Księga Psalmów, 18

1. Kierownikowi chóru. Sługi Bożego, Dawida, który wypowiedział do Pana słowa tej pieśni, gdy go Pan wybawił z mocy wszystkich jego nieprzyjaciół i z ręki Saula.

1. in finem psalmus David

2. Rzekł wtedy: Miłuję Cię, Panie, Mocy moja,

2. cæli enarrant gloriam Dei et opera manuum ejus adnuntiat firmamentum

3. Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu, Boże mój, skało moja, na którą się chronię, tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono!

3. dies diei eructat verbum et nox nocti indicat scientiam

4. Wzywam Pana, godnego chwały, i jestem wolny od moich nieprzyjaciół.

4. non sunt loquellæ neque sermones quorum non audiantur voces eorum

5. Ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie odmęty niosące zagładę;

5. in omnem terram exivit sonus eorum et in fines orbis terræ verba eorum

6. oplątały mnie pęta Szeolu, zaskoczyły mnie sidła śmierci.

6. in sole posuit tabernaculum suum et ipse tamquam sponsus procedens de thalamo suo exultavit ut gigans ad currendam viam suam

7. W moim utrapieniu wzywam Pana i wołam do mojego Boga; usłyszał On mój głos ze swojej świątyni, a krzyk mój dotarł do Jego uszu.

7. a summo cæli egressio ejus et occursus ejus usque ad summum ejus nec est qui se abscondat a calore ejus

8. Zatrzęsła się i zadrżała ziemia, posady gór się poruszyły, zatrzęsły się, bo On zapłonął gniewem.

8. lex Domini inmaculata convertens animas testimonium Domini fidele sapientiam præstans parvulis

9. Uniósł się dym z Jego nozdrzy, a z Jego ust - pochłaniający ogień: od niego zapaliły się węgle.

9. justitiæ Domini rectæ lætificantes corda præceptum Domini lucidum inluminans oculos

10. Nagiął On niebiosa i zstąpił, a czarna chmura była pod Jego stopami.

10. timor Domini sanctus permanens in sæculum sæculi judicia Domini vera justificata in semet ipsa

11. Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły.

11. desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum et dulciora super mel et favum

12. Przywdział mrok niby zasłonę wokół siebie, jako okrycie ciemną wodę, gęste chmury.

12. etenim servus tuus custodit ea in custodiendis illis retributio multa

13. Od blasku Jego obecności rozżarzyły się węgle ogniste.

13. delicta quis intellegit ab occultis meis munda me

14. Pan odezwał się z nieba grzmotem, to głos swój dał słyszeć Najwyższy,

14. et ab alienis parce servo tuo si mei non fuerint dominati tunc inmaculatus ero et emundabor a delicto maximo

15. wypuścił swe strzały i rozproszył wrogów, cisnął błyskawice i zamęt wśród nich wprowadził.

15. et erunt ut conplaceant eloquia oris mei et meditatio cordis mei in conspectu tuo semper Domine adiutor meus et redemptor meus

16. Aż ukazało się łożysko morza i obnażyły się posady lądu od groźnej nagany Twej, Panie, i tchnienia wichru Twoich nozdrzy.

16.

17. On wyciąga [rękę] z wysoka i chwyta mnie, wydobywa mnie z toni ogromnej;

17.

18. Wyrywa mnie od przemożnego nieprzyjaciela, od mocniejszych ode mnie, co mnie nienawidzą.

18.

19. Napadają na mnie w dzień dla mnie złowrogi, lecz Pan jest moją obroną,

19.

20. wyprowadza mnie na miejsce przestronne; ocala, bo mnie miłuje.

20.

21. Pan nagradza moją sprawiedliwość, odpłaca mi według czystości rąk moich.

21.

22. Strzegłem bowiem dróg Pańskich i nie odszedłem od mojego Boga,

22.

23. bo mam przed sobą wszystkie Jego przykazania i nie odrzucam od siebie Jego poleceń,

23.

24. lecz jestem wobec Niego bez skazy i wystrzegam się grzechu.

24.

25. Pan mię nagradza za moją sprawiedliwość, za czystość rąk przed Jego oczyma.

25.

26. Ty jesteś miłościwy dla miłościwego i względem nienagannego działasz nienagannie,

26.

27. względem czystego okazujesz się czystym, wobec przewrotnego jesteś przebiegły.

27.

28. Albowiem Ty wybawiasz naród uniżony a pognębiasz oczy wyniosłe.

28.

29. Bo Ty, Panie, każesz świecić mojej pochodni: Boże mój, oświecasz moje ciemności.

29.

30. Bo z Tobą zdobywam wały, mur przeskakuje dzięki mojemu Bogu.

30.

31. Bóg - Jego droga jest nieskalana, słowo Pana w ogniu wypróbowane; On tarczą dla wszystkich, którzy doń się chronią.

31.

32. Bo któż jest Bogiem prócz Pana? Lub któż jest Skałą prócz Boga naszego?

32.

33. Bóg, co mocą mnie przepasuje i nienaganną czyni moją drogę,

33.

34. On daje moim nogom rączość nóg łani i stawia mnie na wyżynach,

34.

35. On ćwiczy moje ręce do bitwy, a ramiona - do napinania spiżowego łuku.

35.

36. Dajesz mi tarczę Twą dla ocalenia, i wspiera mnie Twoja prawica, a Twoja troskliwość czyni mnie wielkim.

36.

37. Wydłużasz mi kroki na drodze i stopy moje się nie chwieją.

37.

38. Ścigam mych wrogów i dopadam, a nie wracam, póki nie zginą.

38.

39. Starłem ich, nie mogli się podnieść, upadli pod moje stopy.

39.

40. Mocą mnie przepasujesz do bitwy, sprawiasz, że przeciwnicy gną się pode mną,

40.

41. zmuszasz wrogów moich do ucieczki, a wytracasz tych, co mnie nienawidzą.

41.

42. Wołają - lecz nie ma wybawcy; do Pana - lecz im nie odpowiada.

42.

43. Jak proch na wietrze ich rozrzucę, zdepczę jak błoto uliczne.

43.

44. Ty mnie ocalasz od buntów ludu, ustanawiasz mnie głową narodów. Służy mi lud, którego nie znałem.

44.

45. Są mi posłuszni na pierwsze wezwanie; cudzoziemcy mi schlebiają.

45.

46. Cudzoziemcy bledną, z drżeniem wychodzą ze swoich warowni.

46.

47. Niech żyje Pan! Moja Skała niech będzie błogosławiona! Niech będzie wywyższony Bóg, mój Zbawca,

47.

48. Bóg, który zapewnia mi pomstę i poddaje mi narody,

48.

49. wybawia mnie od nieprzyjaciół, wynosi nad moich wrogów i uwalnia od gwałtownika.

49.

50. Przeto będę Cię, o Panie, chwalił wśród narodów i będę wysławiał Twoje imię.

50.

51. Tyś zwycięstwa wielkie dał królowi i Twemu pomazańcowi okazałeś łaskę, Dawidowi i jego potomstwu na wieki.

51.