Mosaico decorativo

1. ioudaV de o kai makkabaioV kai oi sun autw pareisporeuomenoi lelhqotwV eiV taV kwmaV prosekalounto touV suggeneiV kai touV memenhkotaV en tw ioudaismw proslambanomenoi sunhgagon eiV exakisciliouV

1. Judas, chamado Macabeu, e seus companheiros penetravam secreta­men­te nas aldeias e convocavam seus parentes. Arrastando consigo todos os que se haviam mantido fiéis ao judaísmo, formaram um grupo de aproximadamente seis mil homens.

2. kai epekalounto ton kurion epidein ton upo pantwn katapatoumenon laon oiktirai de kai ton naon ton upo twn asebwn anqrwpwn bebhlwqenta

2. Suplicavam ao Senhor que olhasse para o povo, desdenhado por todos; que se compadecesse do templo profanado pelos ímpios;

3. elehsai de kai thn katafqeiromenhn polin kai mellousan isopedon ginesqai kai twn katabowntwn proV auton aimatwn eisakousai

3. que tivesse compaixão da cidade devastada, perto de ser reduzida ao nível do solo; que escutasse a voz do sangue derramado que a ele clamava;

4. mnhsqhnai de kai thV twn anamarthtwn nhpiwn paranomou apwleiaV kai peri twn genomenwn eiV to onoma autou blasfhmiwn kai misoponhrhsai

4. que se lembrasse da desumana carnificina de crianças inocentes e que vingasse também as blasfêmias proferidas contra seu nome.

5. genomenoV de o makkabaioV en sustemati anupostatoV hdh toiV eqnesin egineto thV orghV tou kuriou eiV eleon trapeishV

5. Judas tornou-se o chefe da tropa e os gentios viram-se incapazes de resistir-lhe porque a cólera de Deus tinha-se convertido em misericórdia.

6. poleiV de kai kwmaV aprosdokhtwV ercomenoV enepimpra kai touV epikairouV topouV apolambanwn ouk oligouV twn polemiwn tropoumenoV

6. Atacava de improviso as cidades e aldeias e as incendia­va. Ocupava as posições favoráveis, de onde afugentava não poucos de seus inimigos.

7. malista taV nuktaV proV taV toiautaV epibolaV sunergouV elambanen kai lalia thV euandriaV autou dihceito pantach

7. Era principalmente à noite que ele empreendia essas expedições. A fama de seu valor espalhava-se por toda a parte.

8. sunorwn de o filippoV kata mikron eiV prokophn ercomenon ton andra puknoteron de en taiV euhmeriaiV probainonta proV ptolemaion ton koilhV suriaV kai foinikhV strathgon egrayen epibohqein toiV tou basilewV pragmasin

8. Vendo Judas progredir dia a dia e alcançar sempre frequentes vitórias, Filipe escreveu ao governador da Celessíria e da Fenícia, Ptolomeu, e pediu-lhe auxílio para defender os interesses do rei.*

9. o de tacewV proceirisamenoV nikanora ton tou patroklou twn prwtwn filwn apesteilen upotaxaV pamfulwn eqnh ouk elattouV twn dismuriwn to sumpan thV ioudaiaV exarai genoV sunesthsen de autw kai gorgian andra strathgon kai en polemikaiV creiaiV peiran econta

9. Imediatamente, Ptolomeu designou Nicanor, um dos primeiros amigos do rei e filho de Pátroclo, e o enviou à frente de uns vinte mil homens de todas as nações, para exterminar toda a raça judia. Agregou a ele Górgias, general perito em assuntos de guerra.

10. diesthsato de o nikanwr ton foron tw basilei toiV rwmaioiV onta talantwn disciliwn ek thV twn ioudaiwn aicmalwsiaV ekplhrwsein

10. Nicanor esperava obter, com a venda dos judeus que fossem aprisionados, os dois mil talentos que o rei devia como tributo aos romanos.

11. euqewV de eiV taV paraqalassiouV poleiV apesteilen prokaloumenoV ep' agorasmon ioudaiwn swmatwn upiscnoumenoV enenhkonta swmata talantou paracwrhsein ou prosdecomenoV thn para tou pantokratoroV mellousan parakolouqhsein ep' autw dikhn

11. Enviou sem perda de tempo, às cidades da costa, o convite para que viessem comprar judeus, prometendo entregar noventa escravos por um talento. Mas não suspeitava então de que o castigo do Todo-poderoso iria cair sobre ele.

12. tw de iouda prosepesen peri thV tou nikanoroV efodou kai metadontoV toiV sun autw thn parousian tou stratopedou

12. A notícia do avanço de Nicanor chegou a Judas, o qual informou aos seus da chegada dos inimigos.

13. oi deilandrounteV kai apistounteV thn tou qeou dikhn diedidraskon eautouV kai exetopizon

13. Num relance, os que tinham medo ou não tinham confiança na justiça de Deus, fugiram e dispersaram-se.

14. oi de ta perileleimmena panta epwloun omou de ton kurion hxioun rusasqai touV upo tou dussebouV nikanoroV prin suntucein pepramenouV

14. Os outros venderam seus pertences, suplicando ao Senhor que os livrasse do ímpio Nicanor, que os havia vendido antes mesmo de tê-los em mãos.

15. kai ei mh di' autouV alla dia taV proV touV pateraV autwn diaqhkaV kai eneka thV ep' autouV epiklhsewV tou semnou kai megaloprepouV onomatoV autou

15. Se não por causa deles, que o fizesse ao menos em consideração às alianças estabelecidas com seus pais e porque seu santo e sublime nome tinha sido invocado sobre eles.

16. sunagagwn de o makkabaioV touV peri auton ontaV ariqmon exakisciliouV parekalei mh kataplaghnai toiV polemioiV mhde eulabeisqai thn twn adikwV paraginomenwn ep' autouV eqnwn poluplhqeian agwnisasqai de gennaiwV

16. Macabeu reuniu então ao redor de si seus homens, em número de seis mil, exortou-os a não se deixarem intimidar pelos inimigos, nem temerem essa massa de gentios que vinha injustamente contra eles, e que combatessem com valentia;

17. pro ofqalmwn labontaV thn anomwV eiV ton agion topon suntetelesmenhn up' autwn ubrin kai ton thV empepaigmenhV polewV aikismon eti de thn thV progonikhV politeiaV katalusin

17. que pensassem na indigna profanação infligida por eles ao templo, na humilhação imposta à cidade devastada e na ruína das tradições de seus antepassados.

18. oi men gar oploiV pepoiqasin ama kai tolmaiV efhsen hmeiV de epi tw pantokratori qew dunamenw kai touV ercomenouV ef' hmaV kai ton olon kosmon eni neumati katabalein pepoiqamen

18. “Eles confiam – dizia ele – nas suas armas e na sua audácia, mas nós colocamos nossa segurança no Deus Todo-poderoso, que pode, com um só leve aceno, desbaratar tanto os que nos atacam como o universo inteiro!”

19. prosanalexamenoV de autoiV kai taV epi twn progonwn genomenaV antilhmyeiV kai thn epi sennachrim ekaton ogdohkonta pente ciliadeV wV apwlonto

19. Lembrou-lhes no passado o caso da proteção divina como, por exemplo, do exército de Senaquerib, haviam perecido cento e oitenta mil homens.

20. kai thn en th babulwnia thn proV touV galataV parataxin genomenhn wV oi panteV epi thn creian hlqon oktakiscilioi sun makedosin tetrakiscilioiV twn makedonwn aporoumenwn oi oktakiscilioi taV dwdeka muriadaV apwlesan dia thn ginomenhn autoiV ap' ouranou bohqeian kai wfeleian pollhn elabon

20. E, na batalha contra os gálatas, na Babilônia, oito mil judeus tiveram de lutar ao lado de quatro mil macedônios. Como estes se achavam numa situação crítica, os oito mil judeus massacraram cento e vinte mil inimigos, por causa do socorro que lhes foi dado do céu, e ainda recolheram um vasto despojo.

21. ef' oiV euqarseiV autouV parasthsaV kai etoimouV uper twn nomwn kai thV patridoV apoqnhskein tetramereV ti to strateuma epoihsen

21. Após ter reconfortado seus companheiros e tê-los incitado a morrer pelas leis e pela pátria, dividiu o exército em quatro divisões.

22. taxaV kai touV adelfouV autou prohgoumenouV ekateraV taxewV simwna kai iwshpon kai iwnaqhn upotaxaV ekastw ciliouV proV toiV pentakosioiV

22. Pôs à frente destes seus irmãos Simão, José e Jônatas, como também Eleazar, cada qual chefiando mil e quinhentos homens.*

23. eti de kai eleazaron paranagnouV thn ieran biblon kai douV sunqhma qeou bohqeiaV thV prwthV speiraV autoV prohgoumenoV sunebale tw nikanori

23. Apenas terminada a leitura do Livro santo e dada a senha: “Socorro de Deus”, ele mesmo pôs-se à frente do primeiro corpo e travou a batalha contra Nicanor.

24. genomenou de autoiV tou pantokratoroV summacou katesfaxan twn polemiwn uper touV enakisciliouV traumatiaV de kai toiV melesin anapeirouV to pleion meroV thV tou nikanoroV stratiaV epoihsan pantaV de fugein hnagkasan

24. O Todo-poderoso combateu ao lado deles. Massacraram mais de nove mil inimigos, feriram e mutilaram a maior parte dos soldados de Nicanor e os puseram em fuga.

25. ta de crhmata twn paragegonotwn epi ton agorasmon autwn elabon sundiwxanteV de autouV ef' ikanon anelusan upo thV wraV sugkleiomenoi

25. Apoderaram-se também do dinheiro dos que tinham vindo para comprá-los, e perseguiram por muito tempo os vencidos, mas tiveram que desistir, impedidos pelo tempo,

26. hn gar h pro tou sabbatou di' hn aitian ouk emakrotonhsan katatreconteV autouV

26. porque era véspera de sábado, e isso os impedia de prosseguir.

27. oplologhsanteV de autouV kai ta skula ekdusanteV twn polemiwn peri to sabbaton eginonto perisswV eulogounteV kai exomologoumenoi tw kuriw tw diaswsanti eiV thn hmeran tauthn archn eleouV taxantoV autoiV

27. Ajuntaram as armas, recolheram os despojos dos inimigos e chegaram assim ao sábado, bendizendo o Senhor à porfia, e glorificando-o por havê-los livrado nesse dia, prenunciando a alvorada de sua misericórdia.

28. meta de to sabbaton toiV hkismenoiV kai taiV chraiV kai orfanoiV merisanteV apo twn skulwn ta loipa autoi kai ta paidia diemerisanto

28. Passado o sábado, eles reservaram uma parte dos espólios para os que haviam sofrido com a perseguição, as viúvas e os órfãos. Dividiram o resto entre eles e seus filhos.

29. tauta de diapraxamenoi kai koinhn iketeian poihsamenoi ton elehmona kurion hxioun eiV teloV katallaghnai toiV autou douloiV

29. Feito isso, rezaram ao Senhor em comum, suplicando misericórdia e reconciliação completa com seus servos.

30. kai toiV peri timoqeon kai bakcidhn sunerisanteV uper touV dismuriouV autwn aneilon kai ocurwmatwn uyhlwn eu mala egkrateiV egenonto kai lafura pleiona emerisanto isomoirouV autoiV kai toiV hkismenoiV kai orfanoiV kai chraiV eti de kai presbuteroiV poihsanteV

30. Nos diferentes combates com os soldados de Timóteo e de Báquides, eles mataram mais de vinte mil e tornaram-se senhores absolutos de algumas fortalezas em pontos elevados. A abundante presa dividiram-na em duas partes iguais: uma para si mesmos, outra para os perseguidos, as mulheres, os órfãos e também os anciãos.

31. oplologhsanteV de autouV epimelwV panta suneqhkan eiV touV epikairouV topouV ta de loipa twn skulwn hnegkan eiV ierosoluma

31. As armas que eles haviam recolhido foram colocadas diligentemente em lugares seguros e levaram a Jerusalém o resto dos despojos.

32. ton de fularchn twn peri timoqeon aneilon anosiwtaton andra kai polla touV ioudaiouV epileluphkota

32. Mataram o chefe dos guardas de Timóteo, um dos homens mais perversos, que havia feito muito mal aos judeus.

33. epinikia de agonteV en th patridi touV emprhsantaV touV ierouV pulwnaV kai kallisqenhn ufhyan eiV en oikidion pefeugota kai ton axion thV dussebeiaV ekomisato misqon

33. Quando celebraram a festa da vitória em Jerusalém, queimaram, dentro de uma pequena casa onde se haviam refugiado, Calístenes e os que haviam incendiado as portas do templo, infligindo-lhes assim o justo castigo de seu sacrilégio.

34. o de trisalithrioV nikanwr o touV ciliouV emporouV epi thn prasin twn ioudaiwn agagwn

34. O tríplice celerado Nicanor – que fizera vir mil negociantes, para vender-lhes os judeus –

35. tapeinwqeiV upo twn kat' auton nomizomenwn elacistwn einai th tou kuriou bohqeia thn doxikhn apoqemenoV esqhta dia thV mesogeiou drapetou tropon erhmon eauton poihsaV hken eiV antioceian uper apan euhmerhkwV epi th tou stratou diafqora

35. humilhado, graças a Deus, por aqueles que ele desprezava profundamente, despojou-se da vestidura de honra, e, atravessando o interior do país sozinho, como um fugitivo, chegou a Antio­quia, feliz por ainda ter podido escapar ao desastre de seu exército.

36. kai o toiV rwmaioiV anadexamenoV foron apo thV twn en ierosolumoiV aicmalwsiaV katorqwsasqai kathggellen upermacon ecein touV ioudaiouV kai dia ton tropon touton atrwtouV einai touV ioudaiouV dia to akolouqein toiV up' autou protetagmenoiV nomoiV

36. E ele, que tinha prometido pagar o tributo aos romanos com o dinheiro que tiraria da venda dos cativos de Jerusalém, publicou que os judeus possuíam um protetor e que se tornavam invulneráveis quando observavam as leis estabelecidas por esse defensor.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.