1. τάδε λέγει κύριος φυλάσσεσθε κρίσιν ποιήσατε δικαιοσύνην ἤγγισεν γὰρ τὸ σωτήριόν μου παραγίνεσθαι καὶ τὸ ἔλεός μου ἀποκαλυφθῆναι
2. μακάριος ἀνὴρ ὁ ποιῶν ταῦτα καὶ ἄνθρωπος ὁ ἀντεχόμενος αὐτῶν καὶ φυλάσσων τὰ σάββατα μὴ βεβηλοῦν καὶ διατηρῶν τὰς χεῖρας αὐτοῦ μὴ ποιεῖν ἀδίκημα
3. μὴ λεγέτω ὁ ἀλλογενὴς ὁ προσκείμενος πρὸς κύριον ἀφοριεῖ με ἄρα κύριος ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ μὴ λεγέτω ὁ εὐνοῦχος ὅτι ἐγώ εἰμι ξύλον ξηρόν
4. τάδε λέγει κύριος τοῖς εὐνούχοις ὅσοι ἂν φυλάξωνται τὰ σάββατά μου καὶ ἐκλέξωνται ἃ ἐγὼ θέλω καὶ ἀντέχωνται τῆς διαθήκης μου
5. δώσω αὐτοῖς ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ ἐν τῷ τείχει μου τόπον ὀνομαστὸν κρείττω υἱῶν καὶ θυγατέρων ὄνομα αἰώνιον δώσω αὐτοῖς καὶ οὐκ ἐκλείψει
6. καὶ τοῖς ἀλλογενέσι τοῖς προσκειμένοις κυρίῳ δουλεύειν αὐτῷ καὶ ἀγαπᾶν τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ εἶναι αὐτῷ εἰς δούλους καὶ δούλας καὶ πάντας τοὺς φυλασσομένους τὰ σάββατά μου μὴ βεβηλοῦν καὶ ἀντεχομένους τῆς διαθήκης μου
7. εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ εὐφρανῶ αὐτοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τῆς προσευχῆς μου τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν ἔσονται δεκταὶ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου μου ὁ γὰρ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν
8. εἶπεν κύριος ὁ συνάγων τοὺς διεσπαρμένους Ισραηλ ὅτι συνάξω ἐπ’ αὐτὸν συναγωγήν
9. πάντα τὰ θηρία τὰ ἄγρια δεῦτε φάγετε πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ
10. ἴδετε ὅτι πάντες ἐκτετύφλωνται οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι πάντες κύνες ἐνεοί οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην φιλοῦντες νυστάξαι
11. καὶ οἱ κύνες ἀναιδεῖς τῇ ψυχῇ οὐκ εἰδότες πλησμονήν καί εἰσιν πονηροὶ οὐκ εἰδότες σύνεσιν πάντες ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐξηκολούθησαν ἕκαστος κατὰ τὸ ἑαυτοῦ
12. []
Przypisy:
56:1-2 - Bóg wzywa swój lud do praktykowania sprawiedliwości i przestrzegania szabatu, przygotowując się na Jego zbawienie. To napomnienie podkreśla wagę wierności i świętości (zob. także Wj 20,8-11 i Mt 5,16).
56:3-5 - Bóg obiecuje włączyć cudzoziemców i eunuchów do swojego ludu, dając im szczególne miejsce w swoim domu. Odzwierciedla to powszechność przymierza w Chrystusie (zob. także Efezjan 2:19-22 i Dzieje Apostolskie 10:34-35).
56:6-7 - Wszyscy, którzy zachowują przymierze, zarówno cudzoziemcy, jak i Izraelici, będą mile widziani w Bożym domu modlitwy. Zapowiada to włączenie wszystkich narodów do Królestwa Bożego (zob. także Mt 21,13 i Ap 7,9-10).
56:8 - Bóg zgromadzi jeszcze więcej osób do swojego ludu, poszerzając zasięg zbawienia. Ta obietnica podkreśla globalną misję Boga, polegającą na docieraniu do zagubionych (zob. także J 10,16 i Iz 49,6).
56:9-12 - Bóg potępia niedbałych przywódców Izraela, nazywając ich nieodpowiedzialnymi pasterzami. Podkreśla to wagę wiernego i czujnego przywództwa duchowego (zob. także Jeremiasza 23:1-4 i Ezechiela 34:2-6).
Wersety związane z Isaías, 56:
Rozdział 56 Księgi Izajasza poszerza wizję zbawienia. W jaki sposób Bóg włącza do grona osób wcześniej wykluczonych? Ten inkluzywny tekst obiecuje błogosławieństwa obcokrajowcom i wiernym eunuchom, poszerzając zrozumienie ludu Bożego. W rozdziale tym krytykuje się także niedbałych przywódców i wzywa do świętości. Księga Izajasza 56 porusza takie tematy, jak prawdziwe wielbienie, sprawiedliwość społeczna i powszechność łaski Bożej. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które łączą się z rewolucyjnymi prawdami zawartymi w tym pełnym wyzwań rozdziale.
Marka 11:17: "I nauczał ich, mówiąc: Czyż nie jest napisane: Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich ludzi? A wy uczyniliście z niego jaskinię złodziei." - Cytuje bezpośrednio Izajasza 56:7, odnosząc go do oczyszczenia świątyni przez Jezusa.
Dzieje Apostolskie 8:27-28: "Wstał i wyszedł. Po drodze spotkał etiopskiego eunucha, ważnego urzędnika, odpowiedzialnego za wszystkie skarby Candace, królowej Etiopczyków. Człowiek ten przybył do Jerozolimy, aby oddać cześć Bogu, a w drodze do domu, siedząc w powozie, czytał księgę proroka Izajasza." - Ilustruje wypełnienie się Księgi Izajasza 56:3-8, która mówi o przyjęciu przez Boga cudzoziemców i eunuchów.
Efezjan 2:19-20: "Dlatego nie jesteście już obcymi ani przychodniami, ale współobywatelami świętych i domownikami Boga, zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest Jezus Chrystus." - Odzwierciedla temat Izajasza 56:3-8 dotyczący włączania cudzoziemców do ludu Bożego.
Mateusza 21:13: "I rzekł do nich: «Napisane jest: «Mój dom będzie nazwany domem modlitwy», a wy robicie z niego jaskinię złodziei”." - Kolejny cytat z Izajasza 56:7, ukazujący wagę tego wersetu w tradycji Nowego Testamentu.
Rzymian 2:26-27: "Jeśli ci, którzy nie są obrzezani, będą przestrzegać przykazań Prawa, czy nie będą uważani za obrzezanych? Kto nie jest obrzezany fizycznie, ale przestrzega Prawa, potępi ciebie, który mając spisane Prawo i obrzezanie, jesteś przestępcą Prawa." - Nawiązuje do tematu z Izajasza 56:3-8, mówiącego o akceptowaniu łagodnych, którzy dotrzymują przymierza Bożego.
FAQ:
Co Bóg mówi o cudzoziemcach przyłączających się do Jego ludu?
Bóg obiecuje przyjąć nieznajomych, którzy zbliżą się do Niego szczerze, mówiąc, że Jego dom będzie nazwany „domem modlitwy dla wszystkich narodów” (Izajasz 56:6-7).
W jaki sposób Bóg prowadzi przywódców swego ludu w Księdze Izajasza 56?
Bóg gani skorumpowanych i nieodpowiedzialnych przywódców, wzywając ich do sprawiedliwego postępowania i ochrony bezbronnych. (Izajasz 56:10-12)
Jaką obietnicę Bóg dał eunuchom w Księdze Izajasza 56?
Bóg obiecuje eunuchom, że jeśli będą przestrzegać Jego przymierza, otrzymają miejsce i wieczne imię w Jego domu, lepsze od synów i córek. (Izajasz 56:4-5)
Co oznacza „odpoczynek szabatowy” wspomniany w Księdze Izajasza 56?
Odpoczynek w szabat symbolizuje przymierze z Bogiem, czas odpoczynku i duchowej odnowy, polegający na posłuszeństwie Jego woli. (Izajasz 56:2)
Co się dzieje z tymi, którzy odrzucają słowo Boże w Księdze Izajasza 56?
Ci, którzy odrzucają słowo Boże i trwają w grzechu, poniosą zagładę, którą On obiecał. (Izajasz 56:9-12)
