Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Liber Isaiae, 47

1. descende sede in pulverem virgo filia Babylon sede in terra non est solium filiæ Chaldeorum quia ultra non vocaberis mollis et tenera

1. Descende, sede in pulvere, virgo filia Babylon; sede in terra sine solio, filia Chaldaeorum, quia ultra non vocaberis mollis et tenera.

2. tolle molam et mole farinam denuda turpitudinem tuam discoperi umerum revela crus transi flumina

2. Tolle molam et mole farinam; depone velum tuum, subleva stolam, revela crura, transi flumina.

3. revelabitur ignominia tua et videbitur obprobrium tuum ultionem capiam et non resistet mihi homo

3. Revelabitur ignominia tua, et videbitur opprobrium tuum. “Ultionem capiam, nemini parcam”,

4. redemptor noster Dominus exercituum nomen illius Sanctus Israël

4. dicit Redemptor noster, Dominus exercituum nomen illius, Sanctus Israel.

5. sede tace et intra in tenebras filia Chaldeorum quia non vocaberis ultra domina regnorum

5. Sede tacens et intra in tenebras, filia Chaldaeorum, quia non vocaberis ultra Domina regnorum.

6. iratus sum super populum meum contaminavi hereditatem meam et dedi eos in manu tua non posuisti eis misericordias super senem adgravasti jugum tuum valde

6. Iratus sum super populum meum, contaminavi hereditatem meam et dedi eos in manu tua; non posuisti eis misericordias, super senem aggravasti iugum tuum valde

7. et dixisti in sempiternum ero domina non posuisti hæc super cor tuum neque recordata es novissimi tui

7. et dixisti: “In sempiternum ero domina”. Non posuisti haec super cor tuum neque recordata es novissimi tui.

8. et nunc audi hæc delicata et habitans confidenter quæ dicis in corde tuo ego sum et non est præter me amplius non sedebo vidua et ignorabo sterilitatem

8. Et nunc audi haec, delicata, quae habitas confidenter et dicis in corde tuo: “Ego, et praeter me non est altera, non sedebo vidua et orbitatem ignorabo”.

9. venient tibi duo hæc subito in die una sterilitas et viduitas universa venerunt super te propter multitudinem maleficiorum tuorum et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem

9. Venient tibi duo haec subito in die una, orbitas et viduitas; repente venerunt super te propter multitudinem maleficiorum tuorum, propter abundantiam incantationum tuarum.

10. et fiduciam habuisti in malitia tua et dixisti non est qui videat me sapientia tua et scientia tua hæc decepit te et dixisti in corde tuo ego sum et præter me non est altera

10. Et fiduciam habuisti in malitia tua et dixisti: “Non est qui videat me”. Sapientia tua et scientia tua, haec decepit te. Et dixisti in corde tuo: “Ego, et praeter me non est altera”.

11. veniet super te malum et nescies ortum ejus et inruet super te calamitas quam non poteris expiare veniet super te repente miseria quam nescies

11. Veniet super te malum, et nescies avertere; et irruet super te calamitas, quam non poteris expiare; veniet super te repente miseria, quam nescies.

12. sta cum incantatoribus tuis et cum multitudine maleficiorum tuorum in quibus laborasti ab adulescentia tua si forte quid prosit tibi aut si possis fieri fortior

12. Sta cum incantationibus tuis et cum multitudine maleficiorum tuorum, in quibus laborasti ab adulescentia tua: forte poteris iuvari, forte terrebis.

13. defecisti in multitudine consiliorum tuorum stent et salvent te augures cæli qui contemplabantur sidera et supputabant menses ut ex eis adnuntiarent ventura tibi

13. Defecisti in multitudine consiliorum tuorum; stent et salvent te, qui metiuntur caelum, qui contemplantur sidera et annuntiant singulis noviluniis ventura tibi.

14. ecce facti sunt quasi stipula ignis conbusit eos non liberabunt animam suam de manu flammæ non sunt prunæ quibus calefiant nec focus ut sedeant ad eum

14. Ecce facti sunt quasi stipula, ignis combussit eos. Non liberabunt seipsos de manu flammae; non sunt prunae, quibus calefiant, nec focus, ut sedeant ad eum.

15. sic facta sunt tibi in quibuscumque laboraveras negotiatores tui ab adulescentia tua unusquisque in via sua erraverunt non est qui salvet te

15. Sic fiunt tibi incantatores tui, in quibuscumque laborasti ab adulescentia tua; unusquisque in via sua errat, non est qui salvet te.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

47:1-3 - Babilon jest przedstawiony jako upokorzona dziewica, przeznaczona na sąd Boży. Symbolizuje to upadek aroganckich królestw pod władzą Boga (zob. także Daniela 5:26-28 i Objawienie 18:7-8).

47:7-8 - Babilon szczyci się swoim bezpieczeństwem i mówi: „Ja jestem i nie ma nikogo oprócz mnie”. Ta arogancja ściąga na siebie sąd Boży, który miażdży ludzką pychę (zobacz także Księgę Przysłów 16:18 i Księgę Abdiasza 1:3-4).

47:10-11 - Potępiono Babilon za poleganie na mądrości i czarach. Tekst pokazuje, że żadna ludzka siła nie może uniknąć sądu Bożego (zob. także Pwt 18:10-12 i Ezechiel 28:17).

47:12-13 - Zaklęcia Babilonu i jego astrologiczne rady zawodzą, co dowodzi, że pokładanie ufności w stworzonych siłach zamiast w Stwórcy jest daremne (zobacz także Izajasza 44:24-25 i Psalm 146:3).

47:15:00 - Ostateczne porzucenie Babilonu przez sojuszników uwypukla daremność polegania na ludzkiej pomocy w uniknięciu sądu Bożego (zobacz także Lamentacje 1:2 i Ezechiela 28:7-8).

Wersety związane z Liber Isaiae, 47:

W 47 rozdziale Księgi Izajasza ogłasza się sąd nad Babilonem. Jak Bóg radzi sobie z pychą narodów? Ten proroczy tekst ukazuje upadek potężnego Babilonu, obnażając jego arogancję i okrucieństwo. Rozdział ten służy jako ostrzeżenie przed poleganiem na ludzkiej mocy i praktykach okultystycznych. Księga Izajasza 47 porusza takie tematy, jak sprawiedliwość Boża, przemijalność władzy doczesnej i konsekwencje pychy. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do uroczystych ostrzeżeń zawartych w tym pełnym mocy rozdziale.

Objawienie 18:7-8: "O ile się przechwalała i żyła w luksusie, daj jej tyle udręki i smutku. Chwali się w sercu: „Siedzę jak królowa; Nie jestem wdową i nigdy nie będę smutna. Dlatego pewnego dnia spadną na nią plagi: śmierć, smutek i głód. Spali ją ogień, bo Pan Bóg jest potężny i sądzi ją." - Ten fragment o upadku Babilonu w Objawieniu przypomina wyrok na Babilon przepowiedziany w Księdze Izajasza 47.

1 Tesaloniczan 5:3: "Gdy będą mówić: „Pokój i bezpieczeństwo”, wtedy nagle przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na kobietę brzemienną; i nie uciekną." - To ostrzeżenie Pawła odzwierciedla temat nagłego sądu zawarty w Księdze Izajasza 47:9,11.

Łukasza 1:51-52: "Dokonywał potężnych wyczynów ramieniem; Rozproszył tych, którzy są dumni w głębi swoich serc. Strącił władców z ich tronów, ale wywyższył pokornych." - W pieśni Marii nawiązuje się do tematów z Księgi Izajasza 47, gdzie Bóg poniża potężnych, a wywyższa pokornych.

Jakuba 4:13-16: "Słuchajcie teraz wy, którzy mówicie: „Dziś lub jutro pojedziemy do tego czy tamtego miasta, spędzimy tam rok, zrobimy interesy i zarobimy pieniądze”. Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa. Zamiast tego powinni powiedzieć: „Jeśli Pan zechce, będziemy żyć i robić to czy tamto”. Teraz jednak przechwalasz się swoimi twierdzeniami. Wszelkie przechwalanie się w ten sposób jest złe." - To ostrzeżenie Jakuba przed arogancją i nadmierną ufnością w ludzką mądrość odzwierciedla tematykę Izajasza 47:10.

1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Werset ten nawiązuje do tematu z Izajasza 47, gdzie Bóg sprzeciwia się pysznym, takim jak Babilon.

FAQ:

Co Izajasz 47 mówi o sądzie nad Babilonem?

Księga Izajasza 47 przepowiada upadek Babilonu, który zostanie upokorzony i zniszczony za swoją pychę i zepsucie. Bóg posłuży się innym narodem, aby sprowadzić na niego karę. (Izajasz 47:1-15)

Jak opisany jest Babilon w Księdze Izajasza 47?

Babilon opisany jest jako „dziewica”, która chełpi się swoją potęgą, ale zostanie ukarana za swoje grzechy, zwłaszcza za arogancję i pewność siebie co do swego bogactwa (Izajasz 47:7-9).

Co Bóg obiecuje Izraelowi w Księdze Izajasza 47?

Pomimo sądu nad Babilonem, Bóg obiecuje przywrócić Izraelowi jego ziemię i uwolnić go od ucisku narodów, objawiając swoją suwerenność. (Izajasz 47:4-5)

Dlaczego Babilon zostanie zniszczony w Księdze Izajasza 47?

Babilon zostanie zniszczony z powodu swej pychy, nadużywania władzy oraz pokładania ufności we własnych bożkach i czarach zamiast w Bogu. (Izajasza 47:10-15)

W jaki sposób upadek Babilonu stanowi przestrogę dla innych narodów?

Upadek Babilonu pokazuje, że żadne imperium ludzkie nie przetrwa bez Bożej sprawiedliwości. Narody są wezwane do uznania Boskiej suwerenności. (Izajasz 47:11-15)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas