouV euqewV akousaV ton logon laloumenon legei tw arcisunagwgw mh fobou monon pisteue

36. Jesús que oyó lo que habían dicho, dice al jefe de la sinagoga: «No temas; solamente ten fe.»

37. kai ouk afhken oudena autw sunakolouqhsai ei mh petron kai iakwbon kai iwannhn ton adelfon iakwbou

37. Y no permitió que nadie le acompañara, a no ser Pedro, Santiago y Juan, el hermano de Santiago.

38. kai ercetai eiV ton oikon tou arcisunagwgou kai qewrei qorubon klaiontaV kai alalazontaV polla

38. Llegan a la casa del jefe de la sinagoga y observa el alboroto, unos que lloraban y otros que daban grandes alaridos.

39. kai eiselqwn legei autoiV ti qorubeisqe kai klaiete to paidion ouk apeqanen alla kaqeudei

39. Entra y les dice: «¿Por qué alborotáis y lloráis? La niña no ha muerto; está dormida.»

40. kai kategelwn autou o de ekbalwn apantaV paralambanei ton patera tou paidiou kai thn mhtera kai touV met autou kai eisporeuetai opou hn to paidion anakeimenon

40. Y se burlaban de él. Pero él después de echar fuera a todos, toma consigo al padre de la niña, a la madre y a los suyos, y entra donde estaba la niña.

41. kai krathsaV thV ceiroV tou paidiou legei auth taliqa koumi o estin meqermhneuomenon to korasion soi legw egeirai

41. Y tomando la mano de la niña, le dice: « Talitá kum », que quiere decir: «Muchacha, a ti te digo, levántate.»

42. kai euqewV anesth to korasion kai periepatei hn gar etwn dwdeka kai exesthsan ekstasei megalh

42. La muchacha se levantó al instante y se puso a andar, pues tenía doce años. Quedaron fuera de sí, llenos de estupor.

43. kai diesteilato autoiV polla ina mhdeiV gnw touto kai eipen doqhnai auth fagein

43. Y les insistió mucho en que nadie lo supiera; y les dijo que le dieran a ella de comer.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.