1. ὡς κηρὸς ἀπὸ πυρὸς τήκεται καὶ κατακαύσει πῦρ τοὺς ὑπεναντίους καὶ φανερὸν ἔσται τὸ ὄνομα κυρίου ἐν τοῖς ὑπεναντίοις ἀπὸ προσώπου σου ἔθνη ταραχθήσονται
2. ὅταν ποιῇς τὰ ἔνδοξα τρόμος λήμψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη
3. ἀπὸ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσαμεν οὐδὲ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν εἶδον θεὸν πλὴν σοῦ καὶ τὰ ἔργα σου ἃ ποιήσεις τοῖς ὑπομένουσιν ἔλεον
4. συναντήσεται γὰρ τοῖς ποιοῦσιν τὸ δίκαιον καὶ τῶν ὁδῶν σου μνησθήσονται ἰδοὺ σὺ ὠργίσθης καὶ ἡμεῖς ἡμάρτομεν διὰ τοῦτο ἐπλανήθημεν
5. καὶ ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες ἡμεῖς ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν καὶ ἐξερρύημεν ὡς φύλλα διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν οὕτως ἄνεμος οἴσει ἡμᾶς
6. καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐπικαλούμενος τὸ ὄνομά σου καὶ ὁ μνησθεὶς ἀντιλαβέσθαι σου ὅτι ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ’ ἡμῶν καὶ παρέδωκας ἡμᾶς διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν
7. καὶ νῦν κύριε πατὴρ ἡμῶν σύ ἡμεῖς δὲ πηλὸς ἔργον τῶν χειρῶν σου πάντες
8. μὴ ὀργίζου ἡμῖν σφόδρα καὶ μὴ ἐν καιρῷ μνησθῇς ἁμαρτιῶν ἡμῶν καὶ νῦν ἐπίβλεψον ὅτι λαός σου πάντες ἡμεῖς
9. πόλις τοῦ ἁγίου σου ἐγενήθη ἔρημος Σιων ὡς ἔρημος ἐγενήθη Ιερουσαλημ εἰς κατάραν
10. ὁ οἶκος τὸ ἅγιον ἡμῶν καὶ ἡ δόξα ἣν ηὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν ἐγενήθη πυρίκαυστος καὶ πάντα τὰ ἔνδοξα συνέπεσεν
11. καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἀνέσχου κύριε καὶ ἐσιώπησας καὶ ἐταπείνωσας ἡμᾶς σφόδρα
Przypisy:
64:1-3 - Prorok tęskni za objawieniem się Boga, prosząc Go, aby zstąpił i objawił swoją moc w niezwykły sposób. To wołanie odzwierciedla pragnienie ujrzenia chwały Bożej (zob. także Wj 19,18 i Ap 6,14).
64:4-5 - Bóg jest opisany jako Ten, który działa dla tych, którzy na Niego czekają. Prorok przyznaje, że Bóg błogosławi sprawiedliwych i odpowiada tym, którzy czynią sprawiedliwość (zob. także Psalm 31:19 i 1 Koryntian 2:9).
64:6-7 - Grzech porównany jest do nieczystego ubrania, a ludzie uznają swoją całkowitą zależność od Bożego miłosierdzia. Podkreśla to potrzebę pokuty i łaski (zob. także Rz 3,23-24 i Ef 2,8-9).
64:8-9 - Bóg jest porównany do garncarza, który kształtuje swój lud jak glinę. Ta metafora podkreśla Boską suwerenność i pokorę niezbędną dla ludu Bożego (zob. także Jeremiasza 18:6 i Rzymian 9:20-21).
64:10-12 - Prorok lamentuje nad spustoszeniem Jerozolimy i woła o miłosierdzie, prosząc Boga, aby nie milczał w obliczu upadku swojego ludu (zobacz także Psalm 74:1-3 i Lamentacje 5:19-21).
Wersety związane z Isaías, 64:
Rozdział 64 Izajasza jest wołaniem o boską interwencję. W jaki sposób prorok błaga o objawienie się Boga? Ten pełen pasji tekst wyraża palące pragnienie potężnej obecności Boga, uznania Jego suwerenności i ludzkiej grzeszności. Rozdział ten kładzie nacisk na takie tematy, jak Boska transcendencja, potrzeba oczyszczenia i relacja między Bogiem a Jego ludem. Izajasz 64 przedstawia także Boga jako garncarza, a ludzkość jako glinę. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które poszerzają zrozumienie tej żarliwej modlitwy.
1 Koryntian 2:9: "A jednak, jak jest napisane: „Żadne oko nie widziało, żadne ucho nie słyszało, żaden umysł nie przypuszczał, co Bóg przygotował dla tych, którzy Go miłują”." - Paweł bezpośrednio cytuje Izajasza 64:4, odnosząc go do duchowych błogosławieństw w Chrystusie.
Rzymian 9:20-21: "Ale kim jesteś, człowiecze, żeby kwestionować Boga? Czy to, co jest ukształtowane, może powiedzieć temu, który je stworzył: Dlaczego mnie takim uczyniłeś? Czy garncarz nie ma prawa wyrabiać z tej samej gliny jednego naczynia do celów szlachetnych, a drugiego do użytku niegodziwego?" - Paweł rozwija metaforę garncarską z Izajasza 64:8, omawiając suwerenność Boga.
Mateusza 6:9: "Wy módlcie się w ten sposób: „Ojcze nasz, któryś jest w niebie!” Święć się imię Twoje”." - Modlitwa Pańska przypomina pragnienie z Izajasza 64:1-2, aby Bóg objawił się i uświęcił swoje imię.
Efezjan 2:10: "Ponieważ jesteśmy stworzeniem Bożym, stworzonym w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował dla nas, abyśmy je pełnili." - Werset ten odzwierciedla ideę zawartą w Księdze Izajasza 64:8, że jesteśmy dziełem rąk Boga.
2 Piotra 3:10: "Dzień Pański jednak nadejdzie jak złodziej. Niebiosa znikną z wielkim trzaskiem, żywioły zostaną zniszczone przez ciepło, a ziemia i wszystko, co na niej zostanie odsłonięte." - Opis dnia Pańskiego dokonany przez Piotra przypomina prośbę zawartą w Izajaszu 64:1-2, aby Bóg zstąpił i wstrząsnął górami.
FAQ:
Nad czym ubolewa Izajasz w Księdze Izajasza 64?
Izajasz ubolewa nad odstępstwem ludu Bożego, dostrzegając, że ludzkość nie potrafi żyć zgodnie z wolą Bożą, i prosi o Jego interwencję. (Izajasz 64:6-9)
Co oznacza „ogień”, o którym wspomina Izajasz w Księdze Izajasza 64?
„Ogień” symbolizuje sąd Boży, który oczyszcza i spala wszystko, co nie jest zgodne z Jego świętością. (Izajasz 64:2)
W jaki sposób Izajasz opisuje nadzieję pośród kryzysu w Księdze Izajasza 64?
Izajasz wyraża nadzieję, że chociaż ludzie znajdują się w kryzysie, Bóg ma moc ich uzdrowienia i oczyszczenia, jeśli się nawrócą (Izajasz 64:1, 8-9).
Co oznacza określenie „glina w ręku garncarza” w Księdze Izajasza 64?
Bycie „gliną” oznacza uznanie naszej całkowitej zależności od Boga w kwestii naszej przemiany i odnowy, pozwalając Mu kształtować nas zgodnie ze swoją wolą. (Izajasz 64:8)
O co Izajasz prosi Boga w związku z odrodzeniem ludu w Księdze Izajasza 64?
Izajasz prosi Boga, aby wejrzał na cierpienie swojego ludu i okazał mu miłosierdzie, przywracając go do zdrowia i sprawiając, by zwyciężyła Jego sprawiedliwość. (Izajasz 64:9)
