Mosaico decorativo

1. sunesewV tw asaf prosecete laoV mou ton nomon mou klinate to ouV umwn eiV ta rhmata tou stomatoV mou

1. Hino de Asaf. Escuta, ó meu povo, minha doutrina; às palavras de minha boca presta atenção.*

2. anoixw en parabolaiV to stoma mou fqegxomai problhmata ap' archV

2. Abrirei os lábios, pronunciarei sentenças, desvendarei os mistérios das origens.*

3. osa hkousamen kai egnwmen auta kai oi patereV hmwn dihghsanto hmin

3. O que ouvimos e aprendemos, através de nossos pais,

4. ouk ekrubh apo twn teknwn autwn eiV genean eteran apaggellonteV taV aineseiV tou kuriou kai taV dunasteiaV autou kai ta qaumasia autou a epoihsen

4. nada ocultaremos a seus filhos, narrando à geração futura os louvores do Senhor, seu poder e suas obras grandiosas.

5. kai anesthsen marturion en iakwb kai nomon eqeto en israhl osa eneteilato toiV patrasin hmwn tou gnwrisai auta toiV uioiV autwn

5. Ele promulgou uma lei para Jacó, instituiu a legislação de Israel, para que aquilo que confiara a nossos pais, eles o transmitissem a seus filhos,

6. opwV an gnw genea etera uioi oi tecqhsomenoi kai anasthsontai kai apaggelousin auta toiV uioiV autwn

6. a fim de que a nova geração o conhecesse, e os filhos que lhes nascessem pudessem também contar aos seus.

7. ina qwntai epi ton qeon thn elpida autwn kai mh epilaqwntai twn ergwn tou qeou kai taV entolaV autou ekzhthsousin

7. Aprenderiam, assim, a pôr em Deus sua esperança, a não esquecer as divinas obras, a observar as suas leis;

8. ina mh genwntai wV oi patereV autwn genea skolia kai parapikrainousa genea htiV ou kathuqunen thn kardian authV kai ouk epistwqh meta tou qeou to pneuma authV

8. e a não se tornar como seus pais, geração rebelde e contumaz, de coração desviado, de espírito infiel a Deus.

9. uioi efraim enteinonteV kai ballonteV toxoiV estrafhsan en hmera polemou

9. Os filhos de Efraim, hábeis no arco, voltaram as costas no dia do combate.*

10. ouk efulaxan thn diaqhkhn tou qeou kai en tw nomw autou ouk hqelon poreuesqai

10. Não guardaram a divina aliança, recusaram observar a sua Lei.

11. kai epelaqonto twn euergesiwn autou kai twn qaumasiwn autou wn edeixen autoiV

11. Eles esqueceram suas obras, e as maravilhas operadas ante seus olhos.

12. enantion twn paterwn autwn a epoihsen qaumasia en gh aiguptw en pediw tanewV

12. Em presença de seus pais, ainda em terras do Egito, ele fez grandes prodígios nas planícies de Tânis.

13. dierrhxen qalassan kai dihgagen autouV esthsen udata wsei askon

13. O mar foi dividido para lhes dar passagem, represando as águas, verticais como um dique;

14. kai wdhghsen autouV en nefelh hmeraV kai olhn thn nukta en fwtismw puroV

14. De dia ele os conduziu por trás de uma nuvem, e à noite ao clarão de uma flama.

15. dierrhxen petran en erhmw kai epotisen autouV wV en abussw pollh

15. Rochedos foram fendidos por ele no deserto, com torrentes de água os dessedentara.

16. kai exhgagen udwr ek petraV kai kathgagen wV potamouV udata

16. Da pedra fizera jorrar regatos, e fluir água como rios.

17. kai proseqento eti tou amartanein autw parepikranan ton uyiston en anudrw

17. Entretanto, continuaram a pecar contra ele, e a se revoltar contra o Altíssimo no deserto.

18. kai exepeirasan ton qeon en taiV kardiaiV autwn tou aithsai brwmata taiV yucaiV autwn

18. Provocaram o Senhor em seus corações, reclamando iguarias de suas preferências.

19. kai katelalhsan tou qeou kai eipan mh dunhsetai o qeoV etoimasai trapezan en erhmw

19. E falaram contra Deus: “Deus será capaz de nos servir uma mesa no deserto?

20. epei epataxen petran kai erruhsan udata kai ceimarroi kateklusqhsan mh kai arton dunatai dounai h etoimasai trapezan tw law autou

20. Eis que feriu a rocha para fazer jorrar dela água em torrentes. Mas poderia ele nos dar pão e preparar carne para seu povo?”.

21. dia touto hkousen kurioV kai anebaleto kai pur anhfqh en iakwb kai orgh anebh epi ton israhl

21. O Senhor ouviu e se irritou: sua cólera se acendeu contra Jacó, e sua ira se desencadeou contra Israel,

22. oti ouk episteusan en tw qew oude hlpisan epi to swthrion autou

22. porque não tiveram fé em Deus, nem confiaram em seu auxílio.

23. kai eneteilato nefelaiV uperanwqen kai quraV ouranou anewxen

23. Contudo, ele ordenou às nuvens do alto, e abriu as portas do céu:

24. kai ebrexen autoiV manna fagein kai arton ouranou edwken autoiV

24. fez chover o maná para saciá-los, deu-lhes o trigo do céu.*

25. arton aggelwn efagen anqrwpoV episitismon apesteilen autoiV eiV plhsmonhn

25. Pôde o homem comer o pão dos fortes, e lhes mandou víveres em abundância,

26. aphren noton ex ouranou kai ephgagen en th dunasteia autou liba

26. depois fez soprar no céu o vento leste, e seu poder levantou o vento sul.

27. kai ebrexen ep' autouV wsei coun sarkaV kai wsei ammon qalasswn peteina pterwta

27. Fez chover carnes, então, como poeira, numerosas aves como as areias do mar,

28. kai epepeson eiV meson thV parembolhV autwn kuklw twn skhnwmatwn autwn

28. As quais caíram em seus acampamentos, ao redor de suas tendas.

29. kai efagosan kai eneplhsqhsan sfodra kai thn epiqumian autwn hnegken autoiV

29. Delas comeram até se fartarem e satisfazerem os seus desejos.

30. ouk esterhqhsan apo thV epiqumiaV autwn eti thV brwsewV autwn oushV en tw stomati autwn

30. Mas apenas o apetite saciaram, estando-lhes na boca ainda o alimento,

31. kai orgh tou qeou anebh ep' autouV kai apekteinen en toiV piosin autwn kai touV eklektouV tou israhl sunepodisen

31. desencadeia-se contra eles a cólera divina, fazendo perecer a sua elite, e prostrando a juventude de Israel.

32. en pasin toutoiV hmarton eti kai ouk episteusan en toiV qaumasioiV autou

32. Malgrado tudo isso, persistiram em pecar, não se deixaram persuadir por seus prodígios.

33. kai exelipon en mataiothti ai hmerai autwn kai ta eth autwn meta spoudhV

33. Então, Deus pôs súbito termo a seus dias, e seus anos tiveram repentino fim.

34. otan apektennen autouV exezhtoun auton kai epestrefon kai wrqrizon proV ton qeon

34. Quando os feria, eles o procuravam, e de novo se voltavam para Deus.

35. kai emnhsqhsan oti o qeoV bohqoV autwn estin kai o qeoV o uyistoV lutrwthV autwn estin

35. E se lembravam que Deus era o seu rochedo, e que o Altíssimo lhes era o salvador.

36. kai hpathsan auton en tw stomati autwn kai th glwssh autwn eyeusanto autw

36. Mas suas palavras enganavam, e lhe mentiam com a sua língua.

37. h de kardia autwn ouk euqeia met' autou oude epistwqhsan en th diaqhkh autou

37. Seus corações não falavam com franqueza, não eram fiéis à sua aliança.

38. autoV de estin oiktirmwn kai ilasetai taiV amartiaiV autwn kai ou diafqerei kai plhqunei tou apostreyai ton qumon autou kai ouci ekkausei pasan thn orghn autou

38. Mas ele, por compaixão, perdoava-lhes a falta e não os exterminava. Muitas vezes reteve sua cólera, não se entregando a todo o seu furor.

39. kai emnhsqh oti sarx eisin pneuma poreuomenon kai ouk epistrefon

39. Sabendo que eles eram simples carne, um sopro só, que passa sem voltar.

40. posakiV parepikranan auton en th erhmw parwrgisan auton en gh anudrw

40. Quantas vezes no deserto o provocaram, e na solidão o afligiram!

41. kai epestreyan kai epeirasan ton qeon kai ton agion tou israhl parwxunan

41. Recomeçaram a tentar a Deus, a exasperar o Santo de Israel.

42. ouk emnhsqhsan thV ceiroV autou hmeraV hV elutrwsato autouV ek ceiroV qlibontoV

42. Esqueceram a obra de suas mãos, no dia em que os livrou do adversário,

43. wV eqeto en aiguptw ta shmeia autou kai ta terata autou en pediw tanewV

43. quando operou seus prodígios no Egito e maravilhas nas planícies de Tânis;

44. kai metestreyen eiV aima touV potamouV autwn kai ta ombrhmata autwn opwV mh piwsin

44. quando converteu seus rios em sangue, a fim de impedi-los de beber de suas águas;

45. exapesteilen eiV autouV kunomuian kai katefagen autouV kai batracon kai diefqeiren autouV

45. quando enviou moscas para os devorar e rãs que os infestaram;

46. kai edwken th erusibh ton karpon autwn kai touV ponouV autwn th akridi

46. quando entregou suas colheitas aos pulgões, e aos gafanhotos o fruto de seu trabalho;

47. apekteinen en calazh thn ampelon autwn kai taV sukaminouV autwn en th pacnh

47. quando arrasou suas vinhas com o granizo, e suas figueiras com a geada;

48. kai paredwken eiV calazan ta kthnh autwn kai thn uparxin autwn tw puri

48. quando extinguiu seu gado com saraivadas, e seus rebanhos pelos raios;

49. exapesteilen eiV autouV orghn qumou autou qumon kai orghn kai qliyin apostolhn di' aggelwn ponhrwn

49. quando descarregou o ardor de sua cólera, indignação, furor, tribulação, um esquadrão de anjos da desgraça.

50. wdopoihsen tribon th orgh autou ouk efeisato apo qanatou twn yucwn autwn kai ta kthnh autwn eiV qanaton sunekleisen

50. Deu livre curso à sua cólera; longe de preservá-los da morte, ele entregou à peste os seres vivos.

51. kai epataxen pan prwtotokon en aiguptw aparchn twn ponwn autwn en toiV skhnwmasi cam

51. Matou os primogênitos no Egito, os primeiros partos nas habitações de Cam,

52. kai aphren wV probata ton laon autou kai anhgagen autouV wV poimnion en erhmw

52. enquanto retirou seu povo como ovelhas, e o fez atravessar o deserto como rebanho.

53. kai wdhghsen autouV en elpidi kai ouk edeiliasan kai touV ecqrouV autwn ekaluyen qalassa

53. Conduziu-o com firmeza sem nada ter que temer, enquanto aos inimigos os submergiu no mar.

54. kai eishgagen autouV eiV orion agiasmatoV autou oroV touto o ekthsato h dexia autou

54. Ele os levou para uma terra santa, até os montes que sua destra conquistou.

55. kai exebalen apo proswpou autwn eqnh kai eklhrodothsen autouV en scoiniw klhrodosiaV kai kateskhnwsen en toiV skhnwmasin autwn taV fulaV tou israhl

55. Ele expulsou nações diante deles, distribuiu-lhes as terras como herança, fez habitar em suas tendas as tribos de Israel.

56. kai epeirasan kai parepikranan ton qeon ton uyiston kai ta marturia autou ouk efulaxanto

56. Mas ainda tentaram a Deus e provocaram o Altíssimo, e não observaram os seus preceitos.

57. kai apestreyan kai hsunqethsan kaqwV kai oi patereV autwn kai metestrafhsan eiV toxon streblon

57. Transviaram-se e prevaricaram como seus pais, erraram o alvo, como um arco mal entesado.

58. kai parwrgisan auton en toiV bounoiV autwn kai en toiV gluptoiV autwn parezhlwsan auton

58. Provocaram-lhe a ira com seus lugares altos, e inflamaram-lhe o zelo com seus ídolos.*

59. hkousen o qeoV kai upereiden kai exoudenwsen sfodra ton israhl

59. À vista disso, Deus se encolerizou e rejeitou Israel severamente.

60. kai apwsato thn skhnhn shlwm skhnwma autou ou kateskhnwsen en anqrwpoiV

60. Abandonou o santuário de Siló, tabernáculo onde habitara entre os homens.

61. kai paredwken eiV aicmalwsian thn iscun autwn kai thn kallonhn autwn eiV ceiraV ecqrou

61. Deixou conduzir cativa a arca de sua força, permitiu que a arca de sua glória caísse em mãos inimigas.*

62. kai sunekleisen eiV romfaian ton laon autou kai thn klhronomian autou upereiden

62. Abandonou seu povo à espada, e se irritou contra a sua herança.

63. touV neaniskouV autwn katefagen pur kai ai parqenoi autwn ouk epenqhqhsan

63. O fogo devorou sua juventude, suas filhas não encontraram desponsório.

64. oi iereiV autwn en romfaia epesan kai ai chrai autwn ou klausqhsontai

64. Seus sacerdotes pereceram pelo gládio, e as viúvas não choraram mais seus mortos.

65. kai exhgerqh wV o upnwn kurioV wV dunatoV kekraipalhkwV ex oinou

65. Então, o Senhor despertou como de um sono, como se fosse um guerreiro dominado pelo vinho.

66. kai epataxen touV ecqrouV autou eiV ta opisw oneidoV aiwnion edwken autoiV

66. E feriu pelas costas os inimigos, infligindo-lhes eterna ignomínia.

67. kai apwsato to skhnwma iwshf kai thn fulhn efraim ouk exelexato

67. Rejeitou o tabernáculo de José, e repeliu a tribo de Efraim.

68. kai exelexato thn fulhn iouda to oroV to siwn o hgaphsen

68. Mas escolheu a de Judá e o monte Sião, monte de predileção.

69. kai wkodomhsen wV monokerwtwn to agiasma autou en th gh eqemeliwsen authn eiV ton aiwna

69. Construiu seu santuário, qual um céu, estável como a terra, firmada para sempre.

70. kai exelexato dauid ton doulon autou kai anelaben auton ek twn poimniwn twn probatwn

70. Escolhendo a Davi, seu servo, e o tomando dos apriscos das ovelhas.

71. exopisqen twn loceuomenwn elaben auton poimainein iakwb ton laon autou kai israhl thn klhronomian autou

71. Chamou-o do cuidado das ovelhas e suas crias, para apascentar o rebanho de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.

72. kai epoimanen autouV en th akakia thV kardiaV autou kai en taiV sunesesi twn ceirwn autou wdhghsen autouV

72. Davi foi para eles um pastor reto de coração, que os dirigiu com mão prudente.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.