Mosaico decorativo

1. parakaleite parakaleite ton laon mou legei o qeoV

1. “Consolai, consolai meu povo” – diz vosso Deus.*

2. iereiV lalhsate eiV thn kardian ierousalhm parakalesate authn oti eplhsqh h tapeinwsiV authV lelutai authV h amartia oti edexato ek ceiroV kuriou dipla ta amarthmata authV

2. Animai Jerusalém, dizei-lhe bem alto que suas lidas estão terminadas, que sua falta está expiada, que recebeu, da mão do Senhor, pena dupla por todos os seus pecados.*

3. fwnh bowntoV en th erhmw etoimasate thn odon kuriou euqeiaV poieite taV tribouV tou qeou hmwn

3. Uma voz exclama: “Abri no deserto um caminho para o Senhor, traçai reta na estepe uma pista para nosso Deus.*

4. pasa faragx plhrwqhsetai kai pan oroV kai bounoV tapeinwqhsetai kai estai panta ta skolia eiV euqeian kai h traceia eiV pedia

4. Que todo vale seja aterrado, que toda montanha e colina sejam abaixadas: que os cimos sejam aplainados, que as escarpas sejam niveladas!”.

5. kai ofqhsetai h doxa kuriou kai oyetai pasa sarx to swthrion tou qeou oti kurioV elalhsen

5. Então, a glória do Senhor se manifestará; todas as criaturas juntas apreciarão o esplendor, porque a boca do Senhor o prometeu.

6. fwnh legontoV bohson kai eipa ti bohsw pasa sarx cortoV kai pasa doxa anqrwpou wV anqoV cortou

6. “Clama!” – disse uma voz, e eu respondi –: “Que clamarei?” “Toda criatura é como a erva e toda a sua glória como a flor dos campos!*

7. exhranqh o cortoV kai to anqoV exepesen

7. A erva seca e a flor fenece quando o sopro do Senhor passa sobre elas. (Verdadeiramente o povo é semelhante à erva.)*

8. to de rhma tou qeou hmwn menei eiV ton aiwna

8. A erva seca e a flor fenece, mas a palavra de nosso Deus permanece eternamente.”

9. ep' oroV uyhlon anabhqi o euaggelizomenoV siwn uywson th iscui thn fwnhn sou o euaggelizomenoV ierousalhm uywsate mh fobeisqe eipon taiV polesin iouda idou o qeoV umwn

9. Subi a uma alta montanha, para anunciar a boa-nova a Sião. Elevai com força a voz, para anunciar a boa-nova a Jerusalém. Elevai a voz sem receio, dizei às cidades de Judá: “Eis vosso Deus!*

10. idou kurioV meta iscuoV ercetai kai o braciwn meta kurieiaV idou o misqoV autou met' autou kai to ergon enantion autou

10. Eis o Senhor Deus que vem com poder, estendendo os braços soberanamente. Eis com ele o preço de sua vitória; faz-se preceder pelos frutos de sua conquista;

11. wV poimhn poimanei to poimnion autou kai tw bracioni autou sunaxei arnaV kai en gastri ecousaV parakalesei

11. como um pastor, vai apascentar seu rebanho, reunir os animais dispersos, carregar os cordeiros nas dobras de seu manto, conduzir lentamente as ovelhas que amamentam”.

12. tiV emetrhsen th ceiri to udwr kai ton ouranon spiqamh kai pasan thn ghn draki tiV esthsen ta orh staqmw kai taV napaV zugw

12. Quem, pois, mediu o mar no côncavo da mão, quem com seus dedos abertos mediu os céus? Quem com o alqueire mediu a matéria terrestre, pesou as montanhas no gancho, e as colinas na balança?*

13. tiV egnw noun kuriou kai tiV autou sumbouloV egeneto oV sumbiba auton

13. Quem determinou o Espírito do Senhor, e que conselheiro lhe deu lições?*

14. h proV tina sunebouleusato kai sunebibasen auton h tiV edeixen autw krisin h odon sunesewV tiV edeixen autw

14. De quem recebeu conselho para julgar bem, para que se lhe indique o caminho da justiça, se lhe ensine a ciência e se lhe mostre a via mais prudente?

15. ei panta ta eqnh wV stagwn apo kadou kai wV roph zugou elogisqhsan kai wV sieloV logisqhsontai

15. As nações são para ele apenas uma gota de água num balde, um grão de areia na balança; as ilhas não pesam mais que o pó,*

16. o de libanoV ouc ikanoV eiV kausin kai panta ta tetrapoda ouc ikana eiV olokarpwsin

16. o Líbano não bastaria para o braseiro de seu altar, nem seus animais para os holocaustos.

17. kai panta ta eqnh wV ouden eisi kai eiV ouqen elogisqhsan

17. Todas as nações juntas nada são diante dele: a seus olhos são como que inexistentes.

18. tini wmoiwsate kurion kai tini omoiwmati wmoiwsate auton

18. A quem poderíeis comparar Deus, e que imagem dele poderíeis oferecer?

19. mh eikona epoihsen tektwn h crusocooV cwneusaV crusion periecruswsen auton omoiwma kateskeuasen auton

19. Um artesão funde uma estátua, o ourives, a placa de ouro, e faz derreter as correntinhas de prata. (4l,6) Prestam-se assistência mútua, dizem um ao outro: “Coragem!”. (4l,7) O fundidor estimula o ourives, e o malhador, o ferreiro: “A solda é boa” – diz. Ele a reforça com rebites para que não oscile.*

20. xulon gar ashpton eklegetai tektwn kai sofwV zhtei pwV sthsei autou eikona kai ina mh saleuhtai

20. Aquele que deseja esculpir uma imagem escolhe madeira que não apodrece; põe-se à procura de um operário hábil, a fim de assentar uma estátua que não oscile.*

21. ou gnwsesqe ouk akousesqe ouk anhggelh ex archV umin ouk egnwte ta qemelia thV ghV

21. Não o sabíeis? Não o aprendestes? Não vos ensinaram desde a origem? Não compreendestes nada da fundação da terra?

22. o katecwn ton guron thV ghV kai oi enoikounteV en auth wV akrideV o sthsaV wV kamaran ton ouranon kai diateinaV wV skhnhn katoikein

22. Aquele que domina acima do disco terrestre, cujos habitantes vê como se fossem gafanhotos, aquele que estende os céus como um véu de gaze, e como tenda os desdobra para aí se abrigar,*

23. o didouV arcontaV eiV ouden arcein thn de ghn wV ouden epoihsen

23. reduz os príncipes a nada, e faz desaparecer os governantes da terra;

24. ou gar mh speirwsin oude mh futeuswsin oude mh rizwqh eiV thn ghn h riza autwn epneusen ep' autouV kai exhranqhsan kai kataigiV wV frugana analhmyetai autouV

24. apenas estejam plantados, apenas sejam semeados, apenas seu talo tenha lançado raízes no solo, sopra sobre eles e os resseca, e o turbilhão os varre como palha.

25. nun oun tini me wmoiwsate kai uywqhsomai eipen o agioV

25. “A quem então poderíeis comparar-me, que possa ser a mim igualado?” – diz o Santo.

26. anableyate eiV uyoV touV ofqalmouV umwn kai idete tiV katedeixen panta tauta o ekferwn kata ariqmon ton kosmon autou pantaV ep' onomati kalesei apo pollhV doxhV kai en kratei iscuoV ouden se elaqen

26. Levantai os olhos para o céu e olhai. Quem criou todos esses astros? Aquele que faz marchar o exército completo, e a todos chama pelo nome, o qual é tão rico de força e dotado de poder, que ninguém falta ao seu chamado.*

27. mh gar eiphV iakwb kai ti elalhsaV israhl apekrubh h odoV mou apo tou qeou kai o qeoV mou thn krisin afeilen kai apesth

27. Por que dizer-te então, ó Jacó, por que repetir, ó Israel: “Escapa meu destino ao Senhor, passa meu direito despercebido a meu Deus?”.

28. kai nun ouk egnwV ei mh hkousaV qeoV aiwnioV o qeoV o kataskeuasaV ta akra thV ghV ou peinasei oude kopiasei oude estin exeuresiV thV fronhsewV autou

28. Não o sabes? Não o aprendeste? O Senhor é um Deus eterno. Ele cria os confins da terra, sem jamais fatigar-se nem aborrecer-se; ninguém pode sondar sua sabedoria.*

29. didouV toiV peinwsin iscun kai toiV mh odunwmenoiV luphn

29. Dá forças ao homem acabrunhado, redobra o vigor do fraco.

30. peinasousin gar newteroi kai kopiasousin neaniskoi kai eklektoi aniscueV esontai

30. Até os adolescentes podem esgotar-se, e jovens robustos podem cambalear,

31. oi de upomenonteV ton qeon allaxousin iscun pterofuhsousin wV aetoi dramountai kai ou kopiasousin badiountai kai ou peinasousin

31. mas aqueles que contam com o Senhor renovam suas forças; ele dá-lhes asas de águia. Correm sem se cansar, vão para a frente sem se fatigar.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.