Liber Isaiae, 57

1. justus perit et nemo est qui recogitet in corde suo et viri misericordiæ colliguntur quia non est qui intellegat a facie enim malitiæ collectus est justus

1. Iustus perit, et non est qui recogitet in corde suo; et viri misericordiae colliguntur, tamen non est qui intellegat: a facie enim malitiae collectus est iustus.

2. veniat pax requiescat in cubili suo qui ambulavit in directione sua

2. In pacem ingreditur, requiescit in cubili suo, qui ambulat in directione sua.

3. vos autem accedite huc filii auguratricis semen adulteri et fornicariæ

3. Vos autem accedite huc, filii auguratricis, semen adulteri et fornicariae.

4. super quem lusistis super quem dilatastis os et ejecistis linguam numquid non vos filii scelesti semen mendax

4. Super quem luditis? Super quem dilatatis os et eicitis linguam? Numquid non vos filii scelesti, semen mendax,

5. qui consolamini in diis subter omne lignum frondosum immolantes parvulos in torrentibus subter inminentes petras

5. qui exardescitis in terebinthis subter omne lignum frondosum, immolantes parvulos in vallibus subter scissuras petrarum?

6. in partibus torrentis pars tua hæc est sors tua et ipsis effudisti libamen obtulisti sacrificium numquid super his non indignabor

6. In partibus vallis pars tua, hae sunt sors tua; et ipsis effundisti libamen, obtulisti sacrificium. Numquid super his consolabor?

7. super montem excelsum et sublimem posuisti cubile tuum et illuc ascendisti ut immolares hostias

7. Super montem excelsum et sublimem posuisti cubile tuum, et illuc ascendisti, ut immolares hostias.

8. et post ostium et retro postem posuisti memoriale tuum quia juxta me discoperuisti et suscepisti adulterum dilatasti cubile tuum et pepigisti cum eis dilexisti stratum eorum manu aperta

8. Et post ostium et postem posuisti memoriale tuum; nam longe a me discooperuisti et ascendisti, dilatasti cubile tuum, et pepigisti cum eis foedus; dilexisti stratum eorum, manum respexisti.

9. et ornasti te regi unguento et multiplicasti pigmenta tua misisti legatos tuos procul et humiliata es usque ad inferos

9. Et ingressa es ad regem cum unguento et multiplicasti pigmenta tua; misisti legatos tuos procul et humiliata es usque ad inferos.

10. in multitudine viæ tuæ laborasti non dixisti quiescam vitam manus tuæ invenisti propterea non rogasti

10. In multitudine viae tuae laborasti; non dixisti: “Vanum est!”. Vitam manus tuae invenisti, propterea non aegrotasti.

11. pro quo sollicita timuisti quia mentita es et mei non es recordata neque cogitasti in corde tuo quia ego tacens et quasi non videns et mei oblita es

11. Pro quo sollicita timuisti, quia mentita es et mei non es recordata neque cogitasti in corde tuo? Nonne, quia ego tacui et longo tempore, me non times?

12. ego adnuntiabo justitiam tuam et opera tua non proderunt tibi

12. Ego annuntiabo iustitiam tuam et opera tua, quae non proderunt tibi.

13. cum clamaveris liberent te congregati tui et omnes eos auferet ventus tollet aura qui autem fiduciam habet mei hereditabit terram et possidebit montem sanctum meum

13. Cum clamaveris, liberent te lucra tua; et omnia illa auferet ventus, tollet aura. Qui autem fiduciam habet in me, hereditabit terram et possidebit montem sanctum meum.

14. et dicam viam facite præbete iter declinate de semita auferte offendicula de via populi mei

14. Et dicent: “Sternite, sternite, parate viam, auferte offendicula de via populi mei”.

15. quia hæc dicit Excelsus et Sublimis habitans æternitatem et sanctum nomen ejus in excelso et in sancto habitans et cum contrito et humili spiritu ut vivificet spiritum humilium et vivificet cor contritorum

15. Quia haec dicit Excelsus et Sublimis, habitans aeternitatem, et sanctum nomen eius: “Excelsus et sanctus habito et cum contrito et humili spiritu, ut vivificem spiritum humilium et vivificem cor contritorum.

16. non enim in sempiternum litigabo neque usque ad finem irascar quia spiritus a facie mea egredietur et flatus ego faciam

16. Non enim in sempiternum litigabo neque usque ad finem irascar, quia spiritus a facie mea deficeret, halitus, quem ego feci.

17. propter iniquitatem avaritiæ ejus iratus sum et percussi eum abscondi et indignatus sum et abiit vagus in via cordis sui

17. Propter iniquitatem avaritiae eius iratus sum et percussi eum, abscondi faciem meam et indignatus sum; et abiit vagus in via cordis sui.

18. vias ejus vidi et dimisi eum et reduxi eum et reddidi consolationes ipsi et lugentibus ejus

18. Vias eius vidi et sanabo eum et reducam eum et reddam consolationes ipsi et lugentibus eius.

19. creavi fructum labiorum pacem pacem ei qui longe est et qui prope dixit Dominus et sanavi eum

19. Creo fructum labiorum pacem; pacem ei, qui longe est et qui prope, dixit Dominus, et sanabo eum”.

20. impii autem quasi mare fervens quod quiescere non potest et redundant fluctus ejus in conculcationem et lutum

20. Impii autem quasi mare fervens, quod quiescere non potest, et redundant fluctus eius in limum et lutum.

21. non est pax dixit Deus meus impiis

21. Non est pax impiis, dicit Deus meus.