Mosaico decorativo

1. kai anesth ioudaV o kaloumenoV makkabaioV uioV autou ant' autou

1. Seu filho Judas, cognominado Macabeu, ficou em seu lugar.

2. kai ebohqoun autw panteV oi adelfoi autou kai panteV osoi ekollhqhsan tw patri autou kai epolemoun ton polemon israhl met' eufrosunhV

2. Todos os seus irmãos o auxiliaram, bem como todos os que se tinham unido a seu pai, aceitando generosamente a promessa de combater por Israel.

3. kai eplatunen doxan tw law autou kai enedusato qwraka wV gigaV kai sunezwsato ta skeuh ta polemika autou kai polemouV sunesthsato skepazwn parembolhn en romfaia

3. Aumentou a glória do povo; revestiu-se da couraça, como um gigante, cingiu-se com as armas da guerra e empenhou-se nos combates, protegendo seu exército com a espada.

4. kai wmoiwqh leonti en toiV ergoiV autou kai wV skumnoV ereugomenoV eiV qhran

4. Assemelhava-se nas suas ações a um leão, e parecia um leãozinho, que ruge na caçada.

5. kai ediwxen anomouV exereunwn kai touV tarassontaV ton laon autou eflogisen

5. Perseguiu e rebuscou com cuidado os traidores e lançou ao fogo os que perseguiam seu povo.

6. kai sunestalhsan anomoi apo tou fobou autou kai panteV oi ergatai thV anomiaV sunetaracqhsan kai euodwqh swthria en ceiri autou

6. Os maus recuaram diante dele transidos de medo, tremeram os que praticaram o mal e a salvação do povo firmou-se em suas mãos.

7. kai epikranen basileiV pollouV kai eufranen ton iakwb en toiV ergoiV autou kai ewV tou aiwnoV to mnhmosunon autou eiV eulogian

7. Seus feitos exasperaram os reis, mas alegraram Jacó, e sua memória permaneceu eternamente abençoada.

8. kai dihlqen en polesin iouda kai exwleqreusen asebeiV ex authV kai apestreyen orghn apo israhl

8. Percorreu as cidades de Judá, ex­pul­sando os ímpios, desviando assim de Israel a cólera divina.

9. kai wnomasqh ewV escatou ghV kai sunhgagen apollumenouV

9. Seu nome foi pronunciado até as extremidades da terra, e ele conseguiu a adesão daqueles que estavam a ponto de perecer.

10. kai sunhgagen apollwnioV eqnh kai apo samareiaV dunamin megalhn tou polemhsai proV ton israhl

10. Aconteceu que Apolônio convocou os gentios e, de Samaria, partiu com um grande exército para combater Israel.

11. kai egnw ioudaV kai exhlqen eiV sunanthsin autw kai epataxen auton kai apekteinen kai epeson traumatiai polloi kai oi epiloipoi efugon

11. Soube-o Judas, saiu-lhe ao encontro, venceu-o e o matou. Muitos caíram aos seus golpes e os restantes puseram-se em fuga.

12. kai elabon ta skula autwn kai thn macairan apollwniou elaben ioudaV kai hn polemwn en auth pasaV taV hmeraV

12. Apoderou-se dos espólios, tomou a espada de Apolônio e desde então usava-a sempre nos combates.

13. kai hkousen shrwn o arcwn thV dunamewV suriaV oti hqroisen ioudaV aqroisma kai ekklhsian pistwn met' autou kai ekporeuomenwn eiV polemon

13. Seron, general do exército sírio, veio a saber que Judas cercara-se de soldados fiéis convocados e que ele os levara ao combate.

14. kai eipen poihsw emautw onoma kai doxasqhsomai en th basileia kai polemhsw ton ioudan kai touV sun autw touV exoudenountaV ton logon tou basilewV

14. “Vou tornar-me célebre – disse ele –, e cobrir-me de glória no reino. Vencerei Judas e suas tropas que se opõem às ordens do rei.”

15. kai proseqeto kai anebh met' autou parembolh asebwn iscura bohqhsai autw poihsai thn ekdikhsin en uioiV israhl

15. Armou-se ele para a guerra. Um poderoso exército de ímpios marchou com ele, para reforçar e tomar vingança dos filhos de Israel.

16. kai hggisen ewV anabasewV baiqwrwn kai exhlqen ioudaV eiV sunanthsin autw oligostoV

16. Avançaram até a muralha de Bet-Horon e Judas, seguido de poucos homens, foi-lhe ao encontro.

17. wV de eidon thn parembolhn ercomenhn eiV sunanthsin autwn eipon tw iouda ti dunhsomeqa oligostoi onteV polemhsai proV plhqoV tosouto iscuron kai hmeiV eklelumeqa asitounteV shmeron

17. Mas, à vista do exército que vinha contra eles, os companheiros de Judas disseram-lhe: “Como poderemos enfrentar tamanho exército, se somos tão poucos, tanto mais que nos sentimos fracos, porque hoje nada temos comido?”.

18. kai eipen ioudaV eukopon estin sugkleisqhnai pollouV en cersin oligwn kai ouk estin diafora enantion tou ouranou swzein en polloiV h en oligoiV

18. “É fácil – respondeu Judas – a um punhado de gente fazer-se respeitar por muitos. Para o Deus do céu não há diferença entre a salvação de uma multidão e a de um punhado de homens,

19. oti ouk en plhqei dunamewV nikh polemou estin all' ek tou ouranou h iscuV

19. porque a vitória no combate não depende do número, mas da força que desce do céu.

20. autoi ercontai ef' hmaV en plhqei ubrewV kai anomiaV tou exarai hmaV kai taV gunaikaV hmwn kai ta tekna hmwn tou skuleusai hmaV

20. Essa gente vem contra nós, com insolência e orgulho, para nos aniquilar, juntamente com nossas mulheres e nossos filhos, e para nos despojar.

21. hmeiV de polemoumen peri twn yucwn hmwn kai twn nomimwn hmwn

21. Nós, porém, lutamos por nossas vidas e nossas leis.

22. kai autoV suntriyei autouV pro proswpou hmwn umeiV de mh fobeisqe ap' autwn

22. O próprio Deus os esmagará aos nossos olhos. Não os temais.”

23. wV de epausato lalwn enhlato eiV autouV afnw kai sunetribh shrwn kai h parembolh autou enwpion autou

23. E logo que cessara de falar, arrojou-se Judas com rapidez sobre os inimigos. Seron diante dele foi derrotado com seu exército.

24. kai ediwkon auton en th katabasei baiqwrwn ewV tou pediou kai epeson ap' autwn eiV andraV oktakosiouV oi de loipoi efugon eiV ghn fulistiim

24. Judas o perseguiu na descida de Bet-Horon até a planície. Morreram cerca de oitocentos sírios e os restantes fugiram para a terra dos filisteus.

25. kai hrxato o foboV ioudou kai twn adelfwn autou kai h ptoh epepipten epi ta eqnh ta kuklw autwn

25. E foi assim que se espalhou o terror de Judas e seus irmãos, e todos os povos das vizinhanças encheram-se de consternação.

26. kai hggisen ewV tou basilewV to onoma autou kai uper twn parataxewn ioudou exhgeito ta eqnh

26. Sua fama chegou aos ouvidos do rei. E todas as nações comentaram os feitos heroicos de Judas.

27. wV de hkousen o basileuV antiocoV touV logouV toutouV wrgisqh qumw kai apesteilen kai sunhgagen taV dunameiV pasaV thV basileiaV autou parembolhn iscuran sfodra

27. Quando o rei Antíoco soube dessas novas, encolerizou-se terrivelmente e reuniu todas as forças do reino, formando um exército poderosíssimo.

28. kai hnoixen to gazofulakion autou kai edwken oywnia taiV dunamesin eiV eniauton kai eneteilato autoiV einai etoimouV eiV pasan creian

28. Abriu o tesouro e deu ao exército o soldo de um ano com a ordem de estarem prontos para qualquer eventualidade.

29. kai eiden oti exelipen to argurion ek twn qhsaurwn kai oi foroi thV cwraV oligoi carin thV dicostasiaV kai plhghV hV kateskeuasen en th gh tou arai ta nomima a hsan af' hmerwn twn prwtwn

29. No entanto, viu que lhe faltava dinheiro no tesouro e que os tributos do território eram deficientes em vista das perturbações e da maldade que havia provocado, suprimindo em toda a parte as instituições em vigor desde outrora.

30. kai eulabhqh mh ouk ech wV apax kai diV eiV taV dapanaV kai ta domata a edidou emprosqen dayilh ceiri kai eperisseusen uper touV basileiV touV emprosqen

30. Temeu, portanto, não poder pagar as despesas, como fizera já uma ou duas vezes, e outorgar as liberalidades, que distribuía em certo tempo com mão generosa, porque excedia em liberalidade a todos os reis, seus predecessores.

31. kai hporeito th yuch autou sfodra kai ebouleusato tou poreuqhnai eiV thn persida kai labein touV forouV twn cwrwn kai sunagagein argurion polu

31. Profundamente consternado, resol­veu ir à Pérsia cobrar os tributos dessas regiões e recolher muito dinheiro.

32. kai katelipen lusian anqrwpon endoxon kai apo genouV thV basileiaV epi twn pragmatwn tou basilewV apo tou potamou eufratou kai ewV oriwn aiguptou

32. Deixou Lísias, pessoa de relevo, de linhagem real, para dirigir os negócios do reino, desde o rio Eufrates até as fronteiras do Egito,

33. kai trefein antiocon ton uion autou ewV tou epistreyai auton

33. e ocupar-se, até sua volta, de seu filho Antíoco.

34. kai paredwken autw taV hmiseiV twn dunamewn kai touV elefantaV kai eneteilato autw peri pantwn wn hbouleto kai peri twn katoikountwn thn ioudaian kai ierousalhm

34. Deixou-lhe a metade do exército do reino, com os elefantes e deu-lhe as instruções referentes à execução de seus planos, especialmente no que dizia respeito aos habitantes da Judeia e de Jerusalém.

35. aposteilai ep' autouV dunamin tou ektriyai kai exarai thn iscun israhl kai to kataleimma ierousalhm kai arai to mnhmosunon autwn apo tou topou

35. Devia enviar um exército contra eles para destruir e aniquilar o poderio de Is­rael e o que restara de Jerusalém, e apagar desses lugares até a sua lembrança.

36. kai katoikisai uiouV allogeneiV en pasin toiV orioiV autwn kai kataklhrodothsai thn ghn autwn

36. Depois, devia estabelecer em todos os seus confins estrangeiros, aos quais distribuiria as terras por meio de sorte.

37. kai o basileuV parelaben taV hmiseiV twn dunamewn taV kataleifqeisaV kai aphren apo antioceiaV apo polewV basileiaV autou etouV ebdomou kai tessarakostou kai ekatostou kai dieperasen ton eufrathn potamon kai dieporeueto taV epanw cwraV

37. O rei tomou a outra metade do exército, partiu de Antioquia, a capital de seu reino, no ano cento e quarenta e sete. Passou o Eufrates e atravessou as terras do planalto.*

38. kai epelexen lusiaV ptolemaion ton dorumenouV kai nikanora kai gorgian andraV dunatouV twn filwn tou basilewV

38. Lísias escolheu Ptolomeu, filho de Dorímenes, Nicanor e Górgias, valorosos generais e familiares do rei.

39. kai apesteilen met' autwn tessarakonta ciliadaV andrwn kai eptakiscilian ippon tou elqein eiV ghn iouda kai katafqeirai authn kata ton logon tou basilewV

39. Enviou com estes quarenta mil soldados de infantaria e sete mil cavaleiros, para invadirem e devastarem o país de Judá, conforme a ordem do rei.

40. kai aphren sun pash th dunamei autwn kai hlqon kai parenebalon plhsion ammaouV en th gh th pedinh

40. Postos a caminho com todas essas tropas, chegaram à planície perto de Emaús e penetraram nela.

41. kai hkousan oi emporoi thV cwraV to onoma autwn kai elabon argurion kai crusion polu sfodra kai pedaV kai hlqon eiV thn parembolhn tou labein touV uiouV israhl eiV paidaV kai proseteqhsan proV autouV dunamiV suriaV kai ghV allofulwn

41. Quando os mercadores ouviram falar deles, tomaram grande quantidade de prata e ouro e se dirigiram com peias ao campo para comprar os filhos de Israel como escravos. Exércitos da Síria, bem como do estrangeiro, vieram juntar-se a eles.*

42. kai eiden ioudaV kai oi adelfoi autou oti eplhqunqh ta kaka kai ai dunameiV paremballousin en toiV orioiV autwn kai epegnwsan touV logouV tou basilewV ouV eneteilato poihsai tw law eiV apwleian kai sunteleian

42. Judas e seus irmãos viram que a situação era grave e que as forças inimigas acampavam dentro de suas fronteiras. Sabendo também como o rei havia ordenado de tratar o povo para destruí-lo e exterminá-lo,

43. kai eipan ekastoV proV ton plhsion autou anasthswmen thn kaqairesin tou laou hmwn kai polemhswmen peri tou laou hmwn kai twn agiwn

43. disseram uns aos outros: “Levantemos nossa pátria de seu abatimento e lutemos por nosso povo e por nosso lugar santo!”.

44. kai hqroisqh h sunagwgh tou einai etoimouV eiV polemon kai tou proseuxasqai kai aithsai eleoV kai oiktirmouV

44. Convocaram então toda a gente, a fim de se prepararem para a luta, de rezarem, de implorarem piedade e misericórdia de Deus.

45. kai ierousalhm hn aoikhtoV wV erhmoV ouk hn o eisporeuomenoV kai ekporeuomenoV ek twn genhmatwn authV kai to agiasma katapatoumenon kai uioi allogenwn en th akra kataluma toiV eqnesin kai exhrqh teryiV ex iakwb kai exelipen auloV kai kinura

45. Porquanto, Jerusalém estava desabitada e deserta: não havia um só de seus filhos que nela entrasse ou dela saísse. Seu santuário estava profanado, soldados estrangeiros ocupavam a fortaleza, gentios faziam ali sua habitação. Toda a alegria havia desaparecido de Jacó, e a flauta e a harpa estavam abandonadas.

46. kai sunhcqhsan kai hlqosan eiV masshfa katenanti ierousalhm oti topoV proseuchV hn en masshfa to proteron tw israhl

46. Os israelitas se concentraram, pois, e se dirigiram a Masfa, defronte de Jerusalém, porque tinham tido outrora em Masfa, um local de oração.

47. kai enhsteusan th hmera ekeinh kai periebalonto sakkouV kai spodon epi thn kefalhn autwn kai dierrhxan ta imatia autwn

47. Jejuaram naquele dia, vestiram-se com sacos, cobriram a cabeça com cinza e rasgaram suas vestes.

48. kai exepetasan to biblion tou nomou peri wn exhreunwn ta eqnh ta omoiwmata twn eidwlwn autwn

48. Abriram o Livro da Lei, para ler nele o que os gentios perguntavam às representações de seus falsos deuses.*

49. kai hnegkan ta imatia thV ierwsunhV kai ta prwtogenhmata kai taV dekataV kai hgeiran touV naziraiouV oi eplhrwsan taV hmeraV

49. Trouxeram os ornamentos sacerdotais, as primícias e os dízimos, e mandaram vir os nazarenos que tinham cumprido o tempo de seu voto.*

50. kai ebohsan fwnh eiV ton ouranon legonteV ti poihswmen toutoiV kai pou autouV apagagwmen

50. Em seguida, sua voz se elevou com força ao céu: “O que faremos desta gente e para onde a levaremos?

51. kai ta agia sou katapepathntai kai bebhlwntai kai oi iereiV sou en penqei kai tapeinwsei

51. Vosso santuário está profanado e manchado, vossos sacerdotes estão em luto e na humilhação.

52. kai idou ta eqnh sunhktai ef' hmaV tou exarai hmaV su oidaV a logizontai ef' hmaV

52. As nações se coligaram para nos aniquilar e vós sabeis o que elas tramam contra nós.

53. pwV dunhsomeqa uposthnai kata proswpon autwn ean mh su bohqhshV hmin

53. Como resistir dian­te deles, se vós não vierdes em nosso auxílio?”.

54. kai esalpisan taiV salpigxin kai ebohsan fwnh megalh

54. Então, eles soaram as trombetas e levantaram um grande clamor.

55. kai meta touto katesthsen ioudaV hgoumenouV tou laou ciliarcouV kai ekatontarcouV kai penthkontarcouV kai dekadarcouV

55. Depois disso, Judas nomeou chefes para grupos de mil, cem, cinquenta e dez homens.

56. kai eipen toiV oikodomousin oikiaV kai mnhsteuomenoiV gunaikaV kai futeuousin ampelwnaV kai deiloiV apostrefein ekaston eiV ton oikon autou kata ton nomon

56. E disse aos que acabavam de construir uma casa, de tomar mulher, plantar uma vinha, ou que tinham medo, que voltassem cada qual para sua casa, conforme a Lei.

57. kai aphren h parembolh kai parenebalon kata noton ammaouV

57. Os israelitas se puseram então a caminho e vieram acampar ao sul de Emaús.

58. kai eipen ioudaV perizwsasqe kai ginesqe eiV uiouV dunatouV kai ginesqe etoimoi eiV prwi tou polemhsai en toiV eqnesin toutoiV toiV episunhgmenoiV ef' hmaV exarai hmaV kai ta agia hmwn

58. “Preparai-vos – disse-lhes Judas –, sede corajosos e estai prontos desde a manhã para o combate a essas nações que estão unidas para nos arruinar, a nós e tudo o que possuímos de sagrado.

59. oti kreisson hmaV apoqanein en tw polemw h epidein epi ta kaka tou eqnouV hmwn kai twn agiwn

59. Porquanto é preferível morrer no combate do que ver nosso povo perseguido e profanado nosso santuário.

60. wV d' an h qelhma en ouranw outwV poihsei

60. Que se faça somente a vontade de Deus!”



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.