Księga Psalmów, 39
1. Kierownikowi chóru, Jedutunowi. Psalm. Dawidowy.
1. in finem David psalmus
2. Rzekłem: Będę pilnował dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki naprzeciw mnie jest występny.
2. expectans expectavi Dominum et intendit mihi
3. Oniemiałem, zamilkłem pozbawiony szczęścia, lecz moja boleść wzmogła się na nowo.
3. et exaudivit preces meas et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fecis et statuit super petram pedes meos et direxit gressus meos
4. Serce w mym wnętrzu rozgorzało; gdy rozważałem, zapłonął w nim ogień: język mój przemówił.
4. et inmisit in os meum canticum novum carmen Deo nostro videbunt multi et timebunt et sperabunt in Domino
5. O Panie, mój kres pozwól mi poznać i jaka jest miara dni moich, bym wiedział, jak jestem znikomy.
5. beatus vir cujus est nomen Domini spes ipsius et non respexit in vanitates et insanias falsas
6. Oto wymierzyłeś moje dni tylko na kilka piędzi, i życie moje jak nicość przed Tobą. Doprawdy, życie wszystkich ludzi jest marnością.
6. multa fecisti tu Domine Deus meus mirabilia tua et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi adnuntiavi et locutus sum multiplicati sunt super numerum
7. Człowiek jak cień przemija, na próżno tyle się niepokoi, gromadzi, lecz nie wie, kto to zabierze.
7. sacrificium et oblationem noluisti aures autem perfecisti mihi holocaustum et pro peccato non postulasti
8. A teraz w czym mam pokładać nadzieję, o Panie? W Tobie jest moja nadzieja.
8. tunc dixi ecce venio in capite libri scriptum est de me
9. Wybaw mnie od wszelkich moich nieprawości, nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupca!
9. ut facerem voluntatem tuam Deus meus volui et legem tuam in medio cordis mei
10. Zamilkłem, ust mych nie otwieram: Ty bowiem [to] sprawiłeś.
10. adnuntiavi justitiam in ecclesia magna ecce labia mea non prohibebo Domine tu scisti
11. Odwróć ode mnie Twe ciosy: ginę pod uderzeniem Twej ręki.
11. justitiam tuam non abscondi in corde meo veritatem tuam et salutare tuum dixi non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo
12. Za winę chłoszczesz człowieka karaniem, jak mól obracasz wniwecz to, czego pożąda. Doprawdy, każdy człowiek jest marnością.
12. tu autem Domine ne longe facias miserationes tuas a me misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me
13. Usłysz, o Panie, moją modlitwę, i wysłuchaj mego wołania; na moje łzy nie bądź nieczuły, bo gościem jestem u Ciebie, przechodniem - jak wszyscy moi przodkowie.
13. quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus conprehenderunt me iniquitates meæ et non potui ut viderem multiplicatæ sunt super capillos capitis mei et cor meum dereliquit me
14. Odwróć oczy ode mnie, niech doznam radości, zanim odejdę i mnie nie będzie.
14. conplaceat tibi Domine ut eruas me Domine ad adiuvandum me respice
15.
15. confundantur et revereantur simul qui quærunt animam meam ut auferant eam convertantur retrorsum et revereantur qui volunt mihi mala
16.
16. ferant confestim confusionem suam qui dicunt mihi euge euge
17.
17. exultent et lætentur super te omnes quærentes te et dicant semper magnificetur Dominus qui diligunt salutare tuum
18.
18. ego autem mendicus sum et pauper Dominus sollicitus est mei adiutor meus et protector meus tu es Deus meus ne tardaveris
