Mosaico decorativo

1. kai sunagousin allofuloi taV parembolaV autwn eiV polemon kai sunagontai eiV sokcwq thV ioudaiaV kai paremballousin ana meson sokcwq kai ana meson azhka en efermem

1. Mobilizaram os filisteus as suas tropas para a guerra e concentraram-se em Soco, de Judá. Acamparam entre Soco e Azeca, em Afes-Domin.

2. kai saoul kai oi andreV israhl sunagontai kai paremballousin en th koiladi autoi paratassontai eiV polemon ex enantiaV allofulwn

2. Saul e os israelitas mobilizaram-se de seu lado e acamparam no vale do Terebinto, pondo-se em linha de combate contra os filisteus.

3. kai allofuloi istantai epi tou orouV entauqa kai israhl istatai epi tou orouV entauqa kai o aulwn ana meson autwn

3. Estes estavam num lado da montanha e Israel na colina defronte; o vale os separava.

4. kai exhlqen anhr dunatoV ek thV parataxewV twn allofulwn goliaq onoma autw ek geq uyoV autou tessarwn phcewn kai spiqamhV

4. Saiu do acampamento dos filisteus um campeão chamado Golias, de Gat, cujo talhe era de seis côvados e um palmo.

5. kai perikefalaia epi thV kefalhV autou kai qwraka alusidwton autoV endedukwV kai o staqmoV tou qwrakoV autou pente ciliadeV siklwn calkou kai sidhrou

5. Trazia na cabeça um capacete de bronze e no corpo uma couraça de escamas, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.*

6. kai knhmideV calkai epanw twn skelwn autou kai aspiV calkh ana meson twn wmwn autou

6. Tinha perneiras de bronze e um dardo de bronze entre os ombros.

7. kai o kontoV tou doratoV autou wsei mesaklon ufainontwn kai h logch autou exakosiwn siklwn sidhrou kai o airwn ta opla autou proeporeueto autou

7. O cabo de sua lança era como o cilindro de um tear e sua ponta de ferro pesava seiscentos siclos. Um escudeiro o precedia.

8. kai esth kai anebohsen eiV thn parataxin israhl kai eipen autoiV ti ekporeuesqe parataxasqai polemw ex enantiaV hmwn ouk egw eimi allofuloV kai umeiV ebraioi tou saoul eklexasqe eautoiV andra kai katabhtw proV me

8. Apresentou-se ele diante das tropas israelitas e gritou-lhes: “Por que viestes dispostos a uma batalha? Não sou eu filisteu e vós os escravos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça contra mim.

9. kai ean dunhqh proV eme polemhsai kai ean pataxh me kai esomeqa umin eiV doulouV ean de egw dunhqw kai pataxw auton esesqe hmin eiV doulouV kai douleusete hmin

9. Se ele me vencer, batendo-se comigo e me matar, seremos vossos escravos; mas, se eu o vencer e o matar, então sois vós que sereis nossos escravos e nos servireis!”.

10. kai eipen o allofuloV idou egw wneidisa thn parataxin israhl shmeron en th hmera tauth dote moi andra kai monomachsomen amfoteroi

10. E ajuntou: “Lanço hoje este desafio ao exército de Israel: dai-me um homem para lutarmos juntos!”.

11. kai hkousen saoul kai paV israhl ta rhmata tou allofulou tauta kai exesthsan kai efobhqhsan sfodra

11. Saul e todo o Israel ouviram essas palavras do filisteu e ficaram consternados, cheios de medo.

12.

12. Ora, Davi era um dos oito filhos de um efrateu de Belém de Judá, chamado Jessé, já idoso no tempo de Saul.

13.

13. Seus três filhos mais velhos tinham seguido Saul na guerra. Chamavam-se: o primogê­nito Eliab, Abinadab o segundo e o terceiro Hosama.

14.

14. Davi era o mais novo. Os três mais velhos estavam com Saul

15.

15. e Davi ora ia ao acampamento de Saul, ora voltava para apascentar o rebanho de seu pai, em Belém.

16.

16. O filisteu aproximava-se pela manhã e pela tarde e isso por quarenta dias seguidos.

17.

17. Um dia, disse Jessé ao seu filho Davi: “Toma para teus irmãos um efá de grão torrado e estes dez pães e apressa-te a levá-los aos teus irmãos no acampamento.

18.

18. Entrega estes dez queijos ao chefe dos mil. Informa-te se teus irmãos vão bem e traze algo de sua parte como prova”.*

19.

19. Eles estavam com Saul e todos os homens de Israel no vale do Terebinto, em guerra com os filisteus.

20.

20. No dia seguinte pela manhã, Davi, confiando o rebanho a um pastor, tomou sua bagagem e partiu, como lhe ordenara Jessé. Chegou ao acampamento no momento em que saía o exército para a batalha, levantando o grito de guerra.

21.

21. Israel e os filisteus puseram-se em linha de combate, tropa contra tropa.

22.

22. Davi entregou sua carga ao guarda das bagagens e cor­reu às fileiras para informar-se de seus irmãos.

23.

23. Enquanto lhes falava, eis que o campeão filisteu, Golias, de Gat, avançou para fora das fileiras do seu exército, proferindo o mesmo desafio como nos dias precedentes, de modo que Davi podia ouvi-lo.

24.

24. Todo o Israel recuava à vista do homem, tremendo de medo.

25.

25. “Vedes – diziam eles –, esse homem que avança? Ele vem insultar Israel. Aquele que o matar, o rei o cumulará de favores, lhe dará sua filha e isentará de impostos em Israel a casa de seu pai.”

26.

26. Davi perguntou aos que estavam perto dele: “Que será feito àquele que ferir esse filisteu e tirar o opróbrio que pesa sobre Israel? E quem é esse filisteu incircunciso para insultar desse modo o exército do Deus vivo?”.

27.

27. E deram-lhe a mesma resposta: “Isto será feito a quem o ferir”.

28.

28. Eliab, seu irmão mais velho, ouvindo-o falar assim, encolerizou-se: “Por que vieste aqui? Com quem deixaste tuas ovelhas no deserto? Conheço a tua pretensão e a tua má índole. Foi para ver a batalha que vieste!”.

29.

29. “Que fiz eu de mal?” – disse Davi –. “Nada mais fiz que uma simples pergunta!”

30.

30. E afastou-se de seu irmão, indo perguntar a outros, dos quais obteve sempre as mesmas respostas.

31.

31. As palavras de Davi foram ouvidas e comunicadas a Saul, que o mandou vir à sua presença.

32. kai eipen dauid proV saoul mh dh sumpesetw h kardia tou kuriou mou ep' auton o douloV sou poreusetai kai polemhsei meta tou allofulou toutou

32. Davi disse-lhe: “Ninguém desanime por causa desse filisteu! Teu servo irá combatê-lo”.

33. kai eipen saoul proV dauid ou mh dunhsh poreuqhnai proV ton allofulon tou polemein met' autou oti paidarion ei su kai autoV anhr polemisthV ek neothtoV autou

33. “Combatê-lo, tu?!” – exclamou o rei –. “Não é possível. Não passas de um menino e ele é um homem de guerra desde a sua mocidade.”

34. kai eipen dauid proV saoul poimainwn hn o douloV sou tw patri autou en tw poimniw kai otan hrceto o lewn kai h arkoV kai elambanen probaton ek thV agelhV

34. Davi respondeu a Saul: “Quando o teu servo apascentava as ovelhas do seu pai e vinha um leão ou um urso roubar uma ovelha do rebanho,

35. kai exeporeuomhn opisw autou kai epataxa auton kai exespasa ek tou stomatoV autou kai ei epanistato ep' eme kai ekrathsa tou faruggoV autou kai epataxa kai eqanatwsa auton

35. eu o perseguia e o matava, tirando-lhe a ovelha da boca. E se ele se levantava contra mim, agarrava-o pela goela e estrangulava-o.

36. kai thn arkon etupten o douloV sou kai ton leonta kai estai o allofuloV o aperitmhtoV wV en toutwn ouci poreusomai kai pataxw auton kai afelw shmeron oneidoV ex israhl dioti tiV o aperitmhtoV outoV oV wneidisen parataxin qeou zwntoV

36. Assim como o teu servo matou o leão e o urso, assim fará ele a esse filisteu incircunciso, que insultou os exércitos do Deus vivo”.

37. kurioV oV exeilato me ek ceiroV tou leontoV kai ek ceiroV thV arkou autoV exeleitai me ek ceiroV tou allofulou tou aperitmhtou toutou kai eipen saoul proV dauid poreuou kai estai kurioV meta sou

37. “O Senhor – acrescentou –, que me salvou das garras do leão e do urso, me salvará também das mãos desse filisteu.” “Vai – disse Saul a Davi –, e que o Senhor esteja contigo!”

38. kai enedusen saoul ton dauid manduan kai perikefalaian calkhn peri thn kefalhn autou

38. O rei vestiu Davi com sua armadura, pôs-lhe na cabeça um capacete de bronze e armou-o de uma couraça.

39. kai ezwsen ton dauid thn romfaian autou epanw tou manduou autou kai ekopiasen peripathsaV apax kai diV kai eipen dauid proV saoul ou mh dunwmai poreuqhnai en toutoiV oti ou pepeiramai kai afairousin auta ap' autou

39. Davi cingiu a espada de Saul por cima de sua armadura e tentou andar com aquela equipagem inusitada. Mas disse a Saul: “Não posso andar com isso, pois não estou habituado!”.

40. kai elaben thn bakthrian autou en th ceiri autou kai exelexato eautw pente liqouV leiouV ek tou ceimarrou kai eqeto autouV en tw kadiw tw poimenikw tw onti autw eiV sulloghn kai sfendonhn autou en th ceiri autou kai proshlqen proV ton andra ton allofulon

40. E, tirando a armadura, tomou seu cajado e escolheu no regato cinco pedras lisas, pondo-as no alforje de pastor que lhe servia de bolsa. Em seguida, com a sua funda na mão, avançou contra o filisteu.

41.

41. De seu lado, o filisteu, precedido de seu escudeiro, aproximou-se de Davi,

42. kai eiden goliad ton dauid kai htimasen auton oti autoV hn paidarion kai autoV purrakhV meta kallouV ofqalmwn

42. mediu-o com os olhos e, vendo que era jovem, louro e de delicado aspecto, desprezou-o.

43. kai eipen o allofuloV proV dauid wsei kuwn egw eimi oti su erch ep' eme en rabdw kai liqoiV kai eipen dauid ouci all' h ceirw kunoV kai kathrasato o allofuloV ton dauid en toiV qeoiV autou

43. Disse-lhe: “Sou eu algum cão, para vires a mim com um cajado?”. E amaldiçoou-o em nome de seus deuses.*

44. kai eipen o allofuloV proV dauid deuro proV me kai dwsw taV sarkaV sou toiV peteinoiV tou ouranou kai toiV kthnesin thV ghV

44. “Vem – continuou ele – e eu darei a tua carne às aves do céu e aos animais da terra!”

45. kai eipen dauid proV ton allofulon su erch proV me en romfaia kai en dorati kai en aspidi kagw poreuomai proV se en onomati kuriou sabawq qeou parataxewV israhl hn wneidisaV shmeron

45. Davi respondeu: “Tu vens contra mim com espada, lança e escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das fileiras de Israel, que tu insultaste.

46. kai apokleisei se kurioV shmeron eiV thn ceira mou kai apoktenw se kai afelw thn kefalhn sou apo sou kai dwsw ta kwla sou kai ta kwla parembolhV allofulwn en tauth th hmera toiV peteinoiV tou ouranou kai toiV qhrioiV thV ghV kai gnwsetai pasa h gh oti estin qeoV en israhl

46. Hoje mesmo, o Senhor te entregará nas minhas mãos. Eu vou te matar, vou cortar tua cabeça. E darei os cadáveres do exér­cito dos filisteus às aves do céu e aos animais da terra. Toda a terra saberá que há um Deus em Israel;

47. kai gnwsetai pasa h ekklhsia auth oti ouk en romfaia kai dorati swzei kurioV oti tou kuriou o polemoV kai paradwsei kurioV umaV eiV ceiraV hmwn

47. e toda essa multidão saberá que não é com a espada nem com a lança que o Senhor triunfa, pois a batalha é do Senhor e ele vos entregou em nossas mãos!”.

48. kai anesth o allofuloV kai eporeuqh eiV sunanthsin dauid

48. Levantou-se o filisteu e marchou contra Davi. Este também correu para a linha inimiga ao encontro do filisteu.

49. kai exeteinen dauid thn ceira autou eiV to kadion kai elaben ekeiqen liqon ena kai esfendonhsen kai epataxen ton allofulon epi to metwpon autou kai diedu o liqoV dia thV perikefalaiaV eiV to metwpon autou kai epesen epi proswpon autou epi thn ghn

49. Pôs a mão no alforje, tomou uma pedra e arremessou-a com a funda, ferindo o filisteu na fronte. A pedra penetrou-lhe na fronte e o gigante caiu com o rosto por terra.

50.

50. Assim Davi venceu o filisteu, ferindo-o de morte com uma funda e uma pedra. E como não tinha espada na mão,

51. kai edramen dauid kai epesth ep' auton kai elaben thn romfaian autou kai eqanatwsen auton kai afeilen thn kefalhn autou kai eidon oi allofuloi oti teqnhken o dunatoV autwn kai efugon

51. correu ao filisteu, subiu-lhe em cima, arrancou-lhe a espada da bainha e acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça. Vendo morto o seu campeão, os filisteus fugiram.

52. kai anistantai andreV israhl kai iouda kai hlalaxan kai katediwxan opisw autwn ewV eisodou geq kai ewV thV pulhV askalwnoV kai epesan traumatiai twn allofulwn en th odw twn pulwn kai ewV geq kai ewV akkarwn

52. Os homens de Israel e de Judá levantaram-se então, soltando gritos de guerra e perseguiram os inimigos até a entrada de Gat e até as portas de Acaron. Os cadáveres dos filisteus juncavam o caminho desde Saraim até Gat e até Acaron.

53. kai anestreyan andreV israhl ekklinonteV opisw twn allofulwn kai katepatoun taV parembolaV autwn

53. Voltando da perseguição, os israelitas saquearam o acampamento dos inimigos.

54. kai elaben dauid thn kefalhn tou allofulou kai hnegken authn eiV ierousalhm kai ta skeuh autou eqhken en tw skhnwmati autou

54. Davi tomou a cabeça do filisteu e mandou levá-la para Jerusalém. Conservou, porém, em sua própria tenda a armadura de Golias.*

55.

55. Quando Saul viu Davi partir ao encontro do filisteu, disse a Abner, seu general: “De quem é filho esse jovem, Abner?”. – “Por tua vida, ó rei – respondeu Abner –, “não o sei.”*

56.

56. Disse-lhe o rei: “In­forma-te, pois, de quem é filho esse jovem”.

57.

57. E quando voltou Davi, depois de ter matado o filisteu, levou-o Abner à presença de Saul, tendo ainda na mão a cabeça de Golias.

58.

58. Saul perguntou-lhe: “Quem é o teu pai, ó jovem?”. “Eu sou filho de Jessé de Belém, teu servo” – respondeu Davi.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.