Mosaico decorativo

1. kai apedra dauid ek nauaq en rama kai ercetai enwpion iwnaqan kai eipen ti pepoihka kai ti to adikhma mou kai ti hmarthka enwpion tou patroV sou oti epizhtei thn yuchn mou

1. Huyó David de las celdas de Ramá y se fue a decir a Jonatán: «¿Qué he hecho, cuál es mi falta y en qué he pecado contra tu padre para que busque mi muerte?»

2. kai eipen autw iwnaqan mhdamwV soi ou mh apoqanhV idou ou mh poihsh o pathr mou rhma mega h mikron kai ouk apokaluyei to wtion mou kai ti oti kruyei o pathr mou to rhma touto ouk estin touto

2. Jonatán le dijo: «De ninguna manera, no morirás. Mi padre no hace ninguna cosa, grande o pequeña, sin descubrírmela; ¿por qué me había de ocultar mi padre este asunto? ¡No puede ser!»

3. kai apekriqh dauid tw iwnaqan kai eipen ginwskwn oiden o pathr sou oti eurhka carin en ofqalmoiV sou kai eipen mh gnwtw touto iwnaqan mh ou boulhtai alla zh kurioV kai zh h yuch sou oti kaqwV eipon empeplhstai ana meson mou kai tou qanatou

3. Pero David volvió a jurar: «Save muy bien tu padre que me tienes mucho afecto y se ha dicho: "Que no lo sepa Jonatán para que no se apene." Y, con todo, por Yahveh y por tu vida, que no hay más que un paso entre yo y la muerte.»

4. kai eipen iwnaqan proV dauid ti epiqumei h yuch sou kai ti poihsw soi

4. Dijo Jonatán a David: «Dime lo que deseas y te lo haré.»

5. kai eipen dauid proV iwnaqan idou dh neomhnia aurion kai egw kaqisaV ou kaqhsomai meta tou basilewV fagein kai exaposteleiV me kai krubhsomai en tw pediw ewV deilhV

5. Dijo David a Jonatán: «Mira, mañana es el novilunio; yo tendría que sentarme con el rey a comer, pero tú me dejarás marchar y me esconderé en el campo hasta la noche.

6. ean episkeptomenoV episkeyhtai me o pathr sou kai ereiV paraitoumenoV parhthsato ap' emou dauid dramein ewV eiV bhqleem thn polin autou oti qusia twn hmerwn ekei olh th fulh

6. Si tu padre nota mi ausencia, dirás: "David me ha pedido con insistencia que le deje hacer una escapada a Belén, su ciudad, porque se celebra el sacrificio anual de toda la familia."

7. ean tade eiph agaqwV eirhnh tw doulw sou kai ean sklhrwV apokriqh soi gnwqi oti suntetelestai h kakia par' autou

7. Si tu padre dice: "Está bien," tu siervo está a salvo; pero si se enfurece, sabrás que por su parte está decretada la ruina.

8. kai poihseiV eleoV meta tou doulou sou oti eishgageV eiV diaqhkhn kuriou ton doulon sou meta seautou kai ei estin adikia en tw doulw sou qanatwson me su kai ewV tou patroV sou ina ti outwV eisageiV me

8. Haz este favor a tu siervo ya que hiciste que tu siervo estableciera contigo alianza de Yahveh; si hay falta en mí, dame tú mismo la muerte; ¿para qué llevarme hasta tu padre?»

9. kai eipen iwnaqan mhdamwV soi oti ean ginwskwn gnw oti suntetelestai h kakia para tou patroV mou tou elqein epi se kai ean mh eiV taV poleiV sou egw apaggelw soi

9. Respondió Jonatán: «¡Lojos de ti! Si yo supiera con certeza que por parte de mi padre está decretado que venga la ruina sobre ti, ¿no te lo avisaría?»

10. kai eipen dauid proV iwnaqan tiV apaggelei moi ean apokriqh o pathr sou sklhrwV

10. Respondió David a Jonatán: «¿Quién me avisará si tu padre te responde con aspereza?»

11. kai eipen iwnaqan proV dauid poreuou kai mene eiV agron kai ekporeuontai amfoteroi eiV agron

11. Respondió Jonatán a David: «Ven, salgamos al campo.» Y salieron ambos al campo.

12. kai eipen iwnaqan proV dauid kurioV o qeoV israhl oiden oti anakrinw ton patera mou wV an o kairoV trisswV kai idou agaqon h peri dauid kai ou mh aposteilw proV se eiV agron

12. Dijo Jonatán a David: «Por Yahveh, Dios de Israel, te juro que mañana a esta misma hora sondearé a mi padre; si la cosa se pone bien para David y no envío quien te lo haga saber,

13. tade poihsai o qeoV tw iwnaqan kai tade prosqeih oti anoisw ta kaka epi se kai apokaluyw to wtion sou kai exapostelw se kai apeleush eiV eirhnhn kai estai kurioV meta sou kaqwV hn meta tou patroV mou

13. que Yahveh haga esto a Jonatán y añada esto otro. Si mi padre decide hacerte mal, te lo haré saber para que te pongas a salvo y vayas en paz. Y que Yahveh sea contigo como lo fue con mi padre.

14. kai men eti mou zwntoV kai poihseiV eleoV met' emou kai ean qanatw apoqanw

14. Si para entonces estoy vivo todavía, usa conmigo la bondad de Yahveh y, si muerto,

15. ouk exareiV eleoV sou apo tou oikou mou ewV tou aiwnoV kai ei mh en tw exairein kurion touV ecqrouV dauid ekaston apo proswpou thV ghV

15. nunca apartes tu misericordia de mi casa. Y cuando Yahveh haya exterminado a los enemigos de David de la faz de la tierra,

16. exarqhnai to onoma tou iwnaqan apo tou oikou dauid kai ekzhthsai kurioV ecqrouV tou dauid

16. que no sea exterminado Jonatán con la casa de Saúl; de lo contrario, que Yahveh pida cuentas a David.»

17. kai proseqeto eti iwnaqan omosai tw dauid oti hgaphsen yuchn agapwntoV auton

17. Juró de nuevo Jonatán a David por el amor que le tenía, pues le amaba como a sí mismo.

18. kai eipen iwnaqan aurion noumhnia kai episkephsh oti episkephsetai kaqedra sou

18. Jonatán le dijo: «Mañana es novilunio y se notará tu ausencia, porque mirarán tu asiento.

19. kai trisseuseiV kai episkeyh kai hxeiV eiV ton topon sou ou ekrubhV en th hmera th ergasimh kai kaqhsh para to ergab ekeino

19. Pasado mañana se notará más; tú irás al sitio en que te escondiste el día del suceso aquel, y te pones junto a la loma que tú sabes.

20. kai egw trisseusw taiV scizaiV akontizwn ekpempwn eiV thn amattari

20. Ese mismo día iré a lanzar flechas por esa parte, como para tirar al blanco.

21. kai idou apostelw to paidarion legwn deuro eure moi thn scizan ean eipw legwn tw paidariw wde h sciza apo sou kai wde labe authn paraginou oti eirhnh soi kai ouk estin logoV zh kurioV

21. Mandaré al muchacho: "Anda, busca la flecha." Si digo al muchacho: "La flecha está más acá de ti, tómala," vienes, porque todo va bien para ti y no hay nada, por Yahveh.

22. ean tade eipw tw neaniskw wde h sciza apo sou kai epekeina poreuou oti exapestalken se kurioV

22. Pero si digo al muchacho: "La flecha está más allá de ti," vete, porque Yahveh quiere que te vayas.

23. kai to rhma o elalhsamen egw kai su idou kurioV martuV ana meson emou kai sou ewV aiwnoV

23. Cuanto a la palabra que tú y yo tenemos hablada, mira, Yahveh está entre los dos para siempre.»

24. kai kruptetai dauid en agrw kai paraginetai o mhn kai ercetai o basileuV epi thn trapezan tou fagein

24. David se escondió en el campo. Llegado el novilunio, el rey se puso a la mesa para comer.

25. kai ekaqisen o basileuV epi thn kaqedran autou wV apax kai apax epi thV kaqedraV para toicon kai proefqasen ton iwnaqan kai ekaqisen abennhr ek plagiwn saoul kai epeskeph o topoV dauid

25. Se sentó el rey en su asiento, como de costumbre, en el asiento de la pared; Jonatán se sentó enfrente y Abner al lado de Saúl; el asiento de David quedó vacío.

26. kai ouk elalhsen saoul ouden en th hmera ekeinh oti eipen sumptwma fainetai mh kaqaroV einai oti ou kekaqaristai

26. Saúl no dijo nada aquel día, porque pensó: «Será un accidente, no estará puro por no haberse purificado.»

27. kai egenhqh th epaurion tou mhnoV th hmera th deutera kai epeskeph o topoV tou dauid kai eipen saoul proV iwnaqan ton uion autou ti oti ou paragegonen o uioV iessai kai ecqeV kai shmeron epi thn trapezan

27. Al día siguiente del novilunio, el segundo día, se fijaron en el asiento de David, y Saúl dijo a su hijo Jonatán: ¿Por qué no ha venido a comer ni ayer ni hoy el hijo de Jesé?»

28. kai apekriqh iwnaqan tw saoul kai eipen autw parhthtai dauid par' emou ewV eiV bhqleem thn polin autou poreuqhnai

28. Jonatán respondió a Saúl: «David me pidió con insistencia poder ir a Belén.

29. kai eipen exaposteilon dh me oti qusia thV fulhV hmin en th polei kai eneteilanto proV me oi adelfoi mou kai nun ei eurhka carin en ofqalmoiV sou diaswqhsomai dh kai oyomai touV adelfouV mou dia touto ou paragegonen epi thn trapezan tou basilewV

29. Me dijo: "Déjame ir, por favor, porque es nuestro sacrificio de familia en la ciudad y mis hermanos me han reclamado. Así que, si he hallado gracia a tus ojos, déjame hacer una escapada para ver a mis hermanos." Por esto no ha venido a la mesa del rey.»

30. kai equmwqh orgh saoul epi iwnaqan sfodra kai eipen autw uie korasiwn automolountwn ou gar oida oti metocoV ei su tw uiw iessai eiV aiscunhn sou kai eiV aiscunhn apokaluyewV mhtroV sou

30. Se encendió la cólera de Saúl contra Jonatán y le dijo: «¡Hijo de una perdida! ¿Acaso no sé yo que prefieres al hijo de Jesé para vergüenza tuya y vergüenza de la desnudez de tu madre?

31. oti pasaV taV hmeraV aV o uioV iessai zh epi thV ghV ouc etoimasqhsetai h basileia sou nun oun aposteilaV labe ton neanian oti uioV qanatou outoV

31. Pues mientras viva sobre el suelo el hijo de Jesé, no estarás a salvo ni tú ni tu realeza; así que manda a buscarlo y tráemelo, porque es reo de muerte.»

32. kai apekriqh iwnaqan tw saoul ina ti apoqnhskei ti pepoihken

32. Respondió Jonatán a su padre Saúl y le dijo: «¿Por qué ha de morir? ¿Qué ha hecho?»

33. kai ephren saoul to doru epi iwnaqan tou qanatwsai auton kai egnw iwnaqan oti suntetelestai h kakia auth para tou patroV autou qanatwsai ton dauid

33. Blandió Saúl su lanza contra él para herirle y comprendió Jonatán que por parte de su padre la muerte de David era cosa decidida.

34. kai anephdhsen iwnaqan apo thV trapezhV en orgh qumou kai ouk efagen en th deutera tou mhnoV arton oti eqrausqh epi ton dauid oti sunetelesen ep' auton o pathr autou

34. Se levantó Jonatán de la mesa ardiendo en ira y no comió el segundo día del novilunio, pues estaba afligido por David, porque su padre le había injuriado.

35. kai egenhqh prwi kai exhlqen iwnaqan eiV agron kaqwV etaxato eiV to marturion dauid kai paidarion mikron met' autou

35. A la mañana siguiente salió Jonatán con un muchacho al campo, a la hora acordada con David.

36. kai eipen tw paidariw drame eure moi taV scizaV en aiV egw akontizw kai to paidarion edrame kai autoV hkontize th scizh kai parhgagen authn

36. Dijo al muchacho: «Corre a buscar las flechas que voy a tirar.» Corrió el muchacho, y entonces Jonatán lanzó las flechas más allá de él.

37. kai hlqen to paidarion ewV tou topou thV scizhV ou hkontizen iwnaqan kai anebohsen iwnaqan opisw tou neaniou kai eipen ekei h sciza apo sou kai epekeina

37. Cuando el muchacho llegaba al lugar donde había lanzado la flecha Jonatán, éste gritó detrás de él: «¿ Acaso no está la flecha más allá de ti?»,

38. kai anebohsen iwnaqan opisw tou paidariou autou legwn tacunaV speuson kai mh sthV kai anelexen to paidarion iwnaqan taV scizaV proV ton kurion autou

38. y siguió gritando detrás del muchacho: «Pronto, date prisa, no te detengas.» Tomó el muchacho de Jonatán la flecha y volvió donde su señor.

39. kai to paidarion ouk egnw ouqen parex iwnaqan kai dauid egnwsan to rhma

39. El muchacho no se enteró de nada. Solamente lo entendían Jonatán y David.

40. kai iwnaqan edwken ta skeuh autou epi to paidarion autou kai eipen tw paidariw autou poreuou eiselqe eiV thn polin

40. Dio Jonatán sus armas al muchacho que estaba con él y le dijo: «Anda, llévalas a la ciudad.»

41. kai wV eishlqen to paidarion kai dauid anesth apo tou ergab kai epesen epi proswpon autou kai prosekunhsen autw triV kai katefilhsen ekastoV ton plhsion autou kai eklausen ekastoV tw plhsion autou ewV sunteleiaV megalhV

41. Se marchó el muchacho y David se levantó de junto a la loma y, cayendo sobre su rostro en tierra, se postró tres veces. Se abrazaron los dos y lloraron copiosamente.

42. kai eipen iwnaqan poreuou eiV eirhnhn kai wV omwmokamen hmeiV amfoteroi en onomati kuriou legonteV kurioV estai martuV ana meson emou kai sou kai ana meson tou spermatoV mou kai ana meson tou spermatoV sou ewV aiwnoV

42. Dijo Jonatán a David: Vete en paz, ya que nos hemos jurado en nombre de Yahveh: "Que Yahveh esté entre tú y yo, entre mi descendencia y la tuya para siempre."»



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.