Liber Psalmorum, 103
1. ipsi David benedic anima mea Domino Domine Deus meus magnificatus es vehementer confessionem et decorem induisti
1. De David. Bendice al Señor, alma mía, que todo mi ser bendiga a su santo Nombre;
2. amictus lumine sicut vestimento extendens cælum sicut pellem
2. bendice al Señor, alma mía, y nunca olvides sus beneficios.
3. qui tegis in aquis superiora ejus qui ponis nubem ascensum tuum qui ambulas super pinnas ventorum
3. Él perdona todas tus culpas y cura todas tus dolencias;
4. qui facis angelos tuos spiritus et ministros tuos ignem urentem
4. rescata tu vida del sepulcro, te corona de amor y de ternura;
5. qui fundasti terram super stabilitatem suam non inclinabitur in sæculum sæculi
5. él colma tu vida de bienes, y tu juventud se renueva como el águila.
6. abyssus sicut vestimentum amictus ejus super montes stabunt aquæ
6. El Señor hace obras de justicia y otorga el derecho a los oprimidos;
7. ab increpatione tua fugient a voce tonitrui tui formidabunt
7. él mostró sus caminos a Moisés y sus proezas al pueblo de Israel.
8. ascendunt montes et descendunt campi in locum quem fundasti eis
8. El Señor es bondadoso y compasivo, lento para enojarse y de gran misericordia;
9. terminum posuisti quem non transgredientur neque convertentur operire terram
9. no acusa de manera inapelable ni guarda rencor eternamente;
10. qui emittis fontes in convallibus inter medium montium pertransibunt aquæ
10. no nos trata según nuestros pecados ni nos paga conforme a nuestras culpas.
11. potabunt omnes bestiæ agri expectabunt onagri in siti sua
11. Cuanto se alza el cielo sobre la tierra, así de inmenso es su amor por los que lo temen;
12. super ea volucres cæli habitabunt de medio petrarum dabunt vocem
12. cuanto dista el oriente del occidente, así aparta de nosotros nuestros pecados.
13. rigans montes de superioribus suis de fructu operum tuorum satiabitur terra
13. Como un padre cariñoso con sus hijos, así es cariñoso el Señor con sus fieles;
14. producens fænum jumentis et herbam servituti hominum ut educas panem de terra
14. él conoce de qué estamos hechos, sabe muy bien que no somos más que polvo.
15. et vinum lætificat cor hominis ut exhilaret faciem in oleo et panis cor hominis confirmat
15. Los días del hombre son como la hierba: él florece como las flores del campo;
16. saturabuntur ligna campi et cedri Libani quas plantavit
16. las roza el viento, y ya no existen más, ni el sitio donde estaban las verá otra vez.
17. illic passeres nidificabunt erodii domus dux est eorum
17. Pero el amor del Señor permanece para siempre, y su justicia llega hasta los hijos y los nietos
18. montes excelsi cervis petra refugium erinaciis
18. de los que lo temen y observan su alianza, de los que recuerdan sus preceptos y los cumplen.
19. fecit lunam in tempora sol cognovit occasum suum
19. El Señor puso su trono en el cielo, y su realeza gobierna el universo.
20. posuisti tenebras et facta est nox in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ
20. ¡Bendigan al Señor, todos sus ángeles, los fuertes guerreros que cumplen sus órdenes apenas oyen la voz de su palabra!
21. catuli leonum rugientes ut rapiant et quærant a Deo escam sibi
21. ¡Bendigan al Señor, todos sus ejércitos, sus servidores, los que cumplen su voluntad!
22. ortus est sol et congregati sunt et in cubilibus suis conlocabuntur
22. ¡Bendíganlo todas sus obras, en todos los lugares donde ejerce su dominio! ¡Bendice al Señor, alma mía!
23. exibit homo ad opus suum et ad operationem suam usque ad vesperum
23.
24. quam magnificata sunt opera tua Domine omnia in sapientia fecisti impleta est terra possessione tua
24.
25. hoc mare magnum et spatiosum manibus illic reptilia quorum non est numerus animalia pusilla cum magnis
25.
26. illic naves pertransibunt draco iste quem formasti ad inludendum ei
26.
27. omnia a te expectant ut des illis escam in tempore
27.
28. dante te illis colligent aperiente te manum tuam omnia implebuntur bonitate
28.
29. avertente autem te faciem turbabuntur auferes spiritum eorum et deficient et in pulverem suum revertentur
29.
30. emittes spiritum tuum et creabuntur et renovabis faciem terræ
30.
31. sit gloria Domini in sæculum lætabitur Dominus in operibus suis
31.
32. qui respicit terram et facit eam tremere qui tangit montes et fumigant
32.
33. cantabo Domino in vita mea psallam Deo meo quamdiu sum
33.
34. jucundum sit ei eloquium meum ego vero delectabor in Domino
34.
35. deficiant peccatores a terra et iniqui ita ut non sint benedic anima mea Domino
35.