Salmos, 48
1. eiV to teloV toiV uioiV kore yalmoV
1. Ao mestre de canto. Salmo dos filhos de Coré.*
2. akousate tauta panta ta eqnh enwtisasqe panteV oi katoikounteV thn oikoumenhn
2. Escutai, povos todos; atendei, todos vós que habitais a terra,
3. oi te ghgeneiV kai oi uioi twn anqrwpwn epi to auto plousioV kai penhV
3. humildes e poderosos, tanto ricos como pobres.
4. to stoma mou lalhsei sofian kai h meleth thV kardiaV mou sunesin
4. Dirão os meus lábios palavras de sabedoria, e o meu coração meditará pensamentos profundos.
5. klinw eiV parabolhn to ouV mou anoixw en yalthriw to problhma mou
5. Ouvirei, atento, as sentenças inspiradas por Deus; depois, ao som da lira, explicarei meu oráculo.*
6. ina ti foboumai en hmera ponhra h anomia thV pternhV mou kuklwsei me
6. Por que ter medo nos dias de infortúnio, quando me cerca a malícia dos meus inimigos?
7. oi pepoiqoteV epi th dunamei autwn kai epi tw plhqei tou ploutou autwn kaucwmenoi
7. Eles confiam em seus bens, e se vangloriam das grandes riquezas.
8. adelfoV ou lutroutai lutrwsetai anqrwpoV ou dwsei tw qew exilasma autou
8. Mas nenhum homem a si mesmo pode salvar-se, nem pagar a Deus o seu resgate.
9. kai thn timhn thV lutrwsewV thV yuchV autou
9. Caríssimo é o preço da sua alma, jamais conseguirá
10. kai ekopasen eiV ton aiwna kai zhsetai eiV teloV oti ouk oyetai katafqoran otan idh sofouV apoqnhskontaV
10. prolongar indefinidamente a vida e escapar da morte,
11. epi to auto afrwn kai anouV apolountai kai kataleiyousin allotrioiV ton plouton autwn
11. porque ele verá morrer o sábio, assim como o néscio e o insensato, deixando a outrem os seus bens.
12. kai oi tafoi autwn oikiai autwn eiV ton aiwna skhnwmata autwn eiV genean kai genean epekalesanto ta onomata autwn epi twn gaiwn autwn
12. O túmulo será sua eterna morada, sua perpétua habitação, ainda que tenha dado a regiões inteiras o seu nome,
13. kai anqrwpoV en timh wn ou sunhken parasuneblhqh toiV kthnesin toiV anohtoiV kai wmoiwqh autoiV
13. pois não permanecerá o homem que vive na opulência: ele é semelhante ao gado que se abate.
14. auth h odoV autwn skandalon autoiV kai meta tauta en tw stomati autwn eudokhsousin diayalma
14. Este é o destino dos que estultamente em si confiam, tal é o fim dos que só vivem em delícias.*
15. wV probata en adh eqento qanatoV poimainei autouV kai katakurieusousin autwn oi euqeiV to prwi kai h bohqeia autwn palaiwqhsetai en tw adh ek thV doxhV autwn
15. Como um rebanho serão postos no lugar dos mortos; a morte é seu pastor e os justos dominarão sobre eles. Depressa desaparecerão suas figuras, a região dos mortos será sua morada.
16. plhn o qeoV lutrwsetai thn yuchn mou ek ceiroV adou otan lambanh me diayalma
16. Deus, porém, livrará minha alma da habitação dos mortos, tomando-me consigo.
17. mh fobou otan plouthsh anqrwpoV kai otan plhqunqh h doxa tou oikou autou
17. Não temas quando alguém se torna rico, quando aumenta o luxo de sua casa.
18. oti ouk en tw apoqnhskein auton lhmyetai ta panta oude sugkatabhsetai autw h doxa autou
18. Em morrendo, nada levará consigo, nem sua fortuna descerá com ele aos infernos.
19. oti h yuch autou en th zwh autou euloghqhsetai exomologhsetai soi otan agaqunhV autw
19. Ainda que em vida a si se felicitasse: “Hão de te aplaudir pelos bens que granjeaste”.
20. eiseleusetai ewV geneaV paterwn autou ewV aiwnoV ouk oyetai fwV
20. Ele irá para a companhia de seus pais, que nunca mais verão a luz.
21. anqrwpoV en timh wn ou sunhken parasuneblhqh toiV kthnesin toiV anohtoiV kai wmoiwqh autoiV
21. O homem que vive na opulência e não reflete é semelhante ao gado que se abate.