Księga Psalmów, 37

1. Dawidowy. Nie unoś się gniewem z powodu złoczyńców ani nie zazdrość niesprawiedliwym,

1. psalmus David in rememorationem de sabbato

2. bo znikną tak prędko jak trawa i zwiędną jak świeża zieleń.

2. Domine ne in furore tuo arguas me neque in ira tua corripias me

3. Miej ufność w Panu i postępuj dobrze, mieszkaj w ziemi i zachowaj wierność.

3. quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi et confirmasti super me manum tuam

4. Raduj się w Panu, a On spełni pragnienia twego serca.

4. non est sanitas carni meæ a facie iræ tuæ non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum

5. Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał

5. quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum sicut onus grave gravatæ sunt super me

6. i sprawi, że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, a słuszność twoja - jak południe.

6. putruerunt et corruptæ sunt cicatrices meæ a facie insipientiæ meæ

7. Upokórz się przed Panem i Jemu zaufaj! Nie oburzaj się na tego, komu się szczęści w drodze, na człowieka, co obmyśla zasadzki.

7. miser factus sum et curvatus sum usque ad finem tota die contristatus ingrediebar

8. Zaprzestań gniewu i porzuć zapalczywość; nie oburzaj się: to wiedzie tylko ku złemu.

8. quoniam lumbi mei impleti sunt inlusionibus et non est sanitas in carne mea

9. Złoczyńcy bowiem wyginą, a ufający Panu posiądą ziemię.

9. adflictus sum et humiliatus sum nimis rugiebam a gemitu cordis mei

10. Jeszcze chwila, a nie będzie przestępcy: spojrzysz na jego miejsce, a już go nie będzie.

10. Domine ante te omne desiderium meum et gemitus meus a te non est absconditus

11. Natomiast pokorni posiądą ziemię i będą się rozkoszować wielkim pokojem.

11. cor meum conturbatum est dereliquit me virtus mea et lumen oculorum meorum et ipsum non est mecum

12. Przeciw sprawiedliwemu zło knuje występny i zgrzyta na niego zębami.

12. amici mei et proximi mei adversus me adpropinquaverunt et steterunt et qui juxta me erant de longe steterunt

13. Pan śmieje się z niego, bo widzi, że jego dzień nadchodzi.

13. et vim faciebant qui quærebant animam meam et qui inquirebant mala mihi locuti sunt vanitates et dolos tota die meditabantur

14. Występni dobywają miecza, łuk swój napinają, by powalić biedaka i nieszczęśliwego, by zabić tych, których droga jest prosta.

14. ego autem tamquam surdus non audiebam et sicut mutus non aperiens os suum

15. Ich miecz przeszyje własne ich serca, a ich łuki zostaną złamane.

15. et factus sum sicut homo non audiens et non habens in ore suo redargutiones

16. Lepsza jest odrobina, którą ma sprawiedliwy, niż wielkie bogactwo występnych,

16. quoniam in te Domine speravi tu exaudies Domine Deus meus

17. bo ramiona występnych będą połamane, a sprawiedliwych Pan podtrzymuje.

17. quia dixi nequando supergaudeant mihi inimici mei et dum commoventur pedes mei super me magna locuti sunt

18. Pan zna dni nienagannych, a ich dziedzictwo trwać będzie na wieki;

18. quoniam ego in flagella paratus et dolor meus in conspectu meo semper

19. w czasie klęski nie zaznają wstydu, a we dni głodu będą syci.

19. quoniam iniquitatem meam adnuntiabo et cogitabo pro peccato meo

20. Występni natomiast poginą; wrogowie Pana jak krasa łąk zwiędną, jak dym się rozwieją.

20. inimici autem mei vivent et firmati sunt super me et multiplicati sunt qui oderunt me inique

21. Występny pożycza, ale nie zwraca, a sprawiedliwy lituje się i obdarza.

21. qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi quoniam sequebar bonitatem

22. Błogosławieni przez Pana posiądą ziemię, przeklęci przez Niego będą wyniszczeni.

22. non derelinquas me Domine Deus meus ne discesseris a me

23. Pan umacnia kroki człowieka i w jego drodze ma upodobanie.

23. intende in adiutorium meum Domine salutis meæ

24. A choćby upadł, to nie będzie leżał, bo rękę jego Pan podtrzymuje.

24.

25. Byłem dzieckiem i jestem już starcem, a nie widziałem sprawiedliwego w opuszczeniu ani potomstwa jego, by o chleb żebrało.

25.

26. Lituje się on w każdym czasie i pożycza; potomstwo jego stanie się błogosławieństwem.

26.

27. Odstąp od złego, czyń dobro, abyś mógł mieszkać na wieki,

27.

28. bo Pan miłuje sprawiedliwość i nie opuszcza swych świętych; nikczemni wyginą, a potomstwo występnych będzie wytępione.

28.

29. Sprawiedliwi posiądą ziemię i będą mieszkać na niej na zawsze.

29.

30. Usta sprawiedliwego głoszą mądrość i język jego mówi to, co słuszne.

30.

31. Prawo jego Boga jest w jego sercu, a jego kroki się nie zachwieją.

31.

32. Występny czatuje na sprawiedliwego i usiłuje go zabić,

32.

33. lecz Pan nie zostawia go w jego ręku i nie pozwala skazać, gdy stanie przed sądem.

33.

34. Miej nadzieję w Panu i strzeż Jego drogi, a On cię wyniesie, abyś posiadł ziemię; zobaczysz zagładę występnych.

34.

35. Widziałem, jak występny się pysznił i rozpierał się jak cedr zielony.

35.

36. Przeszedłem obok, a już go nie było; szukałem go, lecz nie można było go znaleźć.

36.

37. Strzeż uczciwości, przypatruj się prawości, bo w końcu osiągnie [ten] człowiek pomyślność.

37.

38. Wszyscy zaś grzesznicy będą wyniszczeni, potomstwo występnych wyginie.

38.

39. Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana; On ich ucieczką w czasie utrapienia.

39.

40. Pan ich wspomaga, wyzwala; wyzwala ich od występnych i zachowuje, do Niego bowiem się uciekają.

40.