Mosaico decorativo

1. epeita dia dekatessarwn etwn palin anebhn eiV ierosoluma meta barnaba sumparalabwn kai titon

1. Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Bar­nabé, levando também Tito comigo.

2. anebhn de kata apokaluyin kai aneqemhn autoiV to euaggelion o khrussw en toiV eqnesin kat idian de toiV dokousin mhpwV eiV kenon trecw h edramon

2. E subi em consequência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.*

3. all oude titoV o sun emoi ellhn wn hnagkasqh peritmhqhnai

3. Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.

4. dia de touV pareisaktouV yeudadelfouV oitineV pareishlqon kataskophsai thn eleuqerian hmwn hn ecomen en cristw ihsou ina hmaV katadoulwswntai

4. Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos – que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar –,

5. oiV oude proV wran eixamen th upotagh ina h alhqeia tou euaggeliou diameinh proV umaV

5. fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.*

6. apo de twn dokountwn einai ti opoioi pote hsan ouden moi diaferei proswpon qeoV anqrwpou ou lambanei emoi gar oi dokounteV ouden prosaneqento

6. Quanto aos que eram de autoridade – o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas –, estas autoridades, digo, nada me impuseram.

7. alla tounantion idonteV oti pepisteumai to euaggelion thV akrobustiaV kaqwV petroV thV peritomhV

7. Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro

8. o gar energhsaV petrw eiV apostolhn thV peritomhV enhrghsen kai emoi eiV ta eqnh

8. (porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos fez também de mim o dos pagãos).

9. kai gnonteV thn carin thn doqeisan moi iakwboV kai khfaV kai iwannhV oi dokounteV stuloi einai dexiaV edwkan emoi kai barnaba koinwniaV ina hmeiV eiV ta eqnh autoi de eiV thn peritomhn

9. Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:

10. monon twn ptwcwn ina mnhmoneuwmen o kai espoudasa auto touto poihsai

10. iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.

11. ote de hlqen petroV eiV antioceian kata proswpon autw antesthn oti kategnwsmenoV hn

11. Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.

12. pro tou gar elqein tinaV apo iakwbou meta twn eqnwn sunhsqien ote de hlqon upestellen kai afwrizen eauton foboumenoV touV ek peritomhV

12. Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.

13. kai sunupekriqhsan autw kai oi loipoi ioudaioi wste kai barnabaV sunaphcqh autwn th upokrisei

13. Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.

14. all ote eidon oti ouk orqopodousin proV thn alhqeian tou euaggeliou eipon tw petrw emprosqen pantwn ei su ioudaioV uparcwn eqnikwV zhV kai ouk ioudaikwV ti ta eqnh anagkazeiV ioudaizein

14. Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: “Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?”.*

15. hmeiV fusei ioudaioi kai ouk ex eqnwn amartwloi

15. Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,

16. eidoteV oti ou dikaioutai anqrwpoV ex ergwn nomou ean mh dia pistewV ihsou cristou kai hmeiV eiV criston ihsoun episteusamen ina dikaiwqwmen ek pistewV cristou kai ouk ex ergwn nomou dioti ou dikaiwqhsetai ex ergwn nomou pasa sarx

16. sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da Lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da Lei. Pois, pela prática da Lei, nenhum homem será justificado.

17. ei de zhtounteV dikaiwqhnai en cristw eureqhmen kai autoi amartwloi ara cristoV amartiaV diakonoV mh genoito

17. Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!

18. ei gar a katelusa tauta palin oikodomw parabathn emauton sunisthmi

18. Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.*

19. egw gar dia nomou nomw apeqanon ina qew zhsw

19. Na realidade, pela fé eu morri para a Lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.

20. cristw sunestaurwmai zw de ouketi egw zh de en emoi cristoV o de nun zw en sarki en pistei zw th tou uiou tou qeou tou agaphsantoV me kai paradontoV eauton uper emou

20. Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.

21. ouk aqetw thn carin tou qeou ei gar dia nomou dikaiosunh ara cristoV dwrean apeqanen

21. Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela Lei, Cristo morreu em vão.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.