1. καὶ ἐγενήθη ὡς συνετέλεσεν Σαλωμων οἰκοδομεῖν τὸν οἶκον κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσαν τὴν πραγματείαν Σαλωμων ὅσα ἠθέλησεν ποιῆσαι
2. καὶ ὤφθη κύριος τῷ Σαλωμων δεύτερον καθὼς ὤφθη ἐν Γαβαων
3. καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν κύριος ἤκουσα τῆς φωνῆς τῆς προσευχῆς σου καὶ τῆς δεήσεώς σου ἧς ἐδεήθης ἐνώπιον ἐμοῦ πεποίηκά σοι κατὰ πᾶσαν τὴν προσευχήν σου ἡγίακα τὸν οἶκον τοῦτον ὃν ᾠκοδόμησας τοῦ θέσθαι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἔσονται οἱ ὀφθαλμοί μου ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία μου πάσας τὰς ἡμέρας
4. καὶ σὺ ἐὰν πορευθῇς ἐνώπιον ἐμοῦ καθὼς ἐπορεύθη Δαυιδ ὁ πατήρ σου ἐν ὁσιότητι καρδίας καὶ ἐν εὐθύτητι καὶ τοῦ ποιεῖν κατὰ πάντα ἃ ἐνετειλάμην αὐτῷ καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάξῃς
5. καὶ ἀναστήσω τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου ἐπὶ Ισραηλ εἰς τὸν αἰῶνα καθὼς ἐλάλησα τῷ Δαυιδ πατρί σου λέγων οὐκ ἐξαρθήσεταί σοι ἀνὴρ ἡγούμενος ἐν Ισραηλ
6. ἐὰν δὲ ἀποστραφέντες ἀποστραφῆτε ὑμεῖς καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν ἀπ’ ἐμοῦ καὶ μὴ φυλάξητε τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου ἃ ἔδωκεν Μωυσῆς ἐνώπιον ὑμῶν καὶ πορευθῆτε καὶ δουλεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς
7. καὶ ἐξαρῶ τὸν Ισραηλ ἀπὸ τῆς γῆς ἧς ἔδωκα αὐτοῖς καὶ τὸν οἶκον τοῦτον ὃν ἡγίασα τῷ ὀνόματί μου ἀπορρίψω ἐκ προσώπου μου καὶ ἔσται Ισραηλ εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς λάλημα εἰς πάντας τοὺς λαούς
8. καὶ ὁ οἶκος οὗτος ὁ ὑψηλός πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι’ αὐτοῦ ἐκστήσεται καὶ συριεῖ καὶ ἐροῦσιν ἕνεκα τίνος ἐποίησεν κύριος οὕτως τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τῷ οἴκῳ τούτῳ
9. καὶ ἐροῦσιν ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπον κύριον θεὸν αὐτῶν ὃς ἐξήγαγεν τοὺς πατέρας αὐτῶν ἐξ Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας καὶ ἀντελάβοντο θεῶν ἀλλοτρίων καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν κύριος ἐπ’ αὐτοὺς τὴν κακίαν ταύτην (9a) τότε ἀνήγαγεν Σαλωμων τὴν θυγατέρα Φαραω ἐκ πόλεως Δαυιδ εἰς οἶκον αὐτοῦ ὃν ᾠκοδόμησεν ἑαυτῷ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις
10. εἴκοσι ἔτη ἐν οἷς ᾠκοδόμησεν Σαλωμων τοὺς δύο οἴκους τὸν οἶκον κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως
11. Χιραμ βασιλεὺς Τύρου ἀντελάβετο τοῦ Σαλωμων ἐν ξύλοις κεδρίνοις καὶ ἐν ξύλοις πευκίνοις καὶ ἐν χρυσίῳ καὶ ἐν παντὶ θελήματι αὐτοῦ τότε ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τῷ Χιραμ εἴκοσι πόλεις ἐν τῇ γῇ τῇ Γαλιλαίᾳ
12. καὶ ἐξῆλθεν Χιραμ ἐκ Τύρου καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν Γαλιλαίαν τοῦ ἰδεῖν τὰς πόλεις ἃς ἔδωκεν αὐτῷ Σαλωμων καὶ οὐκ ἤρεσαν αὐτῷ
13. καὶ εἶπεν τί αἱ πόλεις αὗται ἃς ἔδωκάς μοι ἀδελφέ καὶ ἐκάλεσεν αὐτάς ὅριον ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης
14. καὶ ἤνεγκεν Χιραμ τῷ Σαλωμων ἑκατὸν καὶ εἴκοσι τάλαντα χρυσίου
15. []
16. []
17. []
18. []
19. []
20. []
21. []
22. []
23. []
24. []
25. []
26. καὶ ναῦν ὑπὲρ οὗ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμων ἐν Γασιωνγαβερ τὴν οὖσαν ἐχομένην Αιλαθ ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς ἐσχάτης θαλάσσης ἐν γῇ Εδωμ
27. καὶ ἀπέστειλεν Χιραμ ἐν τῇ νηὶ τῶν παίδων αὐτοῦ ἄνδρας ναυτικοὺς ἐλαύνειν εἰδότας θάλασσαν μετὰ τῶν παίδων Σαλωμων
28. καὶ ἦλθον εἰς Σωφηρα καὶ ἔλαβον ἐκεῖθεν χρυσίου ἑκατὸν καὶ εἴκοσι τάλαντα καὶ ἤνεγκαν τῷ βασιλεῖ Σαλωμων
Przypisy:
9:1-3 - Bóg ukazuje się Salomonowi po raz drugi po ukończeniu Świątyni i pałacu. Potwierdza swoje przymierze, obiecując błogosławieństwa, jeśli Salomon i lud będą posłuszni, ale także ostrzegając przed konsekwencjami nieposłuszeństwa. Wierność Boga wobec obietnic i ostrzeżeń jest stałym tematem (zob. także 2 Kronik 7:12-16 i Psalm 132:13-14).
9:4-5 - Bóg obiecuje Salomonowi, że jeśli on i jego potomkowie będą postępować przed Nim z uczciwością serca i prawością, tak jak czynił to Dawid, na tronie Izraela zawsze będzie potomek. Znaczenie posłuszeństwa przymierzu jest kluczowe dla dobrobytu królestwa (zob. także 2 Sm 7,12-16 i 1 Krl 3,14).
9:6-9 - Bóg ostrzega, że jeśli Izraelici zbłądzą i zaczną czcić innych bogów, Świątynia zostanie zniszczona, a Izrael stanie się hańbą wśród narodów. To ostrzeżenie ilustruje warunkowy charakter Bożego błogosławieństwa, zależnego od wierności ludu (zob. także Pwt 28,15-68 i Jer 7,12-14).
9:10-14 - Salomon oddaje Hiramowi, królowi Tyru, dwadzieścia miast w Galilei w zamian za pomoc w budowie Świątyni. Jednak Hiram nie jest zadowolony z tych miast. Ten epizod odzwierciedla dyplomatyczne aspekty panowania Salomona i jego złożone sojusze polityczne (zob. także 2 Kronik 8:1-2 i 2 Samuela 5:11).
9:26-28 - Salomon zakłada flotę w Ezion-Geber, która przynosi Izraelowi ogromne bogactwo. Sukcesy morskie Salomona świadczą o jego dominacji handlowej i gospodarczej, wzmacniając królestwo poprzez handel międzynarodowy (zob. także 2 Kronik 9:21-22 i Psalm 72:10).
Wersety związane z I Reis, 9:
9. rozdział 1 Księgi Królewskiej przedstawia Bożą odpowiedź na poświęcenie Świątyni. Jakie obietnice i ostrzeżenia daje Bóg? Ten znaczący tekst opisuje drugie pojawienie się Boga Salomonowi, potwierdzając przymierze i ostrzegając przed niewiernością. W tym rozdziale opisano także inne projekty budowlane Salomona i jego relacje biznesowe. 1 Król. 9 podkreśla równowagę pomiędzy błogosławieństwem a odpowiedzialnością. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady posłuszeństwa i konsekwencje obecne w tym odkrywczym rozdziale.
2 Kronik 7:12-14: "Pan ukazał się Salomonowi w nocy i rzekł do niego: Wysłuchałem twoją modlitwę i wybrałem to miejsce dla siebie na świątynię ofiar. Gdy zamknę niebo, aby nie padało, lub gdy ześlę szarańczę, aby pożarła ziemię, lub ześlę plagi na mój lud, jeśli mój lud, nad którym wezwane jest moje imię, ukorzy się i będzie się modlił, i będzie szukał mojego oblicza, i odwróci się od ich złych dróg, wysłucham z nieba i przebaczę im grzechy i uzdrowię ich ziemię." - Ten fragment uzupełnia i rozszerza odpowiedź Boga skierowaną do Salomona zapisaną w 1 Królów 9:1-9.
Jeremiasza 7:4-7: "Nie ufajcie zwodniczym słowom mówiącym: To jest świątynia Pana, świątynia Pana, świątynia Pana! Jeśli naprawdę zmienicie swoje postępowanie i postępowanie i będziecie się wzajemnie dobrze traktować, jeśli nie będziecie uciskać przybysza, sieroty i wdowy, nie rozlejecie w tym miejscu krwi niewinnej i nie pójdziecie za innymi bogami na swoją zgubę, wtedy sprawię, że zamieszkają na tym miejscu, w ziemi, którą dałem ich przodkom od wieków i na wieki." - Jeremiasz ostrzega przed fałszywym zaufaniem do świątyni, powtarzając ostrzeżenia Boga skierowane do Salomona w 1 Królów 9:6-9.
Mateusza 21:12-13: "Jezus wszedł do świątyni i wyrzucił wszystkich, którzy tam kupowali i sprzedawali. Przewrócił stoły wymieniających pieniądze i krzesła sprzedających gołębie i rzekł do nich: Napisane jest: Dom mój będzie nazwany domem modlitwy; ale wy robicie z niego jaskinię złodziei." - Jezus cytuje Izajasza 56:7, który odzwierciedla cel świątyni ustanowionej w 1 Królów 9:3.
Dzieje Apostolskie 7:46-50: "Znalazł łaskę u Boga i poprosił, aby pozwolił mu zapewnić mieszkanie Bogu Jakuba. Ale to Salomon zbudował mu dom. Jednakże Najwyższy nie mieszka w domach zbudowanych przez ludzi. Jak mówi prorok: „Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Jaki dom mi zbudujesz? mówi Pan, albo gdzie byłoby miejsce mojego odpoczynku? Czyż moje ręce nie dokonały tego wszystkiego?" - Szczepan nawiązuje do budowy świątyni przez Salomona, ale pamięta, że Bóg nie ogranicza się do fizycznych budynków, co powtarza motywy z 1 Królów 9.
Hebrajczyków 3:3-6: "Jezusa uważano za godnego większej chwały niż Mojżesz, tak jak budowniczy domu cieszy się większą czcią niż sam dom. Bo każdy dom jest przez kogoś budowany, lecz budowniczym wszystkiego jest Bóg. Mojżesz był wiernym sługą w całym domu Bożym, dając świadectwo temu, co miało zostać powiedziane w przyszłości. Chrystus natomiast jest wierny jako Syn nad domem Bożym; i tym domem jesteśmy, jeśli będziemy się trzymać ufności i nadziei, którymi się chlubimy." - Autor Listu do Hebrajczyków porównuje Jezusa do Mojżesza, a pośrednio do Salomona jako budowniczych „domu Bożego”, odnosząc się do świątyni fizycznej i duchowej.
FAQ:
Co Bóg obiecał Salomonowi w 1 Księdze Królewskiej 9?
Bóg obiecał Salomonowi, że jeśli będzie przestrzegał Jego przykazań, jego ród będzie panował nad Izraelem na wieki. W przeciwnym razie Bóg rozproszy Izrael. (1 Królów 9:4-9)
Jak Salomon poradził sobie z budową świątyni?
Salomon ukończył budowę Świątyni i pałacu królewskiego, poświęcając oba obiekty Panu, zgodnie z planami, jakie Bóg mu objawił. (1 Królów 9:1-10)
Co stało się z miastami, które Salomon dał Hiramowi?
Salomon podarował kilka miast królowi Tyru Hiramowi, lecz ten nie był nimi usatysfakcjonowany, gdyż uznał je za małe i nic niewarte. (1 Królów 9:11-14)
Jakie były relacje Salomona z królem Egiptu?
Salomon zawarł sojusz z królem Egiptu i wziął jego córkę za żonę, starając się wzmocnić pozycję polityczną Izraela. (1 Królów 9:16-17)
Co zrobił Salomon w sprawie miast Esjon-Geber i Elat?
Salomon odbudował Ezion-Geber i Elat, ustanawiając szlak handlowy z Egiptem. (1 Królów 9:26-28)
