Salmos, 42

1. Fazei-me justiça, ó Deus, e defendei minha causa contra uma nação ímpia. Livrai-me do homem doloso e perverso,

1. Zborovoði. Pouèna pjesma. Sinova Korahovih.

2. pois vós, ó meu Deus, sois a minha fortaleza; por que me repelis? Por que devo andar triste sob a opressão do inimigo?

2. Kao što košuta žudi za izvor-vodom, tako duša moja èezne, Bože, za tobom.

3. Lançai sobre mim a vossa luz e fidelidade; que elas me guiem, e me conduzam ao vosso monte santo, aos vossos tabernáculos.

3. Žedna mi je duša Boga, Boga živoga: o, kada æu doæi i lice Božje gledati?

4. E me aproximarei do altar de Deus, do Deus de minha alegria e exultação. E vos louvarei com a cítara, ó Senhor, meu Deus!

4. Suze su kruh moj danju i noæu, dok me svednevice pitaju: "Gdje ti je Bog tvoj?"

5. Por que te deprimes, ó minha alma, e te inquietas dentro de mim? Espera em Deus, porque ainda hei de louvá-lo: ele é minha salvação e meu Deus.

5. Duša moja gine kada se spomenem kako koraèah u mnoštvu predvodeæ' ih k Domu Božjem uz radosno klicanje i hvalopojke u povorci sveèanoj.

6.

6. Što si mi, dušo, klonula i što jecaš u meni? U Boga se uzdaj, jer opet æu ga slaviti, spasenje svoje, Boga svog!

7.

7. Tuguje duša u meni, stoga se tebe spominjem iz zemlje Jordana i Hermona, s brda Misara.

8.

8. Bezdan doziva bezdan bukom slapova tvojih: sve vode tvoje i vali preko mene prijeðoše.

9.

9. Nek' mi danju Jahve naklonost udijeli, a noæu pjesmom æu hvalit' Boga života svog.

10.

10. Reæi æu Bogu: "Hridino moja, zašto me zaboravljaš? Zašto obilazim žalostan, pritisnut dušmanima?"

11.

11. Kosti mi se lome od poruge neprijatelja dok me svednevice pitaju: "Gdje ti je Bog tvoj?"

12.

12. Što si mi, dušo, klonula i što jecaš u meni? U Boga se uzdaj, jer opet æu ga slaviti, spasenje svoje, Boga svog!