Mosaico decorativo

1. nun de akouson paiV mou iakwb kai israhl on exelexamhn

1. Agora escuta, Jacó, meu servo, Israel, a quem escolhi.

2. outwV legei kurioV o qeoV o poihsaV se kai o plasaV se ek koiliaV eti bohqhqhsh mh fobou paiV mou iakwb kai o hgaphmenoV israhl on exelexamhn

2. Eis o que diz o Senhor que te criou, que te formou desde o seio materno e te socorreu: “Nada temas, Jacó, meu servo, meu Israel, a quem escolhi!

3. oti egw dwsw udwr en diyei toiV poreuomenoiV en anudrw epiqhsw to pneuma mou epi to sperma sou kai taV eulogiaV mou epi ta tekna sou

3. Porque derramarei água sobre o solo sequioso, eu a farei correr sobre a terra árida, derramarei meu espírito sobre tua posteridade, e minha bênção sobre teus rebentos.

4. kai anatelousin wsei cortoV ana meson udatoV kai wV itea epi pararreon udwr

4. Crescerão como a vegetação irrigada, como os álamos à beira dos arroios.

5. outoV erei tou qeou eimi kai outoV bohsetai epi tw onomati iakwb kai eteroV epigrayei tou qeou eimi epi tw onomati israhl

5. Um dirá: ‘Eu sou do Senhor’, outro reclamará para si o nome de Jacó, um terceiro escreverá na sua mão: ‘Ao Senhor’, e receberá o cognome de Israel”.*

6. outwV legei o qeoV o basileuV tou israhl o rusamenoV auton qeoV sabawq egw prwtoV kai egw meta tauta plhn emou ouk estin qeoV

6. Eis o que diz o Senhor, o rei de Israel, seu Redentor, o Senhor dos exércitos: “Eu sou o primeiro e o último, não há outro Deus afora eu.

7. tiV wsper egw sthtw kalesatw kai etoimasatw moi af' ou epoihsa anqrwpon eiV ton aiwna kai ta epercomena pro tou elqein anaggeilatwsan umin

7. Quem é igual a mim? Que venha sustentar suas pretensões! Que prove e pleiteie contra mim! Quem anunciou o futuro, desde a origem? Que nos predigam o que deve ainda acontecer!

8. mh parakaluptesqe ouk ap' archV hnwtisasqe kai aphggeila umin martureV umeiV este ei estin qeoV plhn emou kai ouk hsan tote

8. Não tenhais medo então, e não tremais! Não vos tenho esclarecido desde há muito tempo? Vós sois minhas testemunhas: existe outro Deus a não ser eu? Haverá outro rochedo além de mim?”.

9. oi plassonteV kai glufonteV panteV mataioi oi poiounteV ta kataqumia autwn a ouk wfelhsei autouV alla aiscunqhsontai

9. Os fabricantes de ídolos nada são e suas preciosas obras nada valem; para confusão deles, suas testemunhas não sabem ver nem compreender.*

10. panteV oi plassonteV qeon kai glufonteV anwfelh

10. Aquele que quer modelar um deus, funde uma estátua que não servirá para nada.

11. kai panteV oqen egenonto exhranqhsan kai kwfoi apo anqrwpwn sunacqhtwsan panteV kai sthtwsan ama entraphtwsan kai aiscunqhtwsan ama

11. Seus fiéis ficarão decepcionados e seus operários são apenas homens. Que todos se congreguem e compareçam. Ficarão assustados e de­cep­­cionados.

12. oti wxunen tektwn sidhron skeparnw eirgasato auto kai en teretrw etrhsen auto eirgasato auto en tw bracioni thV iscuoV autou kai peinasei kai asqenhsei kai ou mh pih udwr eklexamenoV

12. O ferreiro manipula o formão e trabalha no forno; talha o ídolo com golpes de martelo; modela-o com mão vigorosa; mas tem fome, sente-se esgotado, tem sede, está extenuado.

13. tektwn xulon esthsen auto en metrw kai en kollh erruqmisen auto epoihsen auto wV morfhn androV kai wV wraiothta anqrwpou sthsai auto en oikw

13. O escultor em madeira estica o cordel, traça o esquema a lápis, desbasta a imagem com o cinzel, mede-a com o compasso; dá-lhe forma humana, fá-la um belo tipo de homem, para colocá-la numa casa.

14. o ekoyen xulon ek tou drumou o efuteusen kurioV kai uetoV emhkunen

14. Vai cortar madeira, apanha um roble ou um carvalho que tinham deixado crescer entre as árvores da floresta que o Senhor havia plantado, e que a chuva havia feito crescer.

15. ina h anqrwpoiV eiV kausin kai labwn ap' autou eqermanqh kai kausanteV epeyan artouV ep' autwn to de loipon eirgasanto eiV qeouV kai proskunousin autouV

15. Depois faz com a madeira um fogo, e leva-o para se aquecer; queima-a também para cozer o pão; enfim, serve-se dela para fabricar um ídolo diante do qual se prosterna.

16. ou to hmisu autou katekausan en puri kai kausanteV epeyan artouV ep' autwn kai ep' autou kreaV opthsaV efagen kai eneplhsqh kai qermanqeiV eipen hdu moi oti eqermanqhn kai eidon pur

16. Queima a metade de sua madeira, sobre a brasa assa a carne, come esse assado até fartar-se. Então, aquece-se e diz: “Como é bom sentir o calor e admirar a chama!”.

17. to de loipon epoihsen eiV qeon glupton kai proskunei autw kai proseucetai legwn exelou me oti qeoV mou ei su

17. Com a sobra faz um deus, um ídolo diante do qual se prostra para adorá-lo e orar dizendo: “Salva-me, tu és meu deus”.

18. ouk egnwsan fronhsai oti aphmaurwqhsan tou blepein toiV ofqalmoiV autwn kai tou nohsai th kardia autwn

18. Falta bom senso e juízo a essa gente; têm os olhos tão fechados que não veem, seus corações não podem compreender.

19. kai ouk elogisato th kardia autou oude anelogisato en th yuch autou oude egnw th fronhsei oti to hmisu autou katekausen en puri kai epeyen epi twn anqrakwn autou artouV kai opthsaV kreaV efagen kai to loipon autou eiV bdelugma epoihsen kai proskunousin autw

19. Ninguém reflete nem tem bom senso e inteligência para se dizer: “Queimei metade, cozi pão sobre a brasa, aí assei a carne que comi e iria eu fazer do resto um ídolo miserável? Eu me prostraria dian­te de um pedaço de madeira?”.

20. gnwte oti spodoV h kardia autwn kai planwntai kai oudeiV dunatai exelesqai thn yuchn autou idete ouk ereite oti yeudoV en th dexia mou

20. Este homem se nutre de cinzas, seu coração desabusado o desencaminha, ele não consegue salvar-se nem dizer: “Não será um logro o que tenho nas mãos?”.*

21. mnhsqhti tauta iakwb kai israhl oti paiV mou ei su eplasa se paida mou kai su israhl mh epilanqanou mou

21. Lembra-te dessas coisas, Jacó! Recorda-te, Israel, que tu és meu servo. Eu te formei, tu és meu servo, Israel, não posso esquecer-te.

22. idou gar aphleiya wV nefelhn taV anomiaV sou kai wV gnofon taV amartiaV sou epistrafhti proV me kai lutrwsomai se

22. Fiz desaparecer tuas iniquidades como uma nuvem, e teus pecados como uma neblina: volve a mim, porque te resgatei.

23. eufranqhte ouranoi oti hlehsen o qeoV ton israhl salpisate qemelia thV ghV bohsate orh eufrosunhn oi bounoi kai panta ta xula ta en autoiV oti elutrwsato o qeoV ton iakwb kai israhl doxasqhsetai

23. Céus, regozijai-vos, pois o Senhor agiu: Ressoai de alegria, profundezas da terra! Explodi de alegria, ó montanhas! E tu também, floresta, com todas as tuas árvores, porque o Senhor resgatou Jacó, e manifestou sua glória em Israel.

24. outwV legei kurioV o lutroumenoV se kai o plasswn se ek koiliaV egw kurioV o suntelwn panta exeteina ton ouranon monoV kai esterewsa thn ghn tiV eteroV

24. Eis o que diz o Senhor, teu Redentor, que te formou desde o seio de tua mãe: “Sou eu, o Senhor, que fiz todas as coisas, sozinho estendi os céus. Firmei a terra: quem estava comigo?

25. diaskedasei shmeia eggastrimuqwn kai manteiaV apo kardiaV apostrefwn fronimouV eiV ta opisw kai thn boulhn autwn mwreuwn

25. Confundo os sinais dos falsos profetas, faço delirar os adivinhos, faço voltar atrás os sábios, e transformo sua sabedoria em loucura.

26. kai istwn rhmata paidoV autou kai thn boulhn twn aggelwn autou alhqeuwn o legwn ierousalhm katoikhqhsh kai taiV polesin thV ioudaiaV oikodomhqhsesqe kai ta erhma authV anatelei

26. Mantenho a palavra de meus servos, cumpro o que predizem meus enviados; digo que Jerusalém deve ser reabitada. Que as cidades de Judá devem ser reedificadas. Delas reerguerei as ruínas.

27. o legwn th abussw erhmwqhsh kai touV potamouV sou xhranw

27. Digo ao abismo: ‘Seca-te, vou estancar tuas torrentes’.

28. o legwn kurw fronein kai panta ta qelhmata mou poihsei o legwn ierousalhm oikodomhqhsh kai ton oikon ton agion mou qemeliwsw

28. Digo de Ciro: ‘É meu pastor, executará em tudo a minha vontade’. Falando de Jerusalém: ‘Que seja reedificada!’. E do templo: ‘Que seja reconstruído!’.”



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.