Salmos, 44

1. Ao mestre de canto. Segundo a melodia: “Os lírios”. Hino dos filhos de Coré. Canto nupcial.*

1. Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Pieśń pouczająca.

2. Transbordam palavras sublimes do meu coração. Ao rei dedico o meu canto. Minha língua é como o estilo de um ágil escriba.

2. Boże, słyszeliśmy na własne uszy: ojcowie nasi nam opowiedzieli o czynie, którego za ich dni dokonałeś, za dni starożytnych.

3. Sois belo, o mais belo dos filhos dos homens. Expande-se a graça em vossos lábios, pelo que Deus vos cumulou de bênçãos eternas.

3. Ty własną ręką wygnałeś pogan, a ich zasadziłeś, starłeś narody, a im dałeś przestrzeń.

4. Cingi-vos com vossa espada, ó herói; ela é vosso ornamento e esplendor.

4. Bo nie zdobyli kraju swoim mieczem ani ich nie ocaliło własne ramię, lecz prawica i ramię Twoje, i światło Twego oblicza, boś ich umiłował.

5. Erguei-vos vitorioso em defesa da verdade e da justiça. Que vossa mão se assinale por feitos gloriosos.

5. Ty, o mój Boże, jesteś moim Królem, który Jakubowi zapewniałeś ocalenie.

6. Aguçadas são as vossas flechas; a vós se submetem os povos; os inimigos do rei perdem o ânimo.

6. Dzięki Tobie nacieramy na naszych wrogów i naszych napastników depczemy w imię Twoje.

7. Vosso trono, ó Deus, é eterno, de equidade é vosso cetro real.*

7. Bo nie zaufałem mojemu łukowi ani mój miecz mnie nie ocalił;

8. Amais a justiça e detestais o mal, pelo que o Senhor, vosso Deus, vos ungiu com óleo de alegria, preferindo-vos aos vossos iguais.

8. lecz Ty nas wybawiłeś od wrogów i zawstydziłeś Tych, co nas nienawidzą.

9. Exalam vossas vestes perfume de mirra, aloés e incenso; do palácio de marfim os sons das liras vos deleitam.

9. W każdym czasie chlubimy się Bogiem i sławimy bez przerwy Twe imię.

10. Filhas de reis formam vosso cortejo; posta-se à vossa direita a rainha, ornada de ouro de Ofir.

10. A jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz już z naszymi wojskami;

11. Ouve, filha, vê e presta atenção: esquece o teu povo e a casa de teu pai.

11. sprawiłeś, że ustępujemy przed wrogiem, a ci, co nas nienawidzą, łup sobie zdobyli.

12. De tua beleza se encantará o rei; ele é teu senhor, rende-lhe homenagens.

12. Na rzeź nas wydałeś jak owce i rozproszyłeś nas między pogan.

13. Habitantes de Tiro virão com seus presentes, próceres do povo implorarão teu favor.

13. Swój lud sprzedałeś za bezcen i niewiele zyskałeś na tej sprzedaży.

14. Toda formosa, entra a filha do rei, com vestes bordadas de ouro.

14. Wystawiłeś nas na wzgardę sąsiadom, na śmiech i urąganie naszego otoczenia.

15. Em roupagens multicores apresenta-se ao rei, após ela vos são apresentadas as virgens, suas companheiras.

15. Uczyniłeś nas przedmiotem przysłowia wśród pogan, ludy potrząsają głową nad nami.

16. Levadas entre alegrias e júbilos, ingressam no palácio real.

16. Wciąż przede mną jest moja zniewaga i wstyd mi twarz okrywa,

17. Tomarão os vossos filhos o lugar de vossos pais, vós os estabelecereis príncipes sobre toda a terra.

17. na głos miotającego obelgi i szyderstwa, wobec wroga i mściciela.

18. Celebrarei vosso nome através das gerações. E os povos vos louvarão eternamente.

18. Wszystko to na nas przyszło, a jednak myśmy nie zapomnieli o Tobie i nie złamaliśmy Twego przymierza,

19.

19. ani serce nasze się nie odwróciło i kroki nasze nie zboczyły z Twej ścieżki,

20.

20. kiedy nas starłeś w miejscu szakali i okryłeś nas mrokiem.

21.

21. Gdybyśmy zapomnieli imię Boga naszego i wyciągali ręce do obcego boga,

22.

22. czyżby Bóg tego nie dostrzegł, On, który zna tajniki serca?

23.

23. Lecz to przez wzgląd na Ciebie ciągle nas mordują, mają nas za owce na rzeź przeznaczone.

24.

24. Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie? Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze!

25.

25. Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze? Zapominasz o nędzy i ucisku naszym?

26.

26. Albowiem dusza nasza pogrążyła się w prochu, a ciało do ziemi.

27.

27. Powstań, przyjdź nam na pomoc i wyzwól nas przez swą łaskawość!