Mosaico decorativo

1. epei de eplhrwsen panta ta rhmata autou eiV taV akoaV tou laou eishlqen eiV kapernaoum

1. Cuando hubo acabado de dirigir todas estas palabras al pueblo, entró en Cafarnaúm.

2. ekatontarcou de tinoV douloV kakwV ecwn hmellen teleutan oV hn autw entimoV

2. Se encontraba mal y a punto de morir un siervo de un centurión, muy querido de éste.

3. akousaV de peri tou ihsou apesteilen proV auton presbuterouV twn ioudaiwn erwtwn auton opwV elqwn diaswsh ton doulon autou

3. Habiendo oído hablar de Jesús, envió donde él unos ancianos de los judíos, para rogarle que viniera y salvara a su siervo.

4. oi de paragenomenoi proV ton ihsoun parekaloun auton spoudaiwV legonteV oti axioV estin w parexei touto

4. Estos, llegando donde Jesús, le suplicaban insistentemente diciendo: «Merece que se lo concedas,

5. agapa gar to eqnoV hmwn kai thn sunagwghn autoV wkodomhsen hmin

5. porque ama a nuestro pueblo, y él mismo nos ha edificado la sinagoga.»

6. o de ihsouV eporeueto sun autoiV hdh de autou ou makran apecontoV apo thV oikiaV epemyen proV auton o ekatontarcoV filouV legwn autw kurie mh skullou ou gar eimi ikanoV ina upo thn steghn mou eiselqhV

6. Iba Jesús con ellos y, estando ya no lejos de la casa, envió el centurión a unos amigos a decirle: «Señor, no te molestes, porque no soy digno de que entres bajo mi techo,

7. dio oude emauton hxiwsa proV se elqein alla eipe logw kai iaqhsetai o paiV mou

7. por eso ni siquiera me consideré digno de salir a tu encuentro. Mándalo de palabra, y quede sano mi criado.

8. kai gar egw anqrwpoV eimi upo exousian tassomenoV ecwn up emauton stratiwtaV kai legw toutw poreuqhti kai poreuetai kai allw ercou kai ercetai kai tw doulw mou poihson touto kai poiei

8. Porque también yo, que soy un subalterno, tengo soldados a mis órdenes, y digo a éste: "Vete", y va; y a otro: "Ven", y viene; y a mi siervo: "Haz esto", y lo hace.»

9. akousaV de tauta o ihsouV eqaumasen auton kai strafeiV tw akolouqounti autw oclw eipen legw umin oude en tw israhl tosauthn pistin euron

9. Al oír esto Jesús, quedó admirado de él, y volviéndose dijo a la muchedumbre que le seguía: «Os digo que ni en Israel he encontrado una fe tan grande.»

10. kai upostreyanteV oi pemfqenteV eiV ton oikon euron ton asqenounta doulon ugiainonta

10. Cuando los enviados volvieron a la casa, hallaron al siervo sano.

11. kai egeneto en th exhV eporeueto eiV polin kaloumenhn nain kai suneporeuonto autw oi maqhtai autou ikanoi kai ocloV poluV

11. Y sucedió que a continuación se fue a una ciudad llamada Naím, e iban con él sus discípulos y una gran muchedumbre.

12. wV de hggisen th pulh thV polewV kai idou exekomizeto teqnhkwV uioV monogenhV th mhtri autou kai auth hn chra kai ocloV thV polewV ikanoV sun auth

12. Cuando se acercaba a la puerta de la ciuadad, sacaban a enterrar a un muerto, hijo único de su madre, que era viuda, a la que acompañaba mucha gente de la ciudad.

13. kai idwn authn o kurioV esplagcnisqh ep auth kai eipen auth mh klaie

13. Al verla el Señor, tuvo compasión de ella, y le dijo: «No llores.»

14. kai proselqwn hyato thV sorou oi de bastazonteV esthsan kai eipen neaniske soi legw egerqhti

14. Y, acercándose, tocó el féretro. Los que lo llevaban se pararon, y él dijo: «Joven, a ti te digo: Levántate.»

15. kai anekaqisen o nekroV kai hrxato lalein kai edwken auton th mhtri autou

15. El muerto se incorporó y se puso a hablar, y él se lo dio a su madre.

16. elaben de foboV apantaV kai edoxazon ton qeon legonteV oti profhthV megaV eghgertai en hmin kai oti epeskeyato o qeoV ton laon autou

16. El temor se apoderó de todos, y glorificaban a Dios, diciendo: «Un gran profeta se ha levantado entre nosotros», y «Dios ha visitado a su pueblo».

17. kai exhlqen o logoV outoV en olh th ioudaia peri autou kai en pash th pericwrw

17. Y lo que se decía de él, se propagó por toda Judea y por toda la región circunvecina.

18. kai aphggeilan iwannh oi maqhtai autou peri pantwn toutwn

18. Sus discípulos llevaron a Juan todas estas noticias. Entonces él, llamando a dos de ellos,

19. kai proskalesamenoV duo tinaV twn maqhtwn autou o iwannhV epemyen proV ton ihsoun legwn su ei o ercomenoV h allon prosdokwmen

19. los envió a decir al Señor: «¿Eres tú el que ha de venir, o debemos esperar a otro?»

20. paragenomenoi de proV auton oi andreV eipon iwannhV o baptisthV apestalken hmaV proV se legwn su ei o ercomenoV h allon prosdokwmen

20. Llegando donde él aquellos hombres, dijeron: «Juan el Bautista nos ha enviado a decirte: ¿Eres tú el que ha de venir o debemos esperar a otro?»

21. en auth de th wra eqerapeusen pollouV apo noswn kai mastigwn kai pneumatwn ponhrwn kai tufloiV polloiV ecarisato to blepein

21. En aquel momento curó a muchos de sus enfermedades y dolencias, y de malos espíritus, y dio vista a muchos ciegos.

22. kai apokriqeiV o ihsouV eipen autoiV poreuqenteV apaggeilate iwannh a eidete kai hkousate oti tufloi anablepousin cwloi peripatousin leproi kaqarizontai kwfoi akouousin nekroi egeirontai ptwcoi euaggelizontai

22. Y les respondió: «Id y contad a Juan lo que habéis visto y oído: Los ciegos ven, los cojos andan, los leprosos quedan limpios, los sordos oyen, los muertos resucitan, se anuncia a los pobres la Buena Nueva;

23. kai makarioV estin oV ean mh skandalisqh en emoi

23. ¡y dichoso aquel que no halle escándalo en mí!»

24. apelqontwn de twn aggelwn iwannou hrxato legein proV touV oclouV peri iwannou ti exelhluqate eiV thn erhmon qeasasqai kalamon upo anemou saleuomenon

24. Cuando los mensajeros de Juan se alejaron, se puso a hablar de Juan a la gente: «¿Qué salisteis a ver en el desierto? ¿Una caña agitada por el viento?

25. alla ti exelhluqate idein anqrwpon en malakoiV imatioiV hmfiesmenon idou oi en imatismw endoxw kai trufh uparconteV en toiV basileioiV eisin

25. ¿Qué salisteis a ver, si no? ¿Un hombre elegantemente vestido? ¡No! Los que visten magníficamente y viven con molicie están en los palacios.

26. alla ti exelhluqate idein profhthn nai legw umin kai perissoteron profhtou

26. Entonces, ¿qué salisteis a ver? ¿Un profeta? Sí, os digo, y más que un profeta.

27. outoV estin peri ou gegraptai idou egw apostellw ton aggelon mou pro proswpou sou oV kataskeuasei thn odon sou emprosqen sou

27. Este es de quien está escrito: He aquí que envío mi mensajero delante de ti, que preparará por delante tu camino.

28. legw gar umin meizwn en gennhtoiV gunaikwn profhthV iwannou tou baptistou oudeiV estin o de mikroteroV en th basileia tou qeou meizwn autou estin

28. «Os digo: Entre los nacidos de mujer no hay ninguno mayor que Juan; sin embargo el más pequeño en el Reino de Dios es mayor que él.

29. kai paV o laoV akousaV kai oi telwnai edikaiwsan ton qeon baptisqenteV to baptisma iwannou

29. Todo el pueblo que le escuchó, incluso los publicanos, reconocieron la justicia de Dios, haciéndose bautizar con el bautismo de Juan.

30. oi de farisaioi kai oi nomikoi thn boulhn tou qeou hqethsan eiV eautouV mh baptisqenteV up autou

30. Pero los fariseos y los legistas, al no aceptar el bautismo de él, frustraron el plan de Dios sobre ellos.

31. eipen de o kurioV tini oun omoiwsw touV anqrwpouV thV geneaV tauthV kai tini eisin omoioi

31. «¿Con quién, pues, compararé a los hombres de esta generacíon? Y ¿a quién se parecen?

32. omoioi eisin paidioiV toiV en agora kaqhmenoiV kai prosfwnousin allhloiV kai legousin hulhsamen umin kai ouk wrchsasqe eqrhnhsamen umin kai ouk eklausate

32. Se parecen a los chiquillos que están sentados en la plaza y se gritan unos a otros diciendo: "Os hemos tocado la flauta, y no habéis bailado, os hemos entonando endechas, y no habéis llorado."

33. elhluqen gar iwannhV o baptisthV mhte arton esqiwn mhte oinon pinwn kai legete daimonion ecei

33. «Porque ha venido Juan el Bautista, que no comía pan ni bebía vino, y decís: "Demonio tiene."

34. elhluqen o uioV tou anqrwpou esqiwn kai pinwn kai legete idou anqrwpoV fagoV kai oinopothV telwnwn filoV kai amartwlwn

34. Ha venido el Hijo del hombre, que come y bebe, y decís: "Ahí tenéis un comilón y un borracho, amigo de publicanos y pecadores."

35. kai edikaiwqh h sofia apo twn teknwn authV pantwn

35. Y la Sabiduría se ha acreditado por todos sus hijos.»

36. hrwta de tiV auton twn farisaiwn ina fagh met autou kai eiselqwn eiV thn oikian tou farisaiou anekliqh

36. Un fariseo le rogó que comiera con él, y, entrando en la casa del fariseo, se puso a la mesa.

37. kai idou gunh en th polei htiV hn amartwloV epignousa oti anakeitai en th oikia tou farisaiou komisasa alabastron murou

37. Había en la ciudad una mujer pecadora pública, quien al saber que estaba comiendo en casa del fariseo, llevó un frasco de alabastro de perfume,

38. kai stasa para touV podaV autou opisw klaiousa hrxato brecein touV podaV autou toiV dakrusin kai taiV qrixin thV kefalhV authV exemassen kai katefilei touV podaV autou kai hleifen tw murw

38. y poniéndose detrás, a los pies de él, comenzó a llorar, y con sus lágrimas le mojaba los pies y con los cabellos de su cabeza se los secaba; besaba sus pies y los ungía con el perfume.

39. idwn de o farisaioV o kalesaV auton eipen en eautw legwn outoV ei hn profhthV eginwsken an tiV kai potaph h gunh htiV aptetai autou oti amartwloV estin

39. Al verlo el fariseo que le había invitado, se decía para sí: «Si éste fuera profeta, sabría quién y qué clase de mujer es la que le está tocando, pues es una pecadora.»

40. kai apokriqeiV o ihsouV eipen proV auton simwn ecw soi ti eipein o de fhsin didaskale eipe

40. Jesús le respondió: «Simón, tengo algo que decirte.» El dijo: «Di, maestro.»

41. duo crewfeiletai hsan daneisth tini o eiV wfeilen dhnaria pentakosia o de eteroV penthkonta

41. Un acreedor tenía dos deudores: uno debía quinientos denarios y el otro cincuenta.

42. mh econtwn de autwn apodounai amfoteroiV ecarisato tiV oun autwn eipe pleion auton agaphsei

42. Como no tenían para pagarle, perdonó a los dos. ¿Quién de ellos le amará más?»

43. apokriqeiV de o simwn eipen upolambanw oti w to pleion ecarisato o de eipen autw orqwV ekrinaV

43. Respondió Simón: «Supongo que aquel a quien perdonó más.» El le dijo: «Has juzgado bien»,

44. kai strafeiV proV thn gunaika tw simwni efh blepeiV tauthn thn gunaika eishlqon sou eiV thn oikian udwr epi touV podaV mou ouk edwkaV auth de toiV dakrusin ebrexen mou touV podaV kai taiV qrixin thV kefalhV authV exemaxen

44. y volviéndose hacia la mujer, dijo a Simón: «¿Ves a esta mujer? Entré en tu casa y no me diste agua para los pies. Ella, en cambio, ha mojado mis pies con lágrimas, y los ha secado con sus cabellos.

45. filhma moi ouk edwkaV auth de af hV eishlqon ou dielipen katafilousa mou touV podaV

45. No me diste el beso. Ella, desde que entró, no ha dejado de besarme los pies.

46. elaiw thn kefalhn mou ouk hleiyaV auth de murw hleiyen mou touV podaV

46. No ungiste mi cabeza con aceite. Ella ha ungido mis pies con perfume.

47. ou carin legw soi afewntai ai amartiai authV ai pollai oti hgaphsen polu w de oligon afietai oligon agapa

47. Por eso te digo que quedan perdonados sus muchos pecados, porque ha mostrado mucho amor. A quien poco se le perdona, poco amor muestra.»

48. eipen de auth afewntai sou ai amartiai

48. Y le dijo a ella: «Tus pecados quedan perdonados.»

49. kai hrxanto oi sunanakeimenoi legein en eautoiV tiV outoV estin oV kai amartiaV afihsin

49. Los comensales empezaron a decirse para sí: «¿Quién es éste que hasta perdona los pecados?»

50. eipen de proV thn gunaika h pistiV sou seswken se poreuou eiV eirhnhn

50. Pero él dijo a la mujer: «Tu fe te ha salvado. Vete en paz.»



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.