Mosaico decorativo

1. anableyaV de iakwb eiden kai idou hsau o adelfoV autou ercomenoV kai tetrakosioi andreV met' autou kai epidieilen iakwb ta paidia epi leian kai rachl kai taV duo paidiskaV

1. Jacó, levantando os olhos, viu Esaú que avançava com quatrocentos homens. Repartiu então os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.

2. kai epoihsen taV duo paidiskaV kai touV uiouV autwn en prwtoiV kai leian kai ta paidia authV opisw kai rachl kai iwshf escatouV

2. Colocou as servas com seus filhos na frente, depois Lia com os seus e, por último, Raquel com José.

3. autoV de prohlqen emprosqen autwn kai prosekunhsen epi thn ghn eptakiV ewV tou eggisai tou adelfou autou

3. E ele, passando adiante, prostrou-se até a terra sete vezes antes de se aproximar do seu irmão.

4. kai prosedramen hsau eiV sunanthsin autw kai perilabwn auton efilhsen kai prosepesen epi ton trachlon autou kai eklausan amfoteroi

4. Esaú correu-lhe ao encontro e beijou-o; ele atirou-se ao seu pescoço e beijou-o; e puseram-se a chorar.

5. kai anableyaV eiden taV gunaikaV kai ta paidia kai eipen ti tauta soi estin o de eipen ta paidia oiV hlehsen o qeoV ton paida sou

5. Levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e as crianças: “Quem são estes que tens contigo?” – perguntou ele. “São – respondeu Jacó – os filhos que aprouve a Deus dar ao teu servo.”

6. kai proshggisan ai paidiskai kai ta tekna autwn kai prosekunhsan

6. Aproximaram-se então as servas com seus filhos e prostraram-se.

7. kai proshggisen leia kai ta tekna authV kai prosekunhsan kai meta tauta proshggisen rachl kai iwshf kai prosekunhsan

7. Lia com seus filhos adiantaram-se por sua vez e prostraram-se, e, enfim, José e Raquel prostraram também.

8. kai eipen ti tauta soi estin pasai ai parembolai autai aiV aphnthka o de eipen ina eurh o paiV sou carin enantion sou kurie

8. Esaú disse: “Que significa todo esse acampamento que encontrei?”. “É – disse Jacó – para ganhar o favor de meu senhor.”

9. eipen de hsau estin moi polla adelfe estw soi ta sa

9. Esaú disse-lhe: “Possuo muitos bens, meu irmão, guarda o que te pertence”.

10. eipen de iakwb ei eurhka carin enantion sou dexai ta dwra dia twn emwn ceirwn eneken toutou eidon to proswpon sou wV an tiV idoi proswpon qeou kai eudokhseiV me

10. “Oh, suplico-te – replicou Jacó – se ganhei teu favor, aceita este presente de minhas mãos; porque te contemplei como se contempla Deus, e me fizeste bom aco­lhimento.*

11. labe taV eulogiaV mou aV hnegka soi oti hlehsen me o qeoV kai estin moi panta kai ebiasato auton kai elaben

11. Aceita o presente que te ofereço; pois Deus cumulou-me de seus favores, e nada me falta.” E tanto insistiu que Esaú aceitou.

12. kai eipen aparanteV poreusomeqa ep' euqeian

12. Esaú disse: “Partamos, ponhamo-nos a caminho; eu te precederei”.

13. eipen de autw o kurioV mou ginwskei oti ta paidia apalwtera kai ta probata kai ai boeV loceuontai ep' eme ean oun katadiwxw autouV hmeran mian apoqanountai panta ta kthnh

13. Jacó disse-lhe: “Tu vês, meu senhor, que os meninos são delicados; e tenho de cuidar das ovelhas e vacas que amamentam; se os fizer caminhar ainda um só dia, morrerá todo o rebanho.

14. proelqetw o kurioV mou emprosqen tou paidoV egw de eniscusw en th odw kata scolhn thV poreusewV thV enantion mou kai kata poda twn paidariwn ewV tou me elqein proV ton kurion mou eiV shir

14. Que o meu se­nhor vá, pois, adiante de seu servo; eu seguirei devagar, ao passo do rebanho que vai adiante de mim, e ao passo dos meninos, até que chegue à casa de meu senhor em Seir”.

15. eipen de hsau kataleiyw meta sou apo tou laou tou met' emou o de eipen ina ti touto ikanon oti euron carin enantion sou kurie

15. “Permita-me ao menos – disse-lhe Esaú – deixar-te uma parte de meus homens.” “Não é necessário – disse Jacó – basta-me ter achado graça aos olhos do meu senhor!”

16. apestreyen de hsau en th hmera ekeinh eiV thn odon autou eiV shir

16. No mesmo dia, Esaú retomou o caminho de Seir.

17. kai iakwb apairei eiV skhnaV kai epoihsen eautw ekei oikiaV kai toiV kthnesin autou epoihsen skhnaV dia touto ekalesen to onoma tou topou ekeinou skhnai

17. Jacó partiu para Sucot, onde, tendo edificado uma casa, cons­truiu também cabanas para o seu rebanho. Daí o nome de Sucot dado a esse lugar.*

18. kai hlqen iakwb eiV salhm polin sikimwn h estin en gh canaan ote hlqen ek thV mesopotamiaV suriaV kai parenebalen kata proswpon thV polewV

18. De volta de Padã-Aram, Jacó chegou sem contratempos à cidade de Siquém, na terra de Canaã. E acampou diante da cidade.

19. kai ekthsato thn merida tou agrou ou esthsen ekei thn skhnhn autou para emmwr patroV sucem ekaton amnwn

19. Comprou por cem moedas de prata aos filhos de Hemor, pai de Siquém, o pedaço de terra onde havia armado sua tenda.

20. kai esthsen ekei qusiasthrion kai epekalesato ton qeon israhl

20. Levantou ali um altar, ao qual chamou El, Deus de Israel.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.