Liber Psalmorum, 43
1. in finem filiis Core ad intellectum
1. Fammi giustizia, o Dio, difendi la mia causa contro gente spietata; liberami dall'uomo iniquo e fallace.
2. Deus auribus nostris audivimus patres nostri adnuntiaverunt nobis opus quod operatus es in diebus eorum in diebus antiquis
2. Tu sei il Dio della mia difesa; perché mi respingi, perché triste me ne vado, oppresso dal nemico?
3. manus tua gentes disperdit et plantasti eos adflixisti populos et expulisti eos
3. Manda la tua verità e la tua luce; siano esse a guidarmi, mi portino al tuo monte santo e alle tue dimore.
4. nec enim in gladio suo possederunt terram et brachium eorum non salvavit eos sed dextera tua et brachium tuum et inluminatio faciei tuæ quoniam conplacuisti in eis
4. Verrò all'altare di Dio, al Dio della mia gioia, del mio giubilo. A te canterò con la cetra, Dio, Dio mio.
5. tu es ipse rex meus et Deus meus qui mandas salutes Jacob
5. Perché ti rattristi, anima mia, perché su di me gemi? Spera in Dio: ancora potrò lodarlo, lui, salvezza del mio volto e mio Dio.
6. in te inimicos nostros ventilabimus cornu et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis
6.
7. non enim in arcu meo sperabo et gladius meus non salvabit me
7.
8. salvasti enim nos de adfligentibus nos et odientes nos confudisti
8.
9. in Deo laudabimur tota die et in nomine tuo confitebimur in sæculum diapsalma
9.
10. nunc autem reppulisti et confudisti nos et non egredieris in virtutibus nostris
10.
11. avertisti nos retrorsum post inimicos nostros et qui oderunt nos diripiebant sibi
11.
12. dedisti nos tamquam oves escarum et in gentibus dispersisti nos
12.
13. vendidisti populum tuum sine pretio et non fuit multitudo in commutationibus nostris
13.
14. posuisti nos obprobrium vicinis nostris subsannationem et derisum his qui in circuitu nostro
14.
15. posuisti nos in similitudinem gentibus commotionem capitis in populis
15.
16. tota die verecundia mea contra me est et confusio faciei meæ cooperuit me
16.
17. a voce exprobrantis et obloquentis a facie inimici et persequentis
17.
18. hæc omnia venerunt super nos nec obliti sumus te et inique non egimus in testamento tuo
18.
19. et non recessit retrorsum cor nostrum et declinasti semitas nostras a via tua
19.
20. quoniam humiliasti nos in loco adflictionis et cooperuit nos umbra mortis
20.
21. si obliti sumus nomen Dei nostri et si expandimus manus nostras ad deum alienum
21.
22. nonne Deus requiret ista ipse enim novit abscondita cordis quoniam propter te mortificamur omni die æstimati sumus sicut oves occisionis
22.
23. exsurge quare dormis Domine exsurge et ne repellas in finem
23.
24. quare faciem tuam avertis oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ
24.
25. quoniam humiliata est in pulvere anima nostra conglutinatus est in terra venter noster
25.
26. exsurge adiuva nos et redime nos propter nomen tuum
26.
