Liber Psalmorum, 73
1. intellectus Asaph ut quid Deus reppulisti in finem iratus est furor tuus super oves pascuæ tuæ
1. PSALMUS. Asaph. Quam bonus rectis est Deus, Deus his, qui mundo sunt corde!
2. memor esto congregationis tuæ quam possedisti ab initio redemisti virgam hereditatis tuæ mons Sion in quo habitasti in eo
2. Mei autem paene moti sunt pedes, paene effusi sunt gressus mei,
3. leva manus tuas in superbias eorum in finem quanta malignatus est inimicus in sancto
3. quia zelavi super gloriantes, pacem peccatorum videns.
4. et gloriati sunt qui oderunt te in medio sollemnitatis tuæ posuerunt signa sua signa
4. Quia non sunt eis impedimenta, sanus et pinguis est venter eorum.
5. et non cognoverunt sicut in exitu super summum quasi in silva lignorum securibus
5. In labore mortalium non sunt et cum hominibus non flagellantur.
6. exciderunt januas ejus in id ipsum in securi et ascia dejecerunt eam
6. Ideo quasi torques est eis superbia, et tamquam indumentum operuit eos violentia.
7. incenderunt igni sanctuarium tuum in terra polluerunt tabernaculum nominis tui
7. Prodit quasi ex adipe iniquitas eorum, erumpunt cogitationes cordis.
8. dixerunt in corde suo cognatio eorum simul quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra
8. Subsannaverunt et locuti sunt nequitiam, iniquitatem ab excelso locuti sunt.
9. signa nostra non vidimus jam non est propheta et nos non cognoscet amplius
9. Posuerunt in caelo os suum, et lingua eorum transivit in terra.
10. usquequo Deus inproperabit inimicus inritat adversarius nomen tuum in finem
10. Ideo in alto sedent, et aquae plenae non pervenient ad eos.
11. ut quid avertis manum tuam et dexteram tuam de medio sinu tuo in finem
11. Et dixerunt: “Quomodo scit Deus, et si est scientia in Excelso?”.
12. Deus autem rex noster ante sæculum operatus est salutes in medio terræ
12. Ecce ipsi peccatores et abundantes in saeculo multiplicaverunt divitias.
13. tu confirmasti in virtute tua mare contribulasti capita draconum in aquis
13. Et dixi: “Ergo sine causa mundavi cor meum et lavi in innocentia manus meas;
14. tu confregisti capita draconis dedisti eum escam populis Æthiopum
14. et fui flagellatus tota die, et castigatio mea in matutinis”.
15. tu disrupisti fontem et torrentes tu siccasti fluvios Ætham
15. Si dixissem: “Loquar ut illi”, ecce generationem filiorum tuorum prodidissem.
16. tuus est dies et tua est nox tu fabricatus es auroram et solem
16. Et cogitabam, ut cognoscerem hoc; labor erat in oculis meis,
17. tu fecisti omnes terminos terræ æstatem et ver tu plasmasti ea
17. donec intravi in sanctuarium Dei et intellexi novissima eorum.
18. memor esto hujus inimicus inproperavit Dominum et populus insipiens incitavit nomen tuum
18. Verumtamen in lubrico posuisti eos, deiecisti eos in ruinas.
19. ne tradas bestiis animam confitentem tibi animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem
19. Quomodo facti sunt in desolationem! Subito defecerunt, perierunt prae horrore.
20. respice in testamentum tuum quia repleti sunt qui obscurati sunt terræ domibus iniquitatum
20. Velut somnium evigilantis, Domine, surgens imaginem ipsorum contemnes.
21. ne avertatur humilis factus confusus pauper et inops laudabunt nomen tuum
21. Quia exacerbatum est cor meum, et renes mei compuncti sunt;
22. exsurge Deus judica causam tuam memor esto inproperiorum tuorum eorum qui ab insipiente sunt tota die
22. et ego insipiens factus sum et nescivi: ut iumentum factus sum apud te.
23. ne obliviscaris voces inimicorum tuorum superbia eorum qui te oderunt ascendit semper
23. Ego autem semper tecum; tenuisti manum dexteram meam.
24.
24. In consilio tuo deduces me et postea cum gloria suscipies me.
25.
25. Quis enim mihi est in caelo? Et tecum nihil volui super terram.
26.
26. Defecit caro mea et cor meum; Deus cordis mei, et pars mea Deus in aeternum.
27.
27. Quia ecce, qui elongant se a te, peribunt; perdidisti omnes, qui fornicantur abs te.
28.
28. Mihi autem adhaerere Deo bonum est, ponere in Domino Deo spem meam, ut annuntiem omnes operationes tuas in portis filiae Sion.
