Mosaico decorativo

1. prosece ourane kai lalhsw kai akouetw gh rhmata ek stomatoV mou

1. “Estai atentos, ó céus, eu vou falar. E a terra ouça as palavras de minha boca.

2. prosdokasqw wV uetoV to apofqegma mou kai katabhtw wV drosoV ta rhmata mou wsei ombroV ep' agrwstin kai wsei nifetoV epi corton

2. Derrame-se como chuva a minha doutrina, espalhe-se como orvalho a minha palavra, como aguaceiro sobre os campos verdejantes, como chuvarada sobre a relva.

3. oti onoma kuriou ekalesa dote megalwsunhn tw qew hmwn

3. Porque vou proclamar o nome do Senhor, dar glória ao nosso Deus!

4. qeoV alhqina ta erga autou kai pasai ai odoi autou kriseiV qeoV pistoV kai ouk estin adikia dikaioV kai osioV kurioV

4. Ele é o Rochedo, perfeita é a sua obra, justos, todos os seus caminhos; é Deus de lealdade, não de iniquidade, ele é justo, ele é reto.*

5. hmartosan ouk autw tekna mwmhta genea skolia kai diestrammenh

5. Pecaram contra ele; já não são seus filhos, mas raça degenerada, geração perversa, depravada.

6. tauta kuriw antapodidote outw laoV mwroV kai ouci sofoV ouk autoV outoV sou pathr ekthsato se kai epoihsen se kai ektisen se

6. É assim que agradeceis ao Senhor, povo frívolo e insensato? Não é ele teu Pai, teu Criador, que te fez e te estabeleceu?

7. mnhsqhte hmeraV aiwnoV sunete eth geneaV genewn eperwthson ton patera sou kai anaggelei soi touV presbuterouV sou kai erousin soi

7. Lembra-te dos dias antigos, considera os anos das gerações passadas. Interroga teu pai e ele te contará; teus anciãos e eles te dirão.

8. ote diemerizen o uyistoV eqnh wV diespeiren uiouV adam esthsen oria eqnwn kata ariqmon aggelwn qeou

8. Quando o Altíssimo dividia os povos e dispersava os filhos dos homens, fixou limites aos povos, segundo o número dos filhos de Deus.

9. kai egenhqh meriV kuriou laoV autou iakwb scoinisma klhronomiaV autou israhl

9. Entretanto, a parte do Senhor era o seu povo, Jacó, a porção de sua herança.

10. autarkhsen auton en gh erhmw en diyei kaumatoV en anudrw ekuklwsen auton kai epaideusen auton kai diefulaxen auton wV koran ofqalmou

10. Em terra deserta o encontrou, entre bramidos de regiões desoladas, e o cercou de cuidados e o acalentou, e o guardou como a menina dos olhos!

11. wV aetoV skepasai nossian autou kai epi toiV neossoiV autou epepoqhsen dieiV taV pterugaV autou edexato autouV kai anelaben autouV epi twn metafrenwn autou

11. Tal qual águia vigilante sobre o ninho, voando sobre os filhotes, ele estendeu as asas e o tomou e o transportou sobre sua plumagem.

12. kurioV monoV hgen autouV kai ouk hn met' autwn qeoV allotrioV

12. Só o Senhor foi o seu guia; nenhum outro deus estava com ele.

13. anebibasen autouV epi thn iscun thV ghV eywmisen autouV genhmata agrwn eqhlasan meli ek petraV kai elaion ek stereaV petraV

13. Fê-lo galgar às alturas da terra, alimentou-o com os frutos do campo, deu-lhe a beber mel da rocha, óleo de pedra duríssima.

14. bouturon bown kai gala probatwn meta steatoV arnwn kai kriwn uiwn taurwn kai tragwn meta steatoV nefrwn purou kai aima stafulhV epion oinon

14. A manteiga das vacas, o leite das ovelhas, a carne gorda dos cordeiros, dos carneiros de Basã e dos cabritos, com a fina flor do trigo. E bebeste como vinho puro o sangue das uvas.

15. kai efagen iakwb kai eneplhsqh kai apelaktisen o hgaphmenoV elipanqh epacunqh eplatunqh kai egkatelipen qeon ton poihsanta auton kai apesth apo qeou swthroV autou

15. Todavia, Jesurun engordou e recalcitrou. Estás gordo, robusto, vigoroso! E abandonou Deus que o criou, e desprezou o Rochedo de sua salvação.*

16. parwxunan me ep' allotrioiV en bdelugmasin autwn exepikranan me

16. Provocaram-lhe o ciúme com deuses estranhos, irritaram-no com abominações.

17. equsan daimonioiV kai ou qew qeoiV oiV ouk hdeisan kainoi prosfatoi hkasin ouV ouk hdeisan oi patereV autwn

17. Sacrificaram a gênios que não são Deus, a divindades desconhecidas, novas, recém-chegadas, que vossos pais não veneraram.

18. qeon ton gennhsanta se egkatelipeV kai epelaqou qeou tou trefontoV se

18. Abandonaste o Rochedo que te gerou e esqueceste Deus que te formou!

19. kai eiden kurioV kai ezhlwsen kai parwxunqh di' orghn uiwn autou kai qugaterwn

19. Ao ver tais coisas, o Senhor indignou-se com seus filhos e suas filhas,

20. kai eipen apostreyw to proswpon mou ap' autwn kai deixw ti estai autoiV ep' escatwn oti genea exestrammenh estin uioi oiV ouk estin pistiV en autoiV

20. e disse: ‘Vou ocultar-lhes o meu rosto e ver o que lhes sucederá... Pois são uma geração perversa, filhos sem lealdade.

21. autoi parezhlwsan me ep' ou qew parwrgisan me en toiV eidwloiV autwn kagw parazhlwsw autouV ep' ouk eqnei ep' eqnei asunetw parorgiw autouV

21. Excitaram o meu ciúme com coisas que não são deus, magoaram-me com suas idolatrias; também eu excitarei o seu ciúme com gente que não constitui um povo e os magoarei com uma nação insensata.*

22. oti pur ekkekautai ek tou qumou mou kauqhsetai ewV adou katw katafagetai ghn kai ta genhmata authV flexei qemelia orewn

22. Sim, acendeu-se o fogo da minha cólera, que arde até o mais profundo da habitação dos mortos; devora a terra e os seus produtos, e consome os fundamentos das montanhas.

23. sunaxw eiV autouV kaka kai ta belh mou suntelesw eiV autouV

23. Acumularei desgraças sobre eles, contra eles esgotarei minhas flechas.

24. thkomenoi limw kai brwsei ornewn kai opisqotonoV aniatoV odontaV qhriwn apostelw eiV autouV meta qumou surontwn epi ghV

24. Serão extenuados pela fome, devorados pela febre e pela peste mortal. Incitarei contra eles o dente das feras e o veneno dos animais que rastejam pelo chão.

25. exwqen ateknwsei autouV macaira kai ek twn tamieiwn foboV neaniskoV sun parqenw qhlazwn meta kaqesthkotoV presbutou

25. Fora, a espada a semear a orfandade; dentro, um pavor de estarrecer tanto o adolescente como a jovem, tanto o menino de peito como o ancião.

26. eipa diasperw autouV pausw dh ex anqrwpwn to mnhmosunon autwn

26. Eu teria prometido reduzi-los a pó, apagar sua lembrança do meio dos homens,

27. ei mh di' orghn ecqrwn ina mh makrocroniswsin kai ina mh sunepiqwntai oi upenantioi mh eipwsin h ceir hmwn h uyhlh kai ouci kurioV epoihsen tauta panta

27. caso não temesse (favorecer) os insultos do inimigo, e que seus adversários, iludindo-se, viessem a exclamar: ‘Poderosa é nossa mão; não foi o Senhor quem fez tudo isso!’.

28. oti eqnoV apolwlekoV boulhn estin kai ouk estin en autoiV episthmh

28. Porque é uma nação insensata, desprovida de inteligência.

29. ouk efronhsan sunienai tauta katadexasqwsan eiV ton epionta cronon

29. Se fossem sábios, compreenderiam, e discerniriam aquilo que os espera.

30. pwV diwxetai eiV ciliouV kai duo metakinhsousin muriadaV ei mh o qeoV apedoto autouV kai kurioV paredwken autouV

30. Como poderia um só homem perseguir mil, e dois pôr em fuga dois mil, se seu Rochedo não os tivesse vendido, se o Senhor não os tivesse entregado?

31. oti ouk estin wV o qeoV hmwn oi qeoi autwn oi de ecqroi hmwn anohtoi

31. Porque o rochedo deles não é como o nosso Rochedo; disso os nossos inimigos são testemunhas.

32. ek gar ampelou sodomwn h ampeloV autwn kai h klhmatiV autwn ek gomorraV h stafulh autwn stafulh colhV botruV pikriaV autoiV

32. Suas videiras são das plantações de Sodoma e dos terrenos de Gomorra; suas uvas são venenosas, seus cachos, amargosos.

33. qumoV drakontwn o oinoV autwn kai qumoV aspidwn aniatoV

33. O seu vinho é veneno de serpente, o mais terrível veneno de cobra!

34. ouk idou tauta sunhktai par' emoi kai esfragistai en toiV qhsauroiV mou

34. Eis uma coisa que está guardada comigo, consignada nos meus segredos:

35. en hmera ekdikhsewV antapodwsw en kairw otan sfalh o pouV autwn oti egguV hmera apwleiaV autwn kai parestin etoima umin

35. a mim me pertencem a vingança e as represálias, para o instante em que o seu pé resvalar. Porque está próximo o dia da sua ruína e o seu destino se precipita.*

36. oti krinei kurioV ton laon autou kai epi toiV douloiV autou paraklhqhsetai eiden gar paralelumenouV autouV kai ekleloipotaV en epagwgh kai pareimenouV

36. O Senhor fará justiça ao seu povo e terá compaixão dos seus servos, ao vê-los extenuados, desfeitos tanto o escravo como o homem livre.

37. kai eipen kurioV pou eisin oi qeoi autwn ef' oiV epepoiqeisan ep' autoiV

37. Dirá: ‘Onde estão os seus deuses – o rochedo em que confiavam –,

38. wn to stear twn qusiwn autwn hsqiete kai epinete ton oinon twn spondwn autwn anasthtwsan kai bohqhsatwsan umin kai genhqhtwsan umin skepastai

38. que comiam a gordura dos seus sacrifícios e bebiam o vinho das suas libações? Levantem-se para vos socorrer; sejam eles vosso abrigo!

39. idete idete oti egw eimi kai ouk estin qeoV plhn emou egw apoktenw kai zhn poihsw pataxw kagw iasomai kai ouk estin oV exeleitai ek twn ceirwn mou

39. Reconhecei agora: eu só, somente eu sou Deus, e não há outro além de mim. Eu extermino e chamo à vida, eu firo e curo, e não há quem o arranque de minha mão.

40. oti arw eiV ton ouranon thn ceira mou kai omoumai th dexia mou kai erw zw egw eiV ton aiwna

40. Levanto a minha mão para o céu e digo: tão certo como eu vivo eternamente,

41. oti paroxunw wV astraphn thn macairan mou kai anqexetai krimatoV h ceir mou kai antapodwsw dikhn toiV ecqroiV kai toiV misousin me antapodwsw

41. quando afiar a minha espada reluzente e tomar a minha aljava, me vingarei dos meus inimigos e darei a paga aos que me odeiam;

42. mequsw ta belh mou af' aimatoV kai h macaira mou katafagetai krea af' aimatoV traumatiwn kai aicmalwsiaV apo kefalhV arcontwn ecqrwn

42. embriagarei de sangue as minhas flechas, minha espada se saciará de carne, do sangue das vítimas e dos prisioneiros, das cabeças dos chefes inimigos’.

43. eufranqhte ouranoi ama autw kai proskunhsatwsan autw panteV uioi qeou eufranqhte eqnh meta tou laou autou kai eniscusatwsan autw panteV aggeloi qeou oti to aima twn uiwn autou ekdikatai kai ekdikhsei kai antapodwsei dikhn toiV ecqroiV kai toiV misousin antapodwsei kai ekkaqariei kurioV thn ghn tou laou autou

43. Louvai, ó nações, o seu povo, porque vingará o sangue dos seus servos; tomará vingança dos seus adversários e purificará a sua terra e o seu povo.”*

44. kai egrayen mwushV thn wdhn tauthn en ekeinh th hmera kai edidaxen authn touV uiouV israhl kai eishlqen mwushV kai elalhsen pantaV touV logouV tou nomou toutou eiV ta wta tou laou autoV kai ihsouV o tou nauh

44. Moisés, juntamente com Josué, filho de Nun, veio e proferiu todas as palavras desse cântico aos ouvidos do povo.

45. kai sunetelesen mwushV lalwn panti israhl

45. Quando acabou de proferir todas as palavras a todo o Israel,

46. kai eipen proV autouV prosecete th kardia epi pantaV touV logouV toutouV ouV egw diamarturomai umin shmeron a enteleisqe toiV uioiV umwn fulassein kai poiein pantaV touV logouV tou nomou toutou

46. disse-lhes: “Aplicai os vossos corações a todos os preceitos que hoje vos dou, prescrevei-os a vossos filhos, a fim de que pratiquem cuidadosamente todas as palavras desta lei.

47. oti ouci logoV kenoV outoV umin oti auth h zwh umwn kai eneken tou logou toutou makrohmereusete epi thV ghV eiV hn umeiV diabainete ton iordanhn ekei klhronomhsai authn

47. Ela não é para vós coisa de somenos importância, mas é vossa própria vida. É por ela que prolongareis os vossos dias na terra que ides possuir, depois de passardes o Jordão”.

48. kai elalhsen kurioV proV mwushn en th hmera tauth legwn

48. Nesse mesmo dia, o Senhor disse a Moisés:

49. anabhqi eiV to oroV to abarin touto oroV nabau o estin en gh mwab kata proswpon iericw kai ide thn ghn canaan hn egw didwmi toiV uioiV israhl eiV katascesin

49. “Sobe à montanha de Abarim, o monte Nebo, que está na terra de Moab, defronte de Jericó, e contempla a terra de Ca­naã, cuja posse dou aos filhos de Israel.

50. kai teleuta en tw orei eiV o anabaineiV ekei kai prosteqhti proV ton laon sou on tropon apeqanen aarwn o adelfoV sou en wr tw orei kai proseteqh proV ton laon autou

50. Morrerás sobre essa montanha em que vais subir, e serás reunido aos teus, como o teu irmão Aarão morreu sobre o monte Hor e foi reunido aos seus,

51. dioti hpeiqhsate tw rhmati mou en toiV uioiV israhl epi tou udatoV antilogiaV kadhV en th erhmw sin dioti ouc hgiasate me en toiV uioiV israhl

51. porque pecastes contra mim no meio dos israelitas, nas águas de Meriba, em Cades, no deserto de Sin, e não me santificastes no meio dos filhos de Israel.

52. oti apenanti oyh thn ghn kai ekei ouk eiseleush

52. Verás, pois, defronte de ti a terra que darei aos israelitas, mas não entrarás nela”.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.