Liber Psalmorum, 49
1. psalmus Asaph Deus deorum Dominus locutus est et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum
1. Al maestro del coro. Dei figli di Core. Salmo.
2. ex Sion species decoris ejus
2. Ascoltate, popoli tutti, porgete orecchio abitanti del mondo,
3. Deus manifeste veniet Deus noster et non silebit ignis in conspectu ejus exardescet et in circuitu ejus tempestas valida
3. voi nobili e gente del popolo, ricchi e poveri insieme.
4. advocabit cælum desursum et terram discernere populum suum
4. La mia bocca esprime sapienza, il mio cuore medita saggezza;
5. congregate illi sanctos ejus qui ordinant testamentum ejus super sacrificia
5. porgerò l'orecchio a un proverbio, spiegherò il mio enigma sulla cetra.
6. et adnuntiabunt cæli justitiam ejus quoniam Deus judex est diapsalma
6. Perché temere nei giorni tristi, quando mi circonda la malizia dei perversi?
7. audi populus meus et loquar tibi Israël et testificabor tibi Deus Deus tuus ego sum
7. Essi confidano nella loro forza, si vantano della loro grande ricchezza.
8. non in sacrificiis tuis arguam te holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper
8. Nessuno può riscattare se stesso, o dare a Dio il suo prezzo.
9. non accipiam de domo tua vitulos neque de gregibus tuis hircos
9. Per quanto si paghi il riscatto di una vita, non potrà mai bastare
10. quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum jumenta in montibus et boves
10. per vivere senza fine, e non vedere la tomba.
11. cognovi omnia volatilia cæli et pulchritudo agri mecum est
11. Vedrà morire i sapienti; lo stolto e l'insensato periranno insieme e lasceranno ad altri le loro ricchezze.
12. si esuriero non dicam tibi meus est enim orbis terræ et plenitudo ejus
12. Il sepolcro sarà loro casa per sempre, loro dimora per tutte le generazioni, eppure hanno dato il loro nome alla terra.
13. numquid manducabo carnes taurorum aut sanguinem hircorum potabo
13. Ma l'uomo nella prosperità non comprende, è come gli animali che periscono.
14. immola Deo sacrificium laudis et redde Altissimo vota tua
14. Questa è la sorte di chi confida in se stesso, l'avvenire di chi si compiace nelle sue parole.
15. et invoca me in die tribulationis et eruam te et honorificabis me diapsalma
15. Come pecore sono avviati agli inferi, sarà loro pastore la morte; scenderanno a precipizio nel sepolcro, svanirà ogni loro parvenza: gli inferi saranno la loro dimora.
16. peccatori autem dixit Deus quare tu enarras justitias meas et adsumis testamentum meum per os tuum
16. Ma Dio potrà riscattarmi, mi strapperà dalla mano della morte.
17. tu vero odisti disciplinam et projecisti sermones meos retrorsum
17. Se vedi un uomo arricchirsi, non temere, se aumenta la gloria della sua casa.
18. si videbas furem currebas cum eo et cum adulteris portionem tuam ponebas
18. Quando muore con sé non porta nulla, né scende con lui la sua gloria.
19. os tuum abundavit malitia et lingua tua concinnabat dolos
19. Nella sua vita si diceva fortunato: «Ti loderanno, perché ti sei procurato del bene».
20. sedens adversus fratrem tuum loquebaris et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum
20. Andrà con la generazione dei suoi padri che non vedranno mai più la luce.
21. hæc fecisti et tacui existimasti inique quod ero tui similis arguam te et statuam contra faciem tuam
21. L'uomo nella prosperità non comprende, è come gli animali che periscono.
22. intellegite nunc hæc qui obliviscimini Deum nequando rapiat et non sit qui eripiat
22.
23. sacrificium laudis honorificabit me et illic iter quod ostendam illi salutare Dei
23.
