Mosaico decorativo

1. kat ekeinon de ton kairon epebalen hrwdhV o basileuV taV ceiraV kakwsai tinaV twn apo thV ekklhsiaV

1. Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.*

2. aneilen de iakwbon ton adelfon iwannou macaira

2. Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.

3. kai idwn oti areston estin toiV ioudaioiV proseqeto sullabein kai petron hsan de hmerai twn azumwn

3. Vendo que isso agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.

4. on kai piasaV eqeto eiV fulakhn paradouV tessarsin tetradioiV stratiwtwn fulassein auton boulomenoV meta to pasca anagagein auton tw law

4. Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.

5. o men oun petroV ethreito en th fulakh proseuch de hn ektenhV ginomenh upo thV ekklhsiaV proV ton qeon uper autou

5. Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.

6. ote de emellen auton proagein o hrwdhV th nukti ekeinh hn o petroV koimwmenoV metaxu duo stratiwtwn dedemenoV alusesin dusin fulakeV te pro thV quraV ethroun thn fulakhn

6. Na noite anterior que Herodes ia apresentá-lo dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.

7. kai idou aggeloV kuriou epesth kai fwV elamyen en tw oikhmati pataxaV de thn pleuran tou petrou hgeiren auton legwn anasta en tacei kai exepeson autou ai aluseiV ek twn ceirwn

7. De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: “Levanta-te depressa” – disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.

8. eipen te o aggeloV proV auton perizwsai kai upodhsai ta sandalia sou epoihsen de outwV kai legei autw peribalou to imation sou kai akolouqei moi

8. O anjo ordenou: “Cinge-te e calça as tuas sandálias”. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: “Cobre-te com a tua capa e segue-me”.

9. kai exelqwn hkolouqei autw kai ouk hdei oti alhqeV estin to ginomenon dia tou aggelou edokei de orama blepein

9. Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.*

10. dielqonteV de prwthn fulakhn kai deuteran hlqon epi thn pulhn thn sidhran thn ferousan eiV thn polin htiV automath hnoicqh autoiV kai exelqonteV prohlqon rumhn mian kai euqewV apesth o aggeloV ap autou

10. Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.

11. kai o petroV genomenoV en eautw eipen nun oida alhqwV oti exapesteilen kurioV ton aggelon autou kai exeileto me ek ceiroV hrwdou kai pashV thV prosdokiaV tou laou twn ioudaiwn

11. Então, Pedro tornou a si e disse: “Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus”.

12. sunidwn te hlqen epi thn oikian mariaV thV mhtroV iwannou tou epikaloumenou markou ou hsan ikanoi sunhqroismenoi kai proseucomenoi

12. Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reu­nido e faziam oração.

13. krousantoV de tou petrou thn quran tou pulwnoV proshlqen paidiskh upakousai onomati rodh

13. Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.

14. kai epignousa thn fwnhn tou petrou apo thV caraV ouk hnoixen ton pulwna eisdramousa de aphggeilen estanai ton petron pro tou pulwnoV

14. Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.

15. oi de proV authn eipon mainh h de diiscurizeto outwV ecein oi d elegon o aggeloV autou estin

15. Disseram-lhe: “Estás louca!”. Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: “Então é o seu anjo”.

16. o de petroV epemenen krouwn anoixanteV de eidon auton kai exesthsan

16. Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.

17. kataseisaV de autoiV th ceiri sigan dihghsato autoiV pwV o kurioV auton exhgagen ek thV fulakhV eipen de apaggeilate iakwbw kai toiV adelfoiV tauta kai exelqwn eporeuqh eiV eteron topon

17. Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: “Comunicai-o a Tiago e aos irmãos”. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.*

18. genomenhV de hmeraV hn taracoV ouk oligoV en toiV stratiwtaiV ti ara o petroV egeneto

18. Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.

19. hrwdhV de epizhthsaV auton kai mh eurwn anakrinaV touV fulakaV ekeleusen apacqhnai kai katelqwn apo thV ioudaiaV eiV thn kaisareian dietriben

19. Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judeia para a Cesareia, onde permaneceu.

20. hn de o hrwdhV qumomacwn turioiV kai sidwnioiV omoqumadon de parhsan proV auton kai peisanteV blaston ton epi tou koitwnoV tou basilewV htounto eirhnhn dia to trefesqai autwn thn cwran apo thV basilikhV

20. Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. (Porque a sua região era abastecida por ele.)

21. takth de hmera o hrwdhV endusamenoV esqhta basilikhn kai kaqisaV epi tou bhmatoV edhmhgorei proV autouV

21. No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.

22. o de dhmoV epefwnei qeou fwnh kai ouk anqrwpou

22. O povo aplaudia: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.

23. paracrhma de epataxen auton aggeloV kuriou anq wn ouk edwken thn doxan tw qew kai genomenoV skwlhkobrwtoV exeyuxen

23. No mesmo ins­tante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou. *

24. o de logoV tou qeou huxanen kai eplhquneto

24. Entretanto, a Palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.

25. barnabaV de kai sauloV upestreyan ex ierousalhm plhrwsanteV thn diakonian sumparalabonteV kai iwannhn ton epiklhqenta markon

25. Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém (a Antioquia), levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.*



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.